ꝙͣ ne gratia derelictus neceſſe habeat egredi ad carnis conſolationes ymmo deſolationes. rurſūqꝫcarnalium ſenſuum ſuſtinere tumultus ¶ Secundo hic languor ꝯtingit ex pudore Nam ſubtractagratia et dei preſentia. ex cuiusvirtute omnia ſerena fuerunt etad votum omnia perueniunt. vthomo miſer relinquitur ſibi. ⁊ viciā pariter et defectus que priusōnia latebāt progredi incipiūt.erit miſeria ml̓ta minis Vn̄ Bernardus Cuꝫ didicerit homo deuotus per preſentem gratiam quidinterſit inter mundum et inimūdū. redditur ſibi et remittitur admundandum eor ad viſioneꝫ. adaptandum animam ad ſimilitu dinem. vt ſi aliquando turſum admittatur ſit purior advidendumet ſtabilior ad fruēdum. quia vldiximus omnia gratiam impodiētia que tempore gratie latitabātprogrediuntur. quibus cognitishomo rubore ſuffunditur ꝙ tamvilis ⁊ abbominabil̓ apparꝫ corādeo Vnde Bernardus Audi ſubtra et a gratia querulantem atqꝫdicentem Currebam bene ⁊ eccelapis offēſionis. in via impegi ⁊corrui. ⁊ declinauit ī ira a ſeruoſuo Hīc iſta ſterilitas anime meē et deuotionis quaꝫ patior. quomam ita exaruit cor meum. co agulatum eſt ſicut lac. factuꝫqꝫ ſicut terra ſine a qua. nec conpunigit̓ ad latrimas. n̄ ſapit pſalmꝰlegere non delectat. orare nonlibet. meditatiō es ſolitas non inuenio. vbi illa īebriatio ſpiritus.vbi mentis ſeren̄tas gaudiuꝫ etpax in ſpiriti ſancto. RTercius hic languor ſurgit ex odore deus enim ſubtrahens ſe abanima dilecti relinquit poſt ſe fuē virtutis odoreꝫ. qui vrget animam. vt dilecti abſentiam imparienter ferat clamans ſine intermiſſione poſt tergum abeūtis. reuertere reuertere Nā vt ait Bernardus. Subdūcto ſibi tam dulciſpōſo interimni nil aliud. nō dicodeſiderare. ſed nec cogitare libebit. Itaqꝫ reuocatur verbum ideſt ſpōſus. ⁊ hoc deſiderio animeſed euis cui aliquotiens indulſitſuauitatē ſui Nunquid n̄ deſiderium x eſt et valida. ſponſo itaqꝫ abeunte vna interim et contiipiuiadle. vnu̓a vox. continuū deſideriū. tantij vixaliꝙ continuum reuertere donec veniat. qd̓ totuꝫ agitur ex ſtimuloodoris in anima derelicti De quoodorē dicit beatus Bernardus.Guſtatō aliqualiter quoniā dulut ex prtris eſt dominus. etiaꝫ cum quaſiderelicta a domino ad ſe redieritin cordis palato ſaporē retinet.nabis niquo fit vt īpatienter ipſum nonnutuntutquecumqꝫ ſua deſideret cum lanuſtationeguore Verumptamen ex hoc languore mirabilit̓ proficit anima.eo ꝙ ſuſpirijs ⁊ inquietudinibꝰvehementer agitata lāguere nōceſſat. donec deus eiꝰ impatiētiaallectus cuꝫ maiori familia grāꝝet maiori cumulo bonorum reuertatur. quos profectꝰ quia multiſunt ⁊ notabiles ⁊ perpaucis cōgniti. ideo eoſdem in ſermonemaliū reſeruemꝰ. loquētes de hijsque dn̄s dederit ad dicēdū. qui aꝑit os mutoꝝ et līguas ſtultoꝝ