quando timetur ꝙ alio modo haberi non poterunt.¶ Uone. Quidā in teſtamēto fratres minores. vl̓ vnū eorū heredes vniuerſales inſtituitPrimo querit̉. anvaleat teſtamentū. Bar. intractatu minoricarū. di. i. ꝑ. d. cle. exiui. vbidicit̉ ꝙ fratres minores ſucceſſionū non ſuntcapaces. Dicit ꝙ ſi fratres minores ſunt inſtituti heredes. et nullū habent ſubſtitutū. velcoheredē. tunc teſtamentū eſt nullū. et hereditas ꝑtinet ab inteſtato venientibꝰ. Secus ſiin teſtamēto fratres inſtituti habent ſubſtitutum vel coheredē. qꝛ tūc teſtamentū p̄t valere. ſubſtituto adeunte hereditatē. ad quē primo ꝑtinet. vel adeunte coherede. cui accreſcitportio relicta fratribꝰ. vbi ſubſtitutus nō eſt.Secundo querit̉. nunquid p̄dicti veniētesab inteſtato ſubſtituti. vel coheredes. ad quosdicta hereditas remanet ẜm iuris rigorē. poſſint eā retinere licite in foro cōſcientie. Rn̄.Bar. vbi. sͣ. ꝙ ille apud quē hereditas remanet de iuris rigore. debet de voluntate defunctiſolicite inueſtigare. et tunc ex illa inueſtigatōne. aut ip̄e remanet certus ꝙ teſtator voluit illud ſuū teſtamentū valere iure directoſ. teſtamenti tantū. Aut remanet certus ꝙteſtator voluit ꝙ valeret etiā de iure cōdicillorū. et omni mō quo p̄t. aut nō p̄t eſſe certuſnec applicat animū. ad aliqd̓ p̄dictoꝝ. ſed remanet in eo qd̓ ius p̄ſumit. Primo caſu. qn̄cōſtat ꝙ teſtator voluerit ꝙ valeret iure directo .ſ. teſtamenti tm̄. Et tūc ille apud quē p̄dicta hereditas remanet. licite p̄t eam retinerein foro cōſcientie. Secūdo. qn̄ ille apud quēremanet hereditaſ credit defunctū voluiſſe teſtamentū valere omni mō quo melius p̄t eitunc tenet̉ in foro ꝯſcientie. Tercio vero caſuqn̄ ille apud quē remanet. nō p̄t eſſe certus.nec applicat animū ſuū ad aliqd̓ p̄dictoꝝ. ſedeſt cōtentus eo qd̓ ius p̄ſumit. Et tūc idē puto ꝙ in primo caſu. vix puto tn̄ reꝑiri aliquēqui nolit valere omni mō quo melius p̄t. Etideo in foro ꝯſcīe tutius eſt nō tenere. Et itadixerūt multi magiſtri theologie. Et p̄dicta vera in venientibꝰ ab inteſtato. ⁊ in coheredibꝰIn ſubſtitutis aūt n̄ eſt dubiū ꝙ volūtas defuncti teneret. nā voluit defunctus ꝙ heredeinſtituto n̄ adeūte. vel qꝛ nō vult vel qꝛ nō p̄tſubſtitutus admittat̉. vt. l. cum proponas. C.de here. inſti.Sed querit̉ dr. q. notabi li. Quid ſi te ſtatordedit ſubſtitutū ſub cōditione. ſi inſtitutꝰ decederet ſine liberis ex ſe legitīe deſcendentibusvel ex corꝑe ſuo naſcentibꝰ. nunqͥd euaneſcatſubſtitutio ꝑ religionis ingreſſum. vel quādoteſtator ꝑ alia verba ꝯtinētia naturalitatē fecit ſubſtitutionē. Doc. ſummi varij fuerūt.Nā Iac. de bel. conſuluit ſubſtitutionē dictomō ꝯceptā nō expiare ꝑ religionis ingreſſuꝫqꝛ teſtator ꝑ illa verba elegit naturalitatē necreliquit voluntatē ſuā interpretationi iuris.Secus qn̄ locutus fuiſſet generaliter. vt ſi ſine liberis deceſſerit ⁊cͣ. tunc ſuccedit iuris interpretatio. que ceſſat incaſu certo. hanc opi.videt̉ tenere Mar. Ho. et Io. an. in. c. Raynaldus. de teſta. Cōtrariū tenet Rich. mal̓. ⁊Bar. in autē. niſi rogati. ad trebel̓. et in. l. ſi itaqͥs. dele. ij. Expreſſio enī eoꝝ q̄ tacite inſuntnihil oꝑatur. c. ſignificaſti. de elec. Sꝫ hec verba in ſuo corpore vel ex ſe legitime natis inſunt in illis verbis. ſi ſine liberis deceſſerit ⁊cͣ.veniūt filij legitimm tm̄. vt in. d. l. ſi ita. ergo ſolum intelligunt̉ de naturalibuſ. Et tn̄ fauoremonaſterij expirat talis ſubſtitutio ꝑ religionis ingreſſum. Et ſic iſta cōditio ſi deceſſeritſine liberis ⁊cͣ. reprobat̉. et ꝓ nō ſcripta habet̉nō ideo qꝛ monaſteriū habeat̉ loco filij. ſꝫ qꝛp̄bet impedimentū vite cōtemplatiue. ſeu retrahit a vita cōtemplatiua eligenda. Nā inſtitutus timēs ne bona ſua cogat̉ reſtituere ſideceſſerit ſine liberis. inducit̉ ad cōtrāhendūmatrimoniū. et ſic remouet̉ a ꝓpoſito religionis. Et ideo imꝑator tale grauamē voluit haberi ꝓ nō adiecto. vt in. §. ſed et hec pn̄ti. in auten. de ſanc. ep̄is. Sed et hec cōditio de qua inq. noſtra eſt multo plusˡ cōtraria vite cōtemplatiue et religioni. qͣꝫ illa de qua in. d. §. ergofortius debet haberi ꝓ nō adiecta. Et hec opinio placet d. an. non tn̄ euaneſcit ſubſtitutioẜm doc. cōiter ſi inſtitutꝰ nō ingredit̉ monaſteriū. licꝫ ip̄m heredē inſtituat. hoc eī caſu ceſſat rō dicti. §. cū nō impediat̉ vitā cōtemplatiua. Si aūt ſubſtitutio eſt facta de aliqͦ ſub cōditione ſi nō ingrediat̉ monaſteriū. cōiter tenet̉ ꝙ talis cōditio habeat̉ ꝓ nō adiecta. Nāſi cōditio indirecte impedies. ſeu retrahens avita cōtemplatiua habet̉ ꝓ nō adiecta vt dictum eſt fortius iſta que directe impedit religionis ingreſſum.¶ Quid aūt ſi rogatus reſtituere hereditateꝫvel legatū fiat clericus. nunqͥd euaneſcat ſubſtitutio. Glo. dicit ꝙ ſic. duobꝰ tn̄ interueniētibus. vicꝫ. ꝙ ꝑpetuo maneat in eccleſia. et relictum expendat̉ in pias cauſas. Sed nota ꝙtex. in. d. §. ſed et hec. loquit̉ de intrante religionē. et de eo qui ſit clericus. vnde inſurgitvnus intellectus ad illuꝫ tex. vt loquatur deingrediente monaſteriū. vt ibi ſit monachusC iij