Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

anteDe7

Tante7

natura: ⁊ ꝑ ſe intellectuꝫ intelligit̉ inuariabile: licꝫ variet̉tactu diuerſoꝝ ſubiectoꝝ mō intendendo: mō diminuendo. vn̄ hic ⁊ hec vſialis ⁊ hoc le ⁊ acuit penul. vſia: ⁊ ꝑ cōpoſitionē dicit̉ omonſion: de quo dixi in ſuo loco.Vſito ab vtor teris vſi dr̄ vſito vſitas taui tatū tare .i. in vſuhabere. vn̄ vſitatus vſitata tātū: ⁊ ꝑ cōpoſitionē inuſitatta tū: ⁊ vtrūqꝫ cōparat̉: ⁊ cor. ſi vſito.Vſpiam .i. in aliquo loco: alicubi aduer. loci ab vllus dicit̉⁊ eſt ibi piā ſyllabica adiectio: vn̄ nō acuit̉ in fine: qꝛ accentus pͥncipalis nō debet poni in ſyllabica adiectione.Vſqͣꝫ. i. in aliquo loco aduer. loci: ab vllus dicit̉.Vſquequaqꝫ .i. ꝑ oīa: nimis: ex toto: ⁊ acuit penul.Vſquequo .i. qͣꝫdiu: quouſqꝫ: ad quē finē: ẜm Pap̄. Uel plenius pōt dici ſic vſquequo .i. aliquātulū: aduerbiū eſt qͣntitatis. vn̄ in pſalmo. Cōuertere dn̄e vſquequo .i. aliquātulū. Itē vſquequo .i. vndiqꝫ aduerbiū eſt loci. vn̄ zacha.viij. Uſquequo veniant populi. i. vndiqꝫ. Itē vſquequoi. quouſqꝫ: qͣꝫdiu aduerb. eſt tꝑis: vt ibi. Uſquequo dn̄eobliuiſceris me in finē. Itē qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ donec: ⁊ eſt aduerbiū tꝑis: vt in. ij. Macha. ca. j. Sacerdotes pſallebāthymnos vſquequo cōſumptū eſſet ſacrificiū .i. donec: etacuit vltimā ẜm vſum vſquequo.Vſſi .i. cōbuſſi preteritū de vro vr̄is.Vſticiū. ab vro vr̄is dicit̉ hoc yſticiū cij: genus quoddā tincture: qꝛ ex vſto eſt.Vſtrina. ab vro vr̄is dr̄ hͦ vſtrina ne: penul. ꝓdu. locus vbicōburūt corpora. vn̄ vſtrino nas .i. cōburere.Vſtulo. ab vro vr̄is vſtū dr̄ vſtulo las .i. vrere vel incendere⁊ format̉ ab vſtu ſupino addita lo: ⁊ cor. ſtu: et cōponit̉vt aduſtulo las: deuſtulo las: inuſtulo las: ſemiuſtulo asvn̄ ſemiuſtulatꝰ tā tū. vn̄ dic̄ Aug. de ci. dei. Pontifex ſueſalutꝭ oblitꝰ irruēs ī ignē ſemiuſtulatꝰ ē. Et ī Eſdre. ij. ca.iiij. quidā legūt At ſuꝑ ſacrariū holocauſtomata vſtularequottidie. Alia littera inuenit̉ ibi cōmunior .ſ. holocauſtomata hoſtilare ⁊cͣ: et eſt idē hoſtilare qd̓ īmolare velincendere: ꝙ aūt or̄ hoſtilare qͣſi hoſtias litare: vel quaſivſtulare etymo. eſt. Et ſcias ꝙ hͨ lr̄a īuenit̉ in biblijs correctis: Et ſuꝑ ſacrariū holocauſtomata hoſtilare quottidie: ſed in aliquibus antiquis biblijs inuenit̉ vſtulare.Vſtus. abvroyris vſſi vſtū: or̄ vſtꝰ ſta ſtū .i. cōbuſtū: ⁊ cōponit̉ vt īuſtꝰ ſta ſtū: ſemiuſtꝰ ſta ſtū: ⁊ ꝑ ſyncopā ſemuſtſta ſtū ꝓ ſemiuſtus. Itē ab vro dr̄ hͨ vſtura re .i. cōbuſtioVſucapio pis cōponit̉ ab vſus ⁊ capio: ⁊ acuit̉ ca: lꝫ ſit breuis: vt dicat̉ vſucapis: penul. acuta: ſicut ⁊ fideiubes. Si.cut dixi in ſcd̓a parte in ca. de impedimento conſortij. Etſcias ꝙ vſucapio aliud eſt ꝑ cōpoſitionē: ⁊ aliud ſine cōpoſitione: qꝛ ꝑ ꝯpoſitionē ꝑtinet ad quoddā ius: ſed ſinecōpoſitione ꝑtinet ad quēcūqꝫ capiendi vſum.V ſufructus: ab vſus ⁊ fructꝰ cōponit̉ hic vſufructus ctusctui. Uel hic vſuffructus ctus ctui. vt ex vtraqꝫ parte declinet̉: illud qd̓ ſuſcipit̉ ex agro ad vtendū.Vſura. ab vtor vteris dr̄ hͨ vſura re: incremētū pecunie mutuate: ab vſu eris debiti dicta. vn̄ vſurarius riariū: ⁊ hicvſurarius rij: ⁊ vſuro ras .i. vſurā facere: vel advſurā dareẜm Hug. Hiero. ſuꝑ Ezech̓. ſic dicit. Putant aliqui vſurātm̄ eē in pecunia: ſꝫ intelligāt vſurā vocari ſuꝑabūdātiāſ. qͥcqͥd eſt ſi ab eo qd̓ dedit plus eſt: vt ſi in hyeme demꝰdecē modios: vt in meſſe vndecim recipiamꝰ. Hoc tn̄ ſiceſt intelligēdū ſi plus valeāt in meſſe vndecim modij ẜmcōeꝫ foꝝ qͣꝫ ī hyeme decē: alias ſi fiat cōmēſuratio dati ⁊accepti ad valorē pecunie nō erit vſura ſꝫ erit eqͣlis cōmutatio. Itē ſcias ꝙ res q̄dā ſūt qͣrū vſus eſt ipſa earū cōſumptio q̄ nō hn̄t vſufructū ẜm iura: ⁊ iō ſi talia fuerintꝑ vſurā extorta: puta denarij: triticū vinū: aut aliqͥd hmōinō tenet̉ hō ad reſtituēdū: niſi id qd̓ accepit: qꝛ id qd̓ detali re erat acqͥſitū nō eſt fructꝰ huiꝰ rei: ſꝫ hūane īduſtrieniſi forte ꝑ detētionē talis rei alius ſit dānificatꝰ amittēdo aliqͥd de ſuis bonis: tūc v̓o tenet̉ ad recōpenſationeꝫſui nocumenti. Quedā v̓o ſunt res quarū vſus nō eſt eaꝝ

cōſūptio: ⁊ talia habent vſufructū: ſicut domus: ager pratū: ⁊ alia hmōi: ⁊ iō ſiqͥs domū alterius aut agrū ꝑ vſurāextorſiſſet: nō ſolū teneret̉ reſtituere domū aūt agrū: ſedettam fructus inde ꝑceptos qꝛ fructus ſunt rerū quaruꝫaliꝰ eſt dn̄s: ⁊ ideo ei debent̉. Sed pōt hic queri: animinus poſſuꝫ recipere ab eo cui bn̄ficus extiti: qͣꝫ ab eo cuinullū beneficiū contuli: ſed ſi aliquis cui nō mutuaui aliquid mihi daret de ſuo etiā ſi ſperaſſem accipere: licite retinere poſſeꝫ: ergo ab eo cui beneficus extiti mutuū concedēdo licet mihi aliqͥd expectare recipere ⁊ retinere. Adhoc eſt dicendū ꝙ ab eo cui beneficiū contuli: licet mihitantū ſperare: ⁊ accipere quantū feci: ⁊ non plus. Quicqͥdaūt de vtilitate ꝯtingit ei cui mutuū dedi: vltra menſurāmutui ex pecunia mutuata: hͨ eſt ex induſtria eius qui ſagaciter pecunia vſus eſt. Induſtriā aūt eius vendere nōdebeo: ſicut nec ꝓ ſtulticia eius minꝰ habere debeo. Itēdicit Chryſo. ſuꝑ tllud Matth̓. xxj. ca. Eijciebat emētes⁊ vendentes de templo. Qui locat agrū vl̓ domū vſu fuudare videt̉: ⁊ ꝓ eo pecuniā acciꝑe: ⁊ quodāmodo qͣſi cōmutare videt̉ lucrū cū lucro. Ille aūt qͥ vſuras dat ⁊ mutuū accipit in veceſſitate nō peccat: nec vſurario cōmunicat inquantū hmōi: qꝛ nō voluntarius vſuras dat: ſed qͣſicoactus neceſſitate: nec dat vſurario occaſionē vſuras accipiendi ſed mutuandi: nec placet ei vſuraꝝ acceptio: ſedmutuatio q̄ eſt bona: qꝛ eſt ſubuentio ſue neceſſitatis velalterius: ⁊ ſic ex malo vſurarij elicit̉ aliqd̓ bonū. Ille v̓oqui recipit vſuras mortaliter peccat.Vſurella le dimi. parua vſura.Vſurpo. vtor vel vſus cōponit̉ cū rapio: ⁊ dr̄ vſurpo pas. i.cōtra vſum rapere: ſiue in vſu habere: vel illicite vti.Yſurula le dimi parua v̓ſura.Vſus ab vtor teris or̄ .i. exercitatus: vſū alicuius rei habēs⁊ hic vſus huius vſus .i. afſiduitas: exercitiū: conſuetudoPamphilꝰ. Uſus ⁊ ars docuit q̄ fapit oīs hō: ⁊ cōponit̉cū fructus: ⁊ or̄ vſufructus .i. illud qd̓ ſuſcipit̉ ex agro advtendū. Et ſcias ꝙ vt dicit Hora. in poetria. Multa renaſcent̉ q̄ iam cecidere cadentqꝫ. Que nunc ſunt in honorevocabula: ſi volet vſus. Que penes arbitriū eſt et vis etnorma loq̄ndi. Item Priſ. tractās de oto plurali ſcd̓e declinationis dicit. Oportet ſcire quidē analogie rationeꝫ:vſum tn̄ auctoꝝ magis emulari. Et attende hic diligenter ꝙ Priſ. nō dicit ſimplicit̓ vſum: ſed vſuꝫ auctoꝝ. Nāvt dicit beatus Ambro. Uulgi vſus nō preiudicat veritati. Et Ariſto. in primo Topi. dicit. Poſitio eſt opinio extranea alicuius notoꝝ ẜm philoſophiā ⁊cͣ: ⁊ poſt pauca:Nā quolibet contraria opinionibus ꝓferente ſolicitumeſſe ſtultum eſt.anteTVt multa ſigͣt. Nā vt i. poſtqͣꝫ: vt. i. ſicut: vt .i. qͣꝫuis: vt. i. ſil̓Un̄ de quibuſdā p̄dictoꝝ dicit quidā. Ut poſtqͣꝫ dicasvt qͣꝫuis: vt quoqꝫ ſimul.tenſilis: ab vtor dr̄ h̓ ⁊ hͨ vtenſilis ⁊ hͨ le: ad vtendū aptꝰvel neceſſarius: vel vtenſilia dicunt̉ in domo vſibus neceſſaria .ſ. ſuppellectilia. ⁊ cor. ſi vtenſilis.Vrer vteris: ⁊ hi vtres vtrium vtribus maſ. ge. vas vinariū:⁊ dicitur ab vterus: quia aliquid extrinſecus hēt: vt mēbra ⁊ viſcera: ⁊ ſic vter: vel quia ad modum vteri amplusſit ⁊ inflatus: ⁊ ſunt vtres proprie de corio. Pſal. Sicutvter in pruina.Vter vtra vtrum genitiuo vtrius dicitur ab vtor vteris: eteſt vter idem quod quis. Sed vter proprie dicit̉ de duobus: quis de pluribus qͣꝫ duobus. vnde yter facit interrogationem de ouobus tm̄ diuidue: vt Uter iſtorum legit. Quis v̓o de pluribus qͣꝫ de duobus: vt Quis iſtoruꝫtriuꝫ vel quattuor legit. Poteſt tamē ⁊ quis dici de ouobus: lꝫ non ita proprie ſicut vter: ſed vter nunqͣꝫ dicit̉ niſide duobus tm̄. Et nota ꝙ quodlibet compoſituꝫ ab vterdicit̉ tm̄ de duobus ſicut ⁊ vter.