Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

UMeante

qͣ pͥus poſita ē ⁊ expoſita. Itē nota ꝙ ē qd̓dā violētū mixtū volūtario: vt cū nauta poſitꝰ in tēpeſtate maris ꝓijcitres ſuas in mare: vt nauē alleuiet: vl̓ cū qͥs oꝑat̉ ꝓpter timorē maloꝝ maioꝝ vt euitēt̉: vl̓ ꝓpt̓ aliud bonū de quotim et̄̉ ne ꝑdat̉. vt vult ariſto. tales oꝑatiōes mixte ſuntex volūtario ⁊ nō volūtario aſſimilant̉ tn̄ magis volūtarijs. Uoluntarie enī ſunt tūc quum oꝑate ſunt.Violo. a vis dr̄ violo las .i. vim inferre: corrūꝑe: ꝯtaminare:polluere: ꝑcutere. vn̄ hͦ violamē nis: ⁊ h̓ ⁊ hͨ violabilis ⁊ hͦle: ⁊ ꝑ cōpoſitionē īnuiolabilis le: ⁊ cor. penul. violo.Vipera re fe. ge. quoddā genus ſerpētū a vi ⁊ pario cōpoſitū: qꝛ vi pariat. Nā crepat dū vent̓ eiꝰ ad partū intumuerit: catuli nō expectantes maturā nature ſolutionē corroſis eius lateribus vi erūpūt cū matris interitu. Fert̉ aūtqn̄ maſculus ore inſerto vipere ſemē expuat: ꝙ illa exvoluptate libidinis in rabiē verſa caput maſculi ore receptūprecidat: ita fit vt parēs vterqꝫ ꝑcat: maſculus dū coit: femina dū parturit q̄ fert̉ ſine vulua eſſe: ſic̄ maſculus ſinevirga. Iriſto. in li. de mirabilibus auditionibꝰ dicit: Uiper in coitu caput vipere ſecat: ꝓpter hͦ ⁊ filij ſic mortepr̄is nō ꝑtranſeūtes vētrē mr̄is rūpunt: ex viꝑa fiunt puſtilli qͥ tyriaci vocant̉ a grecis: ⁊ hinc vipereus rea reu: ⁊viperinus naͣ nū peuul. ꝓdu. Itē ſcīas ꝙ vipera coit cummurena piſce: ſicut dixi in murena ibi vide.Viperinus in vipera exponit̉.V ir. a vireo res dr̄ hic vir viri: qꝛ viret in multis reſpectu femine. vel dr̄ a vi: qꝛ maior vis ſit in viris qͣꝫ in feminis. ⁊dr̄ vir multis modis .ſ. etate: ſicut ille dr̄ vir qͥ venit ad virilē etatē. vn̄ Paulus ad Corin. Aū eſſeꝫ ꝑuulus loq̄batvt prruulꝰ: ſapiebā vt paruulus. Cū aūt factus ſū vir euacuaui ea q̄ erāt ꝑuuli. Uir etiā diſcernit ſexū: vt quū dr̄.Dubiū ē an iſte ſit vir an ſemina: vir etiā ponit̉ ꝓ virtuoſo. ⁊ vir dr̄ ꝓ marito: ſꝫ cū adiūcto: vt vir meus: vel tuusvel ſuus. vn̄ v̓ſus. Uir notat etatē: ſponſū ſexū ꝓbitatē. ⁊cor. penl̓. gtī viri. vn̄. Arma virūqꝫ cano. Uir cōponit̉: vth̓ duūuir uiri: triūuir uiri: qͣdriuir uiri qͥnqͥuir uiri: ſextūuir uiri: ſeptēuir uiri .ſ. qͥ duos: vel tres: vl̓ qͣttuor vl̓ qͥnqꝫvel ſex: vl̓ ſeptē hēt viros ſub vna ptāte. ind̓ h̓ duūuirattriūuiratus: qͣdriuiratus: qͥnqͥuiratꝰ: ſextūuiratus: ſeptēuiratus tus talis dignitas vl̓ officiū. Itē a vir dr̄ viratimaduer. Quare aūt ml̓ier facta ſit de coſta viri dixi ī ml̓ierVirago. a vir ⁊ ago cōponit̉ hͨ virago ginis: ml̓ier fortis q̄agit virū .i. oꝑa virilia ⁊ maſculini vigoris eſt. Antiqͥtusenī fortes femine ita vocabāt̉. Eua tn̄ dīcta ē virago: qꝛd̓ viro acta .i. facta ⁊ aſſūpta ē .ſ. de coſta ade. vn̄ dr̄ Gen̄.ij. Hec vocabit̉ virago: qꝛ de viro aſſūpta ē. In hiſtorijsaūt ſic dr̄: Uirago acta a viro: ⁊ ſūptū nomē eius ē a virinoīe: ⁊ hͨ denoīatio ſil̓r eſt in hebreo. Is enī vir dr̄: indedenoīat̉ illa: vt a viro virago. Hoc nomē ꝓpriū illiꝰ fuit:nūc oīuꝫ eſt cōe: ⁊ eiꝰ ſyncopatū eſt v̓go. Uirgineus dn̄rqͣꝫdiu ſūt in integritate natiuitatis ſue: fracte aūt dicunt̉mulieres: ⁊ ꝓdu. penul. virago. vide in mulier.Viratus. a vir dr̄ viratus tā tū i. virilis ⁊ fortis: vel viratusi. firmꝰ: ſecurus. Chriſo. ſuꝑ Matth̓. Mulier virata nōfacile decipit̉. Et Eccl̓. xxvj. Lingua trita mulieres viratas deiecit. alia littera habet fortes.Virbius. a bis ⁊ vir cōponit̉ h̓ virbius bij .ſ. bis vir exn̄s .ſ.qͥ binas habuit vel hꝫ vxores. vl̓ etiā qͥ bis fecit facta virodigna: vel qͥ reſuſcitatus eſt vt lazarus ⁊ hipolitus.Vireo res rui rere .i. eſſe vel fieri viridem habere viriditatē.vnde vireſco ſcis inchoati. Uireo componitur. vt conuireo res: euireo res: inuireo res. reuireo res. ⁊ hinc inchoati. conuireſco ſcis: euireſco ſcis: inuireſco ſcis: reuireſcoſcis. Uireo cū ſuis cōpoſitis neu. eſt ⁊ facit p̄teritū in ruicaret ſup̄. ⁊ cor. hanc ſyllabam ui: ſed he vires ꝓdu. ui. vn̄qͥdā. Nō ꝓbitate vires niſi ſint animi tibi vires.Vires. a vireo res dr̄ pluralit̓ he vires harū virirū: ⁊ ſūt corporis: ⁊ ꝓdu. ui. vide etiā in vis.V iretū. a vireo vl̓ viror dr̄ hͦ viretū ti: locus viriditate plen

ſ. viridariū: ⁊ ꝓdu. re.Virga a vireo dr̄ hͨ v̓ga ge ſūmitates ramoꝝ ⁊ arboꝝ: qꝛ virides ſūt: vl̓ qꝛ vim hn̄t vrgēdi: q̄ ſi lenis ē v̓ga ē: ſi nodoſa vl̓ acuta ſcorpio recte dr̄: qꝛ acuto vulne̓ corꝑi īfigit̉.⁊ dr̄ v̓ga qꝛ vim hēat in ſe ml̓tā: vel qꝛ vi regat vel qꝛ pacis indiciū eſt. vn̄ v̓goſus ſa ſum .i. virgis plenus ⁊ cōꝑaratur virgoſus ſior ſimus.Virgiliocentonas ꝓdu. to: ⁊ exponit̉ in homerocentonas.Virgilius lij dr̄ a virgula qꝛ mr̄ eius ſōniauit ꝙ ꝑiebat qͣndā virgā: q̄ vſqꝫ ad celū ꝑtingeret. quod nihil aliud videt̉fuiſſe niſi ꝙ virgiliū ꝑeret: qui ꝑ ſuā ſapīam loquēdo deaſtris celij taugeret. vn̄ v̓gllianus nanuꝫ: ⁊ fit vtūs antōremotaus: vt virgilius o virgili ⁊ acuit gi: ⁊ fuit mantueoriūdus. vn̄ dicit Oui. Mantua virgilio gaudet veronacatullo: Peligne gentis gloria dicar ego.Virginal. a virgo dr̄ hͦ virginale lis vel hͦ virginal lis: illa ſecrcta ꝑs vbi ſit ꝯceptio. Pruden. in hym. Crimine virginal: intactu oī de labe. ⁊ grauat̉ gi.Virgino virginas nare .i. caſte viuere: in v̓ginitate degeremore virginis ſe hr̄e. Item virginare eſt fricare. ⁊ facerehmōi q̄ pn̄t fieri ſalua virginitate. ⁊ cōponit̉: vt deiurginonaͣs .i. virginitatē auſferre: ⁊ cor gi.V irgo. a vir dr̄ hͨ v̓go nis: ab īcorruptiōe qͣſi virago: qꝛ ignorat paſſionē femineā ⁊ qͣſi vir fit: ⁊ virū agat ⁊ rep̄ſētet: ⁊⁊ ē ethy. vl̓ v̓go dr̄ a vireo: qꝛ viret etate ⁊ flore v̓gītatis.vn̄ v̓gineuꝫ nea neū: ⁊ h̓ ⁊ hͨ v̓ginalis ⁊ hͦ le. vn̄ v̓ginaliteraduer. ⁊ hͨ v̓gīalitas tatis. Itē a v̓go dr̄ hͨ v̓ginitas tatis.itē v̓go dr̄ ſextū ſignū ī celo: dictū ſic: qꝛ cū ſol ad hͦ ſignūvenerit: t̓ra nihil parit: ſic̄ v̓go: ⁊ ītellige nihil parit noui:gnaͣta tn̄ mature ſce̓ facit. In. vij. ca. Eſa. dr̄. Ecce v̓go ꝯcipiet ⁊ ꝑiet filiū. vbi dic̄ Hiero. In hebreo aalma poſitū ēhͦ v̓bū iudei apponūt nō v̓giuē ſonare ſꝫ adoleſcētulā: ⁊reuera v̓go ꝓpͥe volpula or̄. Adoleſcētula v̓o vl̓ puella n̄aalma dr̄. fed naara. qͥd igit̉ ſignat aalma niſi abſcōditāv̓ginē ⁊ ſecretā .i. nō ſolū virginē: ſed cū epithaſi v̓ginemqꝛ nō oīs virgo abſcondita eſt: nec ab hoīm ſeꝑata aſpectu: ſicut rebecca aalma legit̉ .i. virgo ſecreta ⁊ nimia ꝑentū diligentia cuſtodita. aut certe oſtendat̉ vt hͦ verbo appellent̉ ⁊ nupte ⁊ imperitiā ꝯfitebor. Glo. aūt Eſa. vij. ſicdicit. Ecce virgo ꝯcipiet ⁊cͣ. Iudei mentiunt̉ adeſcentulam ꝯcipere. ſed aalma qd̓ in hebreo ſolitū eſt: lingua punica virgo ſonat. Aalma apud hebreos adoleſcentula dr̄vel abſcōdita .i. apocrifa q̄ nunqͣꝫ viroꝝ patet aſpectibus⁊ vt dictū eſt reuera mentiunt̉ iudei: qꝛ ẜm hͦ nullū ſignūeſſet ſi adoleſcētula pareret: quum ſepe hoc ꝯtingat. Admaiorē declarationē predictoꝝ nota ꝙ vbi nos habemvirgo: hebreus hꝫ aalma: qd̓ duplicit̓ in hebreo ſumit̉ .ſ.ꝓ adoleſcentula: ⁊ ſic in hoc loco accipit iudeus. ſed ẜmhͦ ſignū nō fuit ſi adoleſcentula ꝯcepit: hͦ enī ſepiſſime cōtingit. Itē dr̄ in hebreo aalma apocrifa .i. abſcōdita: ⁊ ſicaccipit̉ in hͦ loco ẜm Hiero. ꝓ abſcōdita virgine .ſ. vndebeata Maria virgo erat in ꝯclaui qn̄ angelꝰ venit ad eā:Trāſtulit ergo Hiero. aalma .i. virgo: nō qꝛ in hebreo idēſonet: ſed qꝛ eſt ꝑifraſis virginū. Itē hͦ nomen aalma lingua punica virginē ſonat: ⁊ in latino ſcīam: ⁊ iudei peneoībus linguis vtebant̉. vn̄ vbi nos habemus in canticisFerculū fecit ſibi ſalomon. In hebreo habet̉. Forion fecit ſibi ſalomon. ⁊ tn̄ forion nō eſt nomē hebreū: ſed grecū. Cum ergo hebrei videant̉ pene oībus linguis vti: quarōne ſūpſerūt hͦ nomē forion: potuit eē vt ꝓh̓a ſumerethͦ nomē aalma ꝓut eſt latinū ad tegēdū tm̄ myſteriū malis. Lingua enī punica valde affinis eſt hebree: ⁊ ſepe eavtunt̉ hebrei: vt cephas qd̓ eſt punicū. Itē ſcias ꝙ ē qd̓dā pͥmiū qd̓ dr̄ eſſentiale. qd̓ ꝯſiſtit in dei viſione: ⁊ illudappellat̉ aurea. Itē eſt quoddā p̄miū accidentale quoddr̄ aureola: qd̓ debet̉ martyribꝰ: virginibus: doctoribusſiue predicatoribꝰ ſacre ſcripture. Eſt aūt aureola quoddā priuilegiatū premiū priuilegiate ꝑſone rn̄dens. ⁊ ẜmpriuilegiatas victorias in tribus pugnis que cuilibet hoī