EUanteDe

ſa ſum .i. veneno plenꝰ Et cōparat̉. vnde hec venenoſitastatis. ⁊ veneno nas .i. intoxitare: venenū facere: vl̓ venenoinficere. vn̄ venenatus tā tū: ⁊ venenariꝰ rīa riū qͥ facit venenū. Uenenatū eſt in quo mixtum eſt venenū: vt potio.Uenonoſum v̓o in quo natū eſt: vt herba ſerpens. Uenenaria mulier q̄ facit venenū. Ueneno cōponit̉ vt cōuenenonas: deueneno nas .i. valde venenare. vl̓ venenū auferre. eueneno nas in eodē ſenſu: īueneno nas. Ueneno actiuū eſt cū oībus ſuis cōpoſitis. ⁊ ꝓdu. ne.Veneo nis niui vl̓ nij ꝑ ſyncopā venū venire .i. vēdi. Un̄ adCorinth̓. dicit Apl̓s in. j. epl̓a ca. x. Omne qd̓ in macellovenit .i. vēdit̉ māducate. ⁊ eſt v̓bū neutro paſſiuū: ſicut ⁊vapulo: exulo: ⁊ nubo: qꝛ habet vocē neutri ⁊ ſignificationē paſſiui: vt veneo a te .i. v̓endor. ⁊ cōponit̉ ex venū ⁊ eo⁊ ꝓdu. primā ſicut venū. ſꝫ venionis cor. ve in pn̄ti. Un̄quidā: Letus ſcurra venit ſua cautio ſi bene venit. IdēCur miſer iſte venit: niſi numis femina venit. Et vt dicitPriſ. in. x. li. Ueneo ẜm analogiā venitū deberet face̓ ſupi. pro quo venū magis invſu eſt. Hec dicit Priſ. qꝛ ſup̄.deberet formari a p̄terito veniui ui mutata in tū: ſicut audiui ditū. facit aūt p̄teritū veniui: qꝛ deſcēdit ab hͦ v̓bo eois iui. Sꝫ h̓ ſic q̄ro. Ab hͦ v̓bo v̓eneo deſcēdit hͦ ſupinū venū vt dicit Priſ. ergo v̓bū eſt naturaliter pͥus ſuo ſupinoergo venū nō eſt de cōponētibus huiꝰ v̓bi veneo. ⁊ ita veneo eſt figure ſimplicis: qꝛ nō habet ex quibus cōponat̉:Ad hͦ dico ꝙ veneo eſt cōpoſitū ex venū ⁊ eo: ſꝫ nō ex venū inquantū ē ſupinū. Inuenit̉ etiā venū oīs ge. indecli.vt hec res eſt venū .i. venalis. ⁊ ita eſt de cōponentibꝰ illiꝰv̓bi. Itā venū ē ſup̄. eiuſdē v̓bi: vt frumētū mittit̉ venū. i.ad vēdendū. ⁊ ſic venū eſt figure decōpoſite: ſꝫ in pͥma acceptiōe eſt fīgure ſimplicis. Idē ꝯtingit in hͦ noīe ſemis.nā ſemīs oīs ge. ⁊ indecli. eſt figure ſimplicis .i. dimidiusſꝫ h̓ ſemis huiꝰ ſemiſſis .i. medietas aſſis: eſt figure cōpoſite. Inuenit̉ etiā hͦ venū ni. i. venale vel vēditio. vn̄ Ambro. Ueno ⁊ empto viuit̉.Veneripeta. a venꝰ ⁊ peto cōponit̉ veneripeta te pen̄. cor. i.luxurioſus vel luxurioſa qͣſi venerē petens.Venerius riariū: ⁊ etiā ꝑ e venereus rea reū inuenit̉ .i. luxurioſus. ⁊ dicit̉ a venus.Veneror. a venus dicit̉ veneror raris v̓bū cōe .i. adorare veladorari: honorare vel honorari: decorare vel decorari cūrveneratiōe: qꝛ ꝓpter pulchritudinē fit ſepe veneratio. vn̄venerādꝰ da dū: ⁊ h̓ ⁊ hͨ venerabilis ⁊ hͦ le. vn̄ venerabilit̓aduerbiū. ⁊ hec venerabilitas tatis. Et cōparat̉. Uenerorcū ſuis compoſitis ſiqua habet cōmune eſt. ⁊ corripit penultimā vt patet in illo v̓ſu. Quē veneror decoro quempulchrū reddo decoro.Venetꝰ fuit qͥdā rex qͥ ꝯdidit ciuitatē quā ex ſuo noīe venetiā appellauit. ⁊ pōt declinari hec venetia venetie: vel hevenētie venetiarū. vn̄ venetus tā tū patriū penul. cor.Venia. a venionis dicit̉ hec venia nie. ⁊ ſi p̄cedat pctm̄ idēeſt qd̓ indulgētia. ſi nō p̄cedit peccatū idē eſt qd̓ licentiaUn̄ Hora. Scimus ⁊ hanc veniā petimuſqꝫ damuſqꝫ viciſſim. Item eccle. xxv. Nec des mulieri nequāqͣꝫ veniāprodeundi. i licētiā vel libertatē. ⁊ dicit̉ a venio qꝛ veniavenit a libertatē dantis.Veniale. a venia dicit̉ h̓ ⁊ hͨ venialis ⁊ hoc le. vn̄ venialiteraduer. ⁊ hec venialitas tātis: qd̓ facile ꝓmeret̉ veniā. Etſcias ꝙ veniale dicit̉ tripliciter .ſ. veniale ex genere: vt verbū ocioſuꝫ. veniale ex cauſa: vt qd̓ ex infirmitate vl̓ ignorātia gerit̉: qd̓ excuſationē qͣndā habet. veniale ex euētuſicut culpā p̄cedentē mortalē ꝯfeſſio ſequēs venialē facitvt dicit Ambro. Quia reliquūt̉ reatus tꝑalis pene. Un̄cū Aug. dicit ꝙ Adā credidit peccatū qd̓ ipſe cōmitteretveniale: intellige veniale eē ex cā: qd̓ qn̄qꝫ etiā eſt mortale ſimpliciter. Hic pōt q̄ri an̄ Adā in primo ſtatu potuitpeccare venialiter? Ad hͦ dico ꝙ talis erat pͥmi ſtatus rectitudo: vt ſuꝑior pars rōnis deo ſubijceret̉: cui ſubijcerētur ſuꝑiores vires quibꝰ ſubijceret̉ corpꝰ: ita ꝙ pͥma ſub-

iectio erat cauſa ſecūde: ⁊ ſit deinceps. Manēte aūt cauſa manet effectꝰ. vn̄ ſicut qͣꝫdiu hō erat ſubditꝰ deo nihilin corporis partibus ꝯtingere poterat ꝯͣriū aīe: ita etiā inviribꝰ aīe nihil ꝯtingere poterat qd̓ ratio ſuꝑior nō ordinaret in deū: qd̓ aūt in deū recte ordinatū ē: veniale peccatū nō eſt. ⁊ ita veniale peccatū in pͥmo ſtatu contingerenō poterat ſicut nec mors niſi prius ordo mentis ad deūtolleretur: qd̓ ſine pctō mortali fieri nō potuit. Uide ī liber rarū. Itē nota ꝙ culpa nō pōt ordinari niſi ꝑ penāqꝛ deꝰ nihil inordinatū relinqͥt: ⁊ iō nunqͣꝫ culpā fine pena dimittit. In illis aūt qͥ damnant̉ nō pōt aliqͣ pena dimitti: nec aliqͥs reatus tolli: cū careant charitate ꝑ quā ⁊culpa purgat̉ ⁊ reatus tollit̉. ⁊ ideo culpa venialis in eisſemꝑ manebit vel reatꝰ eiꝰ: ſi ante pctm̄ mortale venialedimiſſum fuiſſet qͣꝫtū ad culpā: manēte reatu rōne ſubiecti: ⁊ ꝓpter hoc dānati mortalit̓ de venialibꝰ punirent̉ ſic̄etiā ſupra dixi in pena. Hic pōt queri an veniale pōt fierimortale? Ad hͦ dico ꝙ cū multa venialia ꝑtingūt ad qͣntitatē pcī mortalis ꝑ ſe loquēdo eſt impoſſibile: qꝛ reatꝰ ⁊macula pctī mortalis in infinitū diſtat ab ea culpa q̄ ē venialis: cū peccatū mortale priuet infinitū bonū qd̓ eſt bonū increatū. Per veniale aūt peccatū tollit̉ aliqͥd creatūvt feruor charitatis Diſtātia aūt priuationū menſuraturex his q̄ priuant̉. vni etiā eoꝝ debet̉ pena eterna: ⁊ alteritꝑalis. ſed ꝑ accidēs poſſibile eſt: qꝛ cū veniale ſit dīſpoſitio ad mortale: qꝛ ex hͦ ꝙ aliqͥs freq̄nter venialiter peccatfit in eo q̄dē ꝓnitas etiā ad peccādū mortaliter. qͣnto v̓oqͥs magis conſueuit in aliquo oꝑe magis ſibi placet illudqꝛ ſignū habitus eſt delectatio oꝑis: vt in. ij. ethy. diciturHoc tn̄ de neceſſitate nō cōtingit. quantūcūqꝫ enī excreſcat ꝓnitas ad peccādū ꝑ iterationē venialiū: ſemꝑ tn̄ manet libertas in volūtate ne in pctm̄ mortale dilabat̉. ⁊ ſicintellige illud Aug. ſuꝑ illud Ioan. Sic deus dilexit mūdū ⁊cͣ. Minuta inqͥt plura pctā ſi negligant̉ occidūt. minute enī gutte aq̄ flumina implēt. minuta ſunt grana harene: ſꝫ ſi multa harena imponat̉ p̄mit atqꝫ opprimit. hͦfacit ſentina neglecta qd̓ facit fluctꝰ irruēs: paulatim enīſentina intrat: ſꝫ diu ītrādo ⁊ nō ex hauriēdo mergit nauē. Itē ſic intellige illud. Uitaſti grādia: vid̓ ne obruarisharena. Itē dicūt doctores ꝙ venialia peccata delent̉ ſexmodi? Primo ꝑ dignā eūchariſtie ſuſceptionē. Itē ꝑ aq̄bn̄dicte aſꝑſionē. Itē ꝑ elemoſynarū largitionē. Itē perorationē p̄cipue dn̄icā .ſ. Pater nr̄. Itē per generalē confeſſionē q̄ fit quottidie in eccleſia: vbi nō ſolū venialia ſꝫetiā mortalia oblita credēdū eſt deleri. Itē ꝑ ep̄alē vl̓ ſacerdotalē bn̄dictionē. Et ego ītelligo cū qͥs exiſtēs in charitate facit ⁊ accipit iſta vl̓ eoꝝ aliqͣ cū aliqͣli ꝯtritiōe ⁊ deuotiōe. Itē videt̉ ꝙ n̄ ſolū ꝑ iſta ſpālit̓ nūerata: ſꝫ etiā ꝑqd̓libet bonū opus venialia deleāt̉. De p̄dictis ſex v̓ſus:Orās corpꝰ aqͣ tribuēs bn̄ficio ſcī. Necnō ꝯfeſſus remouēt venialia puris. Utrū aūt aliqͥs dēat peccare venialit̓ne ꝓximꝰ peccet mortalit̓: ſiue ꝓ ſalute ꝓximi: dictū ē inſcādalū. Et ſcias ꝙ pctm̄ veniale ē cū ſpūſcō: ſꝫ nō a ſpūſcō: ſic̄ dixi in timor. Itē volo te ſcire ꝙ culpa venialis ineo qͥ cū gr̄a d̓cedit: poſt hāc vitā dimittit̉ ꝑ ignē purgatoriū: qꝛ pena illa aliquātulū volūtaria v̓tute gr̄e habebitvim expiādi oēm culpā q̄ ſil̓ cū gr̄a ſtare pōt.Venij. venionis facit preteritū veniui: vel ꝑ ſyncopā venij.Io. xij. Quare hͦ vnguētū non venijt trecentis denarijs?enialia. a venionis dicit̉ hͨ venilia lie maris effluctuatioq̄ ad littus venit. Un̄ Uarro: Uenilia eſt vnda q̄ ad litt̓ꝰvenit: ſalaria que ad ſalum redit.Venio nis niventū nire .i. v̓ſus nos ire. ſꝫ vadere a nobis irequo libet. Uenio cōponit̉: vt anteuenio nis .i. venire an̄aliquē: vel ante preoccupare: vel anticipare. aduenio nisi. venire ad aliqͥd. vnde aduento tas frequē. circumuenionis .i. circūdare: ſtringere: inculpare. Conuenio nis. i. congruere: vel decedere: vt hͦ palliū ꝯuenit mihi. i. decet. ⁊ cōuenire .i. alloqͥ: vt cōuenio vos o iudei .i. alloquor. ⁊ cōue