Et credit ꝙ tm̄ ī iure exp̄ſſis cāibꝰ. tollat̉ irregularitas ꝑ ingreſſuꝫ religiōis. ſi ꝟo remanētī ſcl̓o. nec ad ordīes. nec ad p̄laturā pn̄t abſqꝫdiſpēſatōe ꝓmoueri. ſꝫ circa eos qn̄qꝫ adhibetur diſpēſatō magna. vꝫ vt ordinēt̉ ⁊ īſtituātur ī eccl̓ijs alijs a pr̄na. dico ſi ſunt filij p̄ſbiteri. al̓r ꝟo ī qͥbuſcūqꝫ eccleſiis. ar. exͣde fil. p̄ſ.pn̄tiuꝫ. maior vt ec̄ ī pr̄na aliqͦ tn̄ medio. extrade fi. p̄. extrāmiſſa. maxīa vt ī pr̄na. nullo medio extra de fi. pͥſ. ex tua. ¶ Quid ſi cū iltīmodiſpēſet̉ qͦ ad ordīes ⁊ eccl̓iaſticū bn̄ficiū. Rn̄.ſi ab ep̄o facta ē diſpenſatō. n̄ extendit̉ niſi adea q̄ p̄t. vt dc̄ꝫ ē. ſi ꝟo a papa poterit ꝓmoueri ad ꝑochialē eccleſiā n̄ ad ꝑſonatū l̓ rectoriāad quā ꝑ electōꝫ ꝓcedi ꝯſueuit extra de p̄ben.c. fi. ¶ Querit an̄ papa poſſit ltīare q̄ ad tꝑalia ⁊ ſucceſſiōes. rn̄. panor. in. c. ꝑ venera. qͥ fi.ſint le. recolligēdo ſūmarie dc̄a doc. d̓t ꝙ autq̄rit̉ de ltīatōe fiēda ꝑ papā aut ꝑ īꝑatorē ſeuhn̄tē ab eo ptātē. prio cāu ſi vl̓t ltīare ī patrimonio eccl̓ie. lib̓e p̄t vt in. d. c. ꝑ venera. Sedin terrꝭ alienꝭ. aut ſb̓ ē maxīa ⁊ ardua cā ⁊ credit ꝙ poſſit. lꝫ ltīmādº ꝯgnoſcat aliū in doīm.mouet̉ ꝑ tex. in. d. c. ꝑ venera. in. ꝟ. rōibꝰ. naꝫſi ille aucͣtātes veterꝭ ⁊ noui teſtam̄ti n̄ ꝯcluderēt ī actu ltīatōis. fruſtra papa eas adduxiſſetFinge gͦ ꝙ ex ltīatōe filij alicꝰ principꝭ ſeqͣt̉ fidei magnā dilatō. nā tūc ob eā cām l̓ ſil̓eꝫ papa poterit exercere iur̄dctōꝫ tp̄alē vt ibi in. ca.ꝓ hūani. de homi. li. vi. aut ceſſat arduitas cāe⁊ ſi vult ltīare n̄ recognoſcētē ſuꝑiorē ſeu eiuſfilios ⁊ p̄t. aut vult ltīare recognoſcētē ſuꝑiorē ⁊ n̄ p̄t. niſi ſuꝑior ꝯſentiat niſi velit ltīmar̄in ſpūalibꝰ vt extra de fi. p̄ſ. c. i. ⁊. ij. li. vi. l̓ niſivelit īciꝑe a radice mr̄ij vt in. c. tāta. qͥ fi. ſintle. ⁊ in. c. qꝛ circa. de ꝯſan. In imꝑator̄ dd̓m.ꝙ incipiēdo a radice mr̄ij n̄ p̄t ltīare qꝛ n̄ pōiip̄e diſponer̄ ſuꝑ mr̄io vt ī. c. tuā delor. co. autꝑ reſcriptū vult ltīare ⁊ tūc in ſpūalibꝰ n̄ p̄t. intꝑalibꝰ ꝟo p̄t in terris ſibi ſubiectꝭ mediate l̓immediate. Imo de iur̄ ip̄e ſolª p̄t in toto imperio. Un̄ reges ⁊ alij prīcipes qͥ recognoſcūtīꝑatorē ī dn̄m de iure nō pn̄t ltīare qꝛ ltīatō ſicut ⁊ fame r̄ſtitutō ⁊ ſil̓ia vn̄r reẜuata ſoli prīcipi. ſecꝰ ſi eēt prīcipes l̓ ciuitates n̄ recognoſcētes ſuꝑiorē. nā iſti hn̄t tātā ptātē qͣꝫtā hꝫ īꝑator in īꝑio ſuo. ad hͦ. d. c. ꝑ venera. in. ꝟ. īſuꝑ⁊ fac̄ glo. ibi ī. ꝟ. recognoſcat. ex qͦ hēs ꝙ rexfrācie de iur̄ n̄ ē exēptꝰ a romano īꝑio lꝫ inno.dicat ꝙ de iure ſb̓ē pape. ⁊ nō īꝑio. hoſt. ꝟo tꝫprimū qꝛ oēs principes ſecl̓ares dn̄t recognoſcere īꝑatorē in dn̄ꝫ vt in. c. adrianꝰ. lxiij. diſ.⁊ ex hͦ d̓t ꝙ reges iſpanie. anglie. ⁊ frācie. tenētur de iure obedire īꝑatori lꝫ de facto n̄ obediātNūqͥd aūt peccēt nō obediēdo. ⁊ nūqͥd potue-rint p̄ſcribere ꝯͣ īperiū. reſpectu p̄ſcriptōis ſentit ꝙ nō. niſi p̄ſcripſiſſent paſſiue .i. nomīe romane eccl̓ie. reſpectu pc̄i d̓t ꝙ forte excuſanta pctō. interī dū iꝑator nō exigit ab eis obīaꝫſic in ſil̓i notat̉ in decimis. ⁊ cū hͦ dco tranſit ī.d. c. ꝑ vene. io. an. ſꝫ. d. an. d̓t poſſe defendi. ꝙiſti p̄ſcripſerūt ꝯͣ iꝑium. nā plures pn̄t eē imperatores. quēadmodū qn̄ plures eligūt̉ in diſcordia. ⁊ de ꝯſuetudīe vterqꝫ miniſtrat vt notat gl. in cle. romāi. de iur̄ iur. Et panor. putatꝙ iſti principes p̄n̄t p̄ſcribere iura īperij in eoru regnis. ad hͦ facit qd̓ notat io. an. in. c. cumep̄s de of. or. li. vi. vbi d̓t ꝙ p̄latꝰ inferior ep̄opt p̄ſcribere iura ep̄alia in certa ꝑte dioceſis.Sꝫ ꝙ princeps poſſit p̄ſcribere vt ip̄e non ſitſub īꝑio. nō videt hͦ poſſibile in iur̄. qꝛ ſine poſſeſſione p̄ſcriptio nō ꝓcedit. ſꝫ qͥs nō p̄t poſſidere ſe ip̄m. ⁊ iō lꝫ papa vel alius potuiſſet preſcribere ꝯͣ imꝑatorē tn̄ actiue nō ꝓcedit p̄ſcriptio. Aut vult ltīare in terrꝭ eccl̓ie ⁊:ūc n̄ pōtidē ⁊ fortius dd̓m de hn̄te ab eo ptātem¶ Et ex p̄dictꝭ p̄t correlarie inferri ꝙ papa qͣad terras eccleſie poteſt legitimare tam quoad tꝑalia. qͣꝫ qͦ ad ſpūalia. qͦ ꝟo ad terras īꝑij.p̄t qͦ ad ſpūalia ſꝫ nō qͦ ad tꝑalia. vt etiā voluiit bar. in autē. ex ꝯplexu. C. de ince. nup. ⁊ hocniſi ex maxīa ⁊ ardua cā. vt d̓t panor. nā tuncec̄ interrꝭ imꝑij poſſet ltīare qͦ ad tꝑalia. ſcd̓o īfertur ꝙ imꝑator l̓ alius ab eo hn̄s prātē nonp̄t ltīare q̄ ad ſpūalia. ⁊ iō nec ad ordines necalia ſpūalia admittent̉ vt eē̄ vl̓ bar. vbi ſupͣ.nec ec erūt ltimi in dn̄io illoꝝ qͥ nō recognoſcūt īꝑatorē. qͣꝫtū ad ea ꝑ q̄ fieret alteri piudiciū. puta ad ſucceſſiōꝫ bonoꝝ ab inteſtato. vtnotat̉ in. d. c. per venerabilem.¶ Utrum aut comites palatini hn̄tes poteſtatem ltīandi ab imperatore. poſſint ltīare inpreiudiuiū agnatorum. Do. an. in. d. c. per venerabilem. d̓t ꝙ non niſi pater ⁊ agnati ꝯſentiant. quia hec poteſtas tanqͣꝫ alteri preiuditialis eſt reſtringenda. vt. l. i. §. ſi quis a principe.ff. ne quid in lo. pu. Sed panor. in. d. c per venerabilem. dicit forte inſpitienda verba poteſtatis. collate. Et vbi ſimpliciter eſſet data poteſtas. credit ꝙ poſſent ltīare etiam in p̄iudicium agnatorum quemadmoduꝫ imperatorquia in hac legitimatione. iura non faciuntmentionem. niſi de patre. quia agnatis nō p̄iudicatur. niſi reſpectu ſpei. Sed poſſet dici ꝙquando iſtis comitibus ſimpliciter eſt conceſſa autoritas legitimandi. ꝙ poſſunt legitimare etiam in preiuditium agnatorum. Et hocqͦ ad filios naturales tm̄. Secus in ſpurijs ⁊alijs ex dānato coytu niſi exp̄ſſe concedat̉ fac̄qd̓ notat io. an. in addi. ad ſpec. in titu. qui. fi.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten