Druckschrift 
Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

re. ⁊ tunc deprecāti tibi peccataſoluēt̉ Et iterū In hoīem ſil̓em ſibi n̄ hꝫ mīaꝫ et ꝓ peccatis ſuis dep̄cabit̉ ⁊cͣ. Hinc veritas Mat̓. viDmmittite ⁊ dimittemim Quod ſivos n̄ dimiſeritis. nec pr veſter celeſtis dimittꝫ vob̓. Quarta pshuiꝰ crucis eſt ſiniſtrū cornu. ꝑqd̓ ablatorū reſtitutio deſignaturQuia vt ayt Augꝰ. Nō dimittit̉pccm̄ n̄ reſtituat̉ ablatū Dicitur eni Leui. vi. Redde oīa ⁊ q̄ ꝓ fraude volue̓as optine̓ r̓dītegres Hīciiij. he. viij. Reſtitue ei omia q̄ fua ſūt. Qd̓ n̄ ſolū de rebꝫ ſꝫ etiā defama et de honorē ⁊ de oī bono hominis indebite ablato ītelligēdūē. qꝛ corā deo. īmo a deo maledicti ſūt qͥ ꝓximo ſuo qͥdꝙ de famavel honore ſuo ſurripiūt. Dicētedn̄o deū .xxvij. Maſedcus q̄ trāſfert termi nos proximi ſui. De t̓cia cruce. q̄ alta minis ē ⁊ ſb̓limis.et magni ſūt ꝑ oīa q̄ cū criſto pēdent in ea. vſqꝫ ad feſtū exaltationis loqui differiꝰ. vbi de exaltatata cruqꝫ loq̄mur. Ad laudē dn̄i.⁊cͣ.Sermo. xlij. In natiuitateIohis baptiſte. Sermo pͥmꝰ.Ohānies ē nomen eiꝰ Lu.i. Dicit quidaꝫ doctor Nomina ſūt inuēta ad ſignificādū res multas. Vbi ergo ſūtml̓te res. ibi oꝑtet haberi multanomina ad ſignificandas res mſtas. Cū ergo glorioſus iſte princeps ꝓpt̓ vite ſcītatē ml̓tas hēatprogatiuas p̄ ceteris. Ideo ad expͥmedas illas oꝑtuit eū ml̓tis nominibꝫ appellari. De qͥbꝫ noībꝰ ꝓprel ꝓlixitatē. que mater ē faſtionrauēdā tātuꝫ t̓a eius noīa in mediū ꝓferamꝰ. vt ex eiſdē ſaltē teniuit̓ huius gl̓oſi principis prerogatiuas ꝯgnoſcaꝰ. Dr̄ em̄ Iohēsvox angelus. qͥ ꝓpt̓ hoc hꝫ pluranoīa. qꝛ vno noīe vel vocabulo eius ſcītas non pot erat explicariDe p̓mo noīe dicit̉ Iohan. i. Fuithō miſſus a deo de ſecūdo diciturYſaie. Vox clamātis in deſertoDe tercio ꝑ Malachiā. tercio. Ecce ego mitto angelū meū. Dicit̉aūt Iohēs propt̓ gratiā pueīētēVox ꝓpt̓ grām ꝯcomitātē Angelꝰ ꝓpt̓ grām ꝯfūmātē Hec de laude huiꝰ principis facta breuit̓ fufficiāt. Nūc materiā ẜmonis adnrām edificatiōem qͣꝫtū dn̄s dederit ꝯuertamꝰ. effectꝰ illorū noīmet realē veritateꝫ totis viribꝫ inducētes. quos viꝫ effcus tunc iniſericordit̓ ꝯſeqͥmur. ſi qͣꝫtū poſſuꝰad grāꝫ habilitamur. voce imitamur. ad perfcōeꝫ āgeli conamurDe p̓mo gͣ noīe .ſ. Iohēs qd̓ gͣtia īe̓p̄tat̉ ſit pͥmus ſermo De ſecudoſecūdꝰ. De t̓cio tercius R dicturi autē de gratia tria ꝑ ordinēde ipſa ꝓſeq̄ mur .ſ. de eiꝰ deſcpͥtiōe. eius diuiſiōe. ⁊ nr̄a abilitatiōe. Veꝝ qꝛ gratia ad diuerſa ꝯꝑatur. ideo ex diuerſa ꝯparatiōediuerſas recipit deſcriptiones.Cōparatur eniꝫ gratia ad gratielargitorem tāqͣꝫ ad ſuū principiūEt ſit deſcribit eam Yſidorus.dicens Gratia eſt diuini mune̓isdonum per quod bone volūtatiseſt exitus. Gratia em̄ dei mouēsvolūtatē excitat eā ī opꝰ Al̓n emꝯparat̉ ad ſubiectū in qͦ ē .ſ. ī aīa