niſi in inferno. Hec autem terraque inter celum et terra ſita eſtſicut in medio ſubſiſtit ita vtriuſqꝫ partis cuies ꝯmuniter r̓cipit.quos tamen ſancta eccleſia ⁊ nūcindiſcrete tenet. et poſtmodū inegreſſiōe diſcernit. Licet itaqꝫ deiſtoꝝ ſcꝫ electoꝝ et reproboꝝ diſtreta diſtinctōne nullam certitudinē habeamꝰ. Iuxta illud Eccleſiaſtes. iij. Quis nouit ſi ſpūs filiorum Adam aſcendat ſurſuꝫ etſpūs iumentoꝝ deſcēdit deorſū.reprobos iumiēta vocans. ex parte tamē cognoſcimus ſcꝫ per ſpetulum ſacre ſcripture. ꝙ illi ſcꝫ electi ad celi gaudia aſſumuntur.alij videlicet reprobi ad infernuꝫdimerguntur Quod aperte oſtēdit veritas dicens. Math. xxiiij.Duo erunt in agro vnus aſſumetur et alius relinquetur Due mulieres erunt in mola. vna aſlumetur ⁊ alia relinquetur duo in lcōvnus aſſumetur ⁊ alius relinquetur. In quibus innuitur. ꝙ in oīſtatu aliqui aſſumuntur ⁊ alij relinquuntur. licet itaqꝫ diſternerenon poſſumus qui ſunt electi etqui ſunt reprobi. hoc tamen fiducialiter diemius vt qui hoc vel illd̓bonum vel malum fecerit. et ī eovſqꝫ in finem perſeuerauerit hicelectus. ille reprobus eſt.¶ Nunc ad thema propoſitum reuiertamur. Ecce relinquetur vob̓domꝰ vr̄a deſerta. nec dubiumquin hoc de reprobis dicat deus.Qui cum hic per vitam reprobādeum volunrarie relinquunt domus eorum ideſt corpꝰ et animahic a gratia et in futuro a gloriadeſeretur. Corpus em̄ domus eſtanime. anima vero domus dei Vtraqꝫ aūt domus deſerta erit cūanima corpus deſerit. et deus anmam relinquit. Corpori em̄ nonderelinquetur lapis ſuper lapidēcum in die defunctionis peribuntomnes cogitationes eorum. niſiꝯcedamus iſtud Eccͣi. x. Cum moritur homo tūc hereditabit ſerpetes et beſtias. Serpentes et vermes hereditant corpꝰ. beſtie aūtinfernales animam hereditabūtSunt autem octo genera hoīm q̄ſtatim vt de corpore exeunt ad ꝓfundum inferm ſine medio dimergūt̉ Quos btūs Iohs ī Apo. xxienume̓at dices. Timidis. īcredūlis. execͣtis. hoīcid̓. fornicatoribꝫ.veneficis ydolatris. et oībꝰ mēdacibꝫ. pars illoꝝ erit in ſtagnoignis ardetis pice et ſulphure qd̓eſt mors ſecūda 4 ¶ Hecꝑ ordinē exponētes pͥmo diciꝰ ꝙtimidi ſūt qui licet poccare audeatet audacter offēdere den̄. n̄ tn̄ audet age̓ pn̄iam. timētes ꝙ ſint delicati et nō valeāt in penitētia ꝑſeuerare. vel ꝙ nō poſſint a peccatis ceſſare. vel timet deū nō faciliter ꝯdonat̉. vel ſolēt de penitētiafinali deſperae̓ Quibꝫ d̓r illd̓ IobQui timet pruinā irruet ſuper eūnix. Ad̓ eſt dicere. qui timet pruinā ideſt paruaꝫ penitentiam. etparuum ſatiſfactionis laborē ſubire ꝓ peccatis ꝯmiſſis. irruet ſuꝑeum nix omnis miſerie calamitatis et amaritudinis. vt ſicut nixmnaior et profundior eſt pruina.ſic miſeria futura maior eſt omni malo quod pro ſatiſfactione