Sed ſi dicēs offitiū aliqua verba p̄termittitnō oꝫ ꝙ propter hoc a capite reſumat diſturbando officiū. ymo etiā ſi dcendo in choro cūalijs ex aliqua neceſſitate p̄termiſit pſalmuꝫvel lectioneꝫ vel aliquid hmōi ⁊ nō aliter poteſtomiſſum ſupplere niſi ſubtrahendo vocēab adiutorio chori meliꝰ ē ꝑtranſire qͣꝫ officiūchori diminuere At ſi is qͥ tenet̉ ad horas exinduſtria vel negligentia ſola omittat mortaliter peccat. d. c. dolentes. Et ẜm eundē. Ul.non ſunt tot peccata quot ſunt hore omiſſe qꝛtotū officiū vnius diei eſt totū vnū integratum ex ſuis partibus. ⁊ iō p̄cepto vno p̄cipit̉⁊ tranſgreſſor nō tranſgredit̉ niſi vnū p̄ceptum. Et hoc tanto amplius qͣꝫto plures ꝑteseius omittit. quotiens aūt recordat̉ de officiodicendo ⁊ ꝓponit nō dicere totiens mort aliter peccat. ¶ Utrū ſcholaris qui tenet̉ ad horas canonicas. dimittens eas dicere vne dieꝓpter ſtudiū. ⁊ lectōes ex ꝓpoſito ⁊ ſpe dicendi in alio die peccet mortaliter. Rn̄. ẜm hend̓ gan. ¶ Si dimittat hoc abſqꝫ ltīo impedim̄to peccat mortaliter. Sꝫ qō nr̄a q̄rit vtrū ſtudiū poſſit eſſe ita ltīuꝫ impedimentū omittendi horas. ſicut grauis infirmitas. ⁊ iō dicēduꝫꝙ ſi clericus hꝫ talem neceſſitatē ſtudij. ꝙ dicendo horas imineret crimē ⁊ ſcandalū mortale cui pōt occurrere dimittendo horas. neciſtā neceſſitatē potuit preuidere rōabili ꝯiectura. nec ꝑ ꝯn̄s p̄uenire. tunc nō peccat omittendo horas. quia lꝫ dimittere ſit de ſe peccatūtamen ꝓpter maius malū euitandū amittitrōꝫ peccati. Plus .n. tenetur occurrere ſcādalo ad quod tenet̉ ex diuino p̄cepto. qͣꝫ dicerehoras ad quas tenet̉ ex p̄cepto eccleſie. vndein hoc pōt eccleſia diſpenſare nō in prīo ymopeccat dicendo horas. ⁊ nō occurrēdo illi ſcādalo. Si aūt nō ſit talis neceſſitas. ſed pōt dimitti lectio ⁊ ſtudiū ſine tali diſcrīe. vel ſcandalo mortali aut potuit p̄uidere rōabili ꝯiectura qd̓ venturū exat ⁊ ꝑ̄uenire dicēdo horastunc omittēdo peccaret mortaliter. hec hen.Cā aūt rōabilis eſſet ſi populus moueret̉ adarma vel ſcandalū magnū venturū eēt quibꝰveriſil̓r poſſet obuiari. Poſſet ec̄ dici ꝙ cā rōabilis omittendi eſſet. ſi talis clericꝰ eſſet ſolēnis p̄dicator vel lector. ⁊ ꝓpter cāum inoppinatu neceſſe eſſet omittere p̄dicatōꝫ vel lectōnē ſi. hr̄et dicere officiuꝫ. tunc em̄ omittendoofficium. non eſſet iudicanduꝫ de mortali cuꝫꝓpoſito tamen alia die ſatiſfaciendi. Sil̓e hahes. jͣ. c. ieiuniū de p̄dicatore ſolemni qͥ omittit ieiunium eccleſie ꝓpter p̄dicatōꝫ. cuꝫ nōpoteſt facere vtrunqꝫ. ⁊ nō peccat. cū nō ſit in-tentio eccleſie ſtatuentis ieiunia per hoc īpedire alias magis pias ⁊ neceſſarias cauſas.¶ An aūt clericus infirmus excuſet̉ ab officio. Rn̄. ẜm inno. ꝙ aut talis eſt infirmitasque multū noceret ſibi ꝓpter officiū dd̓m ettunc excuſatur. Secus ſi nō multū noceret.vt in febre quartana vel febricula.¶ An aūt clericus infirmus nō valens dicere officiū ſaltē teneatur audire. dic ꝙ hoc nullo iure cauetur. ¶ An aūt nō valens dicereofficium ꝑꝑ infirmitateꝫ teneat̉ poſtmodumceſſante infirmitate illd̓ reſumere rn̄dit inno.ꝙ nō. ⁊ panor. in. c. ex ꝑte. de obẜ. ie. dat exēplū a ſil̓i. de nō valēte ieiunare in qͣdrageſimacui nō iniungitur vt ieiunet alio tꝑe. vt in. c.ij. de obẜ. ie. itē ſi teneor p̄ſtare oꝑas certo tēpore. ⁊ impedior. nō ſum obligatus in alio tēpore. vt eſt tex. in. l. ſi nō ſortē. §. libertus. ff. deꝯdi. inde. ⁊ ſi mihi relinqͥt̉ vſuſfructus biennij futuri. ſi īpedior. nō poſſuꝫ petere vſum fructū alteriꝰ biennij qꝛ nō eſt idē vſuſfructus. vtin. l. ſi vſuſfructꝰ mihi in bienniū. ff. d̓ vſuf. le.¶ An aūt ille qͥ tenet̉ ad officiū teneat̉ dicereantiphonas ⁊ reſponſoria vel ſufficit audire.Dic ꝙ anthhonas qͥlꝫ tenetur dicere qꝛ cātāt̉vl̓r vel ab oībꝰ fratribꝰ. Secus vero de rn̄ſorijs. q̄ cantantur vt plurimū a cātoribꝰ dumtaxat. ¶ Quid in clerico qͥ diu omiſit officium ſine cā legittima ⁊ confitet̉. An ꝯfeſſor debeat dare penitētiā ꝙ iteret totū officiū omiſſum. An mutare poſſit penitentiā. Dic ſecunduꝫ Inno. ꝙ mutare poteſt¶ An aūt clericº nō dicēs officiū ſine cā rationabili teneat̉ reſtituere fructus. Rn̄. ꝙ nonvide diffuſe ſupͣ. clericꝰ. iiij. ¶ An aūt officiūbea. ꝟ̓gi. ſit in p̄cepto. io. de lig. in. d. cle. i. dic̄hͦ iure nō ꝓbat̉. tn̄ cōis ꝯſuetudo ē vt ꝯputet̉ inter horas canonicas. ⁊ hͨ veriſſimū putat. panor. nā ordo antiquꝰ ē ab eccleſia traditꝰ vt eē̄ publice dicat̉ in eccleſia certꝭ tꝑibꝰ qd̓nō eēt. ſi nō eēt in p̄cepto. nā ml̓ta ꝑ traditōꝫantiqͦꝝ patrū. ſunt in p̄cepto q̄ nō reꝑiūt̉ ſcriꝑta. xi. di. eccleſiaſticaꝝ. ⁊. jͣ. eo. cū marthe.¶ Quid ſi clericº ſit p̄bēdatꝰ in duabꝰ eccl̓eſyscꝰ officiū dicet. rn̄. ẜm tho. in qͦlꝫ ſufficit qd̓ ꝙſeml̓ officiū dicat ẜm ꝯſuetudinē alicꝰ eccleſiarū. ī qͥbo hꝫ p̄bendā. ⁊ vr̄ ꝙ dēat dicere officiūilliꝰ eccl̓ie. ī qͣ maiorē hꝫ gradū qͣꝫuis forte in alia pīguiorē obtineat p̄bēdā. ¶ Clericꝰ de iut̄dīo tenet̉ ad ſeptē horas canonicas. ſꝫ nō ſuntde iur̄ dio. qͦ ad determinatōꝫ. vn̄ officiū ſeu d̓termīatio ⁊ diſtīctō officij ē d̓ iur̄ poſitiuo. ſꝫſepties laudare deū eſt de iure dīo. Ex quo infert. Panormi. ꝙ papa licite pōt diſpenſare