et diſſipans in momento in ictuoculi quidquid īuenerit feditatisQuod ſic contingit Nam per lum̄ſue preſētie nō poteſt anima mala que cōmiſit ignorare. ſed ſtatim vt cognita fuerint diſplicētvehementer. que autem diſplicētpenitet t omniſiſſe Ex dei ergo p̄ſentia ſurgit anime cognitio. excognitiōe autem procedit diſplicentia. ex illa auteꝫ ſurgit penitētia. Ad quam vt ayt Criſoſtomꝰſine omni in teruallo ſequitur remiſſio peccatorum. Non enim ſecōtinere poterit illa benigna dulcedo et dulcis benignitas. que ēin vi ſceribus miſericordie dei nōſtri. cum ex corde nos penitere ⁊dolere cognoſcit. ſed ad genitūoffenſam miſericorditer indulgebitASed quid ꝓdeſtpenitere de culpa. ſi non detur gtia amine continendi. Laui pedesmeos ayt illa in Cāti eis. quomodo iterum inquinabo eos; ¶ Secundo igitur fortificat menteꝫ reſiſtentiam conferendo. Quid em̄pro deſt prima gratia. ſcꝫ remiſſiopeccatorum. ſi non ſubrogatur vtus et gratia continendi; fieret ſine dubio nouiſſimus error peiorpriore. et recidiuanti ſecundumaliquid peius fieret ꝙ iacenti. Sꝫquia hec gratia ex parte a nobiseſt. vt videlicet omnem occaſiōeꝫrecidendi penitus ſubtrahamus.Ideo conſilitur nobis Ecc̄i. iiij.Si ſpiritus poteſtatem habentisaſcenderit ſuper te ne dimiſerislocum tuuꝫ Ac ſi dicat Si validatemptatio inūaſerit te ſta in timore. ne conſenſeris eligens magisvri ꝙͣ mori. B Efficacior autem et tautior reſiſtentia hec eſt. vt videlicet cuiliber inpugnationi in principio reſiſtamus. vt̓ vitia impugnantia diceer nobis poſſint ex perſona Philiſtinorum illud primi Regū Quomodo mielius poterit placare doimnum ſuum ꝙ in capitibus noſtris. Quia vitia in modum ſerp̄ētium ſe habent. qui vbicumqꝫ immiſerīt caput facillime ſubſequitur totum corpus. Vnde PoetaPrincipijs obſta ſero medicinaparatur Cum mala per longas ꝯualuere moras. Quia valde fedūet indecens eſt coram deo. ſi quisper gratiam a percatis iammundatus. ad eadem iam redeat iteꝝſe deformās. propter quod talesduabus immundiſſimis rebus ꝯparantur. ſcilicet cani reuertentiad vomitum. ⁊ ſui lote in volūtabro Hīc Prouerbioruꝫ viceſimooctauo. Sicut canis qui reuertit̉ad vomitum ſuum. ſic imprudēsqui iterat ſtultitiam ſuam. Iteꝫſecunda Petri ſecundo Cōtingitillud veri prouerbium. Ca nis reuerſus ad vomitum ſuum. et ſuslota in volūtabro luti. Hinc beatus Bernardus. Si dixerit mihidominus noſter iheſus criſtus dimittuntur tibꝰ pccā tua. et egopeccare n̄ deſiero quid proderit;exuo tuincam meam. ſi reinduoquid profeci; ſordens omni genere vitioruꝫ diu iacui in luto feris.ſed erit ꝓcul dubio retidiuantiꝙ iacēti deterius. Deniqꝫ qui meſanum fecit criſtuꝫ iheſum michirecordor dixiſſe Ecce ſanus factꝭ