Druckschrift 
Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ambos pedes. quia alterum ſinealtero nō expedit nntueri. vt etgo cauta ſemper maneat amboscogitet. quia omnis deuotio exſufflatur. que in hijs duobus pedibus. ſcilicet mīe et iudicij nōincumbit. Si enim iuſticiam ſinemiſericordia attenderet minis ꝑtimeſteret. Si vero miſericordiāſine iudicio aſpiceret minis inſoleſceret. Ambas ergo homo volens proficere cōſideret. vt alte̓aalteraꝫ temperet. quia miſericoroīa ſine iuſticia faceret preſumptionem. Iuſticia vero ſine miſericordia deſperationē. Ad ambosergo pedes domini ſedeamꝰ. nūciſtum nunc illum attendentes vtex preſumptione et deſperatione contemperatus homo timensſperet ⁊ ſperans timeat. Nā illaſcilicet iuſticia deuote conſiderata reprimit inſolentiam. illa autem ſcilicet miſericordia erigit infiduciam. Illa ſcilicꝫ iuſticia oꝑatur humilitatem Illa vero erigitpuſillanimitatē. vna docet timorem altera amorem. Hinc Bernardꝰ. Felix mens cui dominusIheſus vtrumqꝫ infixerit. pedemmie ⁊ iudicij A duobꝰ ſignis cognoſcite eam que euiſmodi eſt Ipſa ſunt timor et ſpes. ille iudicijilla ime repreſentat ymaginem.quia alteruꝫ ſine altero oſcularinon expedit. quia r̄cordatio ſoliꝰiudicij in baratrū deſperationisprecipitat. et miſericordia ſolapeſſimam generat ſecuritateꝫ.Sequitur terciū ī ꝓpoſito themate. ſcilicet Audiebat verbum illiˢQd̓ īt̓nā oꝑacionē nob̓ repn̄tatIpſe em̄ dn̄s iheſus magdaleneſic ſedenti verba tam interius ꝙͣexterius dulcia ꝓpͥmabat. Queautem et qualia verba deꝰ ei dixerit. nō intereſt mea exponere.niſi ꝙ nnitus et extra talia ei locutus ſit per que ad iuſticiam gloridſiſſime eſt ꝓmotaVt autem hāc materiā q̄ in maībus eſt ad p̄cedētia cōnectamusEcce in fine precedētis ſermonisſupradictū eſt. ꝙ ſubtracta diuina p̄ſētia relinquitur quidam ſapor gratie̓ ipſi anime. ex cuiisodore impatienter languens conIniutinuo clamore impatientis deſidelm pi ſirij poſtuſat priorem graciam ſibiuibtus ſdlarreddi dicēs illd̓. reuertere reuertere dilecte mi. De quo lāguoredicit. Bernardus Quāto putasꝯſternatur animꝰ ſtupore ſb̓tratretuto quto ſibi tanto ſolatio. Subtractionō euus aem̄ rei amate augmentū deſiderijraleamē. ⁊ qd̓ ardotiꝰ optat taret egrinqitationemus. et hic languor amoris nō eſtaliud n̄ tediū īpatiētis deſiderij.ybiſtamqūo neceſſe ē affici mentē vehemēirijdter amanteꝫ. eo abeūte vl̓ eciamnam non.idint.abſente ꝙ amat. Nullo igitur huita nolmano ſolatio mitigat̉ ſecreti dolovis ſauciata amaritudo. quod dilectꝰ conſiderās quippe q̄ eundelanguorem īſpirat. vt ex eo occaſionē hēat redeūdi reuertit̉. loqͥt̉qꝫ ei v̓ba amatoria verba īeffabilia q̄ nō licet hoī loqui 4Occaſiōe ergo hoꝝ v̓borum triadicētur per ordinem ſcꝫde mutuadei ⁊ anime noſtre collocutione.Scd̓o de liq̄factiōe. Tertio de vnione Primū reſumamꝰ ⁊ qͣtuor deeo dicemꝰ ſtꝫ linguaꝝ deciaracōꝫ