TSante
Preſto ſtas ſtiti. Obſto ſtas ſtiti tū ſtare i. nocere: īpedire: ꝯtra ſtare. vn̄ obſtans: ⁊ hͨ obſtātia: ⁊ obſtāter aduer.et hͦ obſtaculū li. Reſto ſtas ſtiti tū i. reſiſtere ⁊ obſtare.reſtare .i. ſupereſſe ⁊ ſuꝑfluere. ⁊ reſtare .i. a motu ſtare ⁊ceſſare. vn̄ reſtito tas .i. frequenter. ſepe ⁊ in diuerſis locꝭreſtare. ſubſto ſtas ſtiti .i. ſub eſſe: ſubtus eē: vel ſuſtinereSuꝑſto ſtas ſtiti tū .i. ſuꝑeſſe: ſuꝑfluere. Sto ⁊ eiꝰ cōpoſita oīa neu. ſunt: p̄ter p̄ſto ꝓ dare: qd̓ eſt actiuū. Itē cōpoAta a ſto faciūt p̄teritū ī ſtiti: ⁊ ſup̄. in ſtitū: ⁊ raro ī ſtatūvt ꝯſtatū: p̄ſtatū. Uide in p̄ſto ſtasS toa grece latine dicit̉ porticus.S toax acis fe. ge. i. ruina: ⁊ dicit̉ a ſtoa.S tōici. a ſtoa qd̓ eſt porticꝰ dicit̉ ſtoicꝰ ca cū penulti. cor. etſūt ſtoici qͥ ī ciuitate morant̉. Porticꝰ enī fuit athenis: īqͣ picta erāt geſta ſapientū ⁊ viroꝝ fortiū hiſtorie. in hacporticū ſapiētes philoſophabant̉. vn̄ ⁊ ſtoici dicti ſunt.Hāc ſectā (vt dicūt) primꝰ Cenon inſtituit. Di negāt ſinevirtute effici quēqꝫ beatū. Oē pctm̄ vniforme eē aſſerūt.Hi animā cū corpore perire dicunt.S tōicida. a ſtoicꝰ dr̄ hͨ ſtoicida de femina in ſtoica ſecta valens. vel ſtoicida dr̄ quaſi mollis ⁊ effeminatꝰ qͣſi femīa.S toix cis fe. ge. i. ruina. ⁊ dicit̉ a ſto.S tola. a ſtolon vl̓ ſtolos dicit̉ hͨ ſtola le matronale oꝑimētū: qd̓ cooꝑto capite ⁊ ſcapula: a dextro latere in leuū humerū mittit̉. vn̄ ⁊ ſic dr̄ qꝛ ſuꝑmittat̉. Idē ⁊ reciniū latino noīe dr̄: eo ꝙ dimidia eiꝰ pars retro reijciat̉. qd̓ vulgomauortē dicūt qͣſi martē. Signū enī eſt marital̓ dignitatis ⁊ poteſtatis ⁊ pacis vel induſtrie. Caput enī mulieriseſt vir: ⁊ ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ ephot. Stola etiam vtunt̉ diacones. vnde ſtolatus tā tū i. ſtola ornatus. ⁊ ſtolo las. i. ſto 5la ornare. ⁊ cor. ſto.S tolia. A ſtolon vel ſtolos dicit̉ hec ſtolia lie. i. miſſio.S tolidus. ab extollo lis dr̄ ſtolidꝰ da dū i. ſtultꝰ: fatuus: ſuperbꝰ: inſipiēs: ſecors: qͣſi extollidus: qꝛ ſe extollat Et cōparat̉. vnde hec ſtoliditas tatis.S tolon vel ſtolos grece: latine dicit̉ miſſio.S tolus. a ſto ſtas dr̄ h̓ ſtolus li magna claſſis nauiū. vel aſtolon qd̓ eſt miſſio: qꝛ ꝑ mare mittat̉. Ambro. ſuꝑ Egiſippū: Ubi eſt ſtolus nauiū qui circūeat freta.S tomachor. ſtomos grece: os vocat̉ latine. inde ſtomachchi eo ꝙ oſtiū vētris ſit: cibū recipiat: ⁊ in inteſtina trāſmittat. Stomos enī grece: latine dicitur os: cilia vēter.inde ſtomachꝰ .i. os vētrꝭ. vnde ſtomachoſus ſa ſū iracūdus: furibūdus. ⁊ ſtomaticꝰ ca cū qͥ infirmitatē in ſtomacho patit̉: ⁊ ſtomachor aris dicit̉ furere: iraſci: īdignari.S tomacula le fe. ge. extū interius. ⁊ dicit̉ a ſtomachus.S tomos grece: os latine.S torax in ſtiria exponitur.S torio as in ſtoriū exponitur.S toriolum li dimi. paruū ſtorium.S toriū. a ſterno nis dr̄ hͦ ſtoriū rij: qꝛ terre ſternat̉. Nōdūenī laneis ſtramētis reꝑtis ī his accubabāt. vn̄. ſtorio asi. ſtoris ornare. ⁊ eſt actiuū ſtorio as.S trabo. a ſternonis dr̄ h̓ ſtrabo onis qͥ ocl̓os hꝫ obliquosqͥ ⁊ h̓ ſtrabꝰ dicit̉. vn̄ hͨ ſtraba be: qd̓ vulgo dr̄ ſtrauba.Gre. nazanzenꝰ: Heretici mihi vident̉ ſil̓es oculo ſtrabi.S tragilis. a ſternonis vl̓ a ſternēdo dr̄ h̓ ſtragil̓ huiꝰ ſtragilis cōis ge. i. miles. ⁊ cor. hāc ſyllabā gi.F tragulatus in ſtragulū exponitur.S tragulū. a ſterno vel a ſtratū dr̄ hͦ ſtragulū vel hͨ ſtragulaveſtis diſcoolor: q̄ texta dr̄: ⁊ manu artificꝭ diuerſa varietate diſtinguit̉. ⁊ dr̄ ſic qꝛ ī ſtrato ⁊ amictu apta ſit. de qͦor̄ in vlti. c. ꝓuer. Stragulatā veſtē fecit ſibi. Stragulūetiā or̄ ſtatio caballi. vn̄ ſtragulatꝰ tā tū i. ſtragulo vl̓ ſtragula ornatus. ⁊ ſtragulo las laui lare .i. variare. Pōt etiādici ſtragula veſtis variata: vl̓ varietate texture diſtinctaUn̄ dicit Pap̄. Stragula veſtis p̄cioſa plumario oꝑe facta. In hiſtorijs aūt ſuꝑ illud qd̓ legit̉ in. iiij. li. Re. c. viijCūqꝫ veniſſet dies altera: tulit ſtragulū ⁊ infudit aquā ⁊
expādit ſuꝑ faciē eiꝰ: quo mortuo regnauit azabel ꝓ eo.ſic or̄: Stragulū ꝓprie dr̄ ſtratoriū qd̓ lecto velſedili ſuꝑſternit̉. ⁊ dr̄ ibi ꝙ azabel pānū ꝑfuſū aqͣ īpoſuit ſuꝑ bennadab ad refrigerādū. Hebreꝰ tn̄ hꝫ: Expādit ſuꝑ faciemſtragulū: vt nō azabel ſꝫ bēnadab hͦ feciſſe ītelligat̉. etenīmortuus ē rex: ⁊ regnauit ꝓ eo azabel. Quidā exponūt hͦde obſequio mortui dicētes: ꝙ azabel mortuū lauit aqͣ ⁊expādit ſtragulū ſuꝑ faciē mortui. Ioſephꝰ tn̄ plane dic̄ꝙ altrera die īfuſo laqueo ſtrāgulauit eū. Ad hūc ſenſuꝫqͥdā lr̄aꝫ illā .ſ. tulit ſtragulū ⁊cͣ. referūt dicētes ꝙ azabelveſtē madefactā poſuit ſuꝑ faciē eiꝰ ſimulās refrigerationē: ſꝫ ſtatī effudit aquā ſuꝑ os eiꝰ donec ſuffocaret eū. ⁊corripit hanc ſyllabā gu. Un̄ Alexāder: Texit̉ ex lino cūlana ſtragula veſtis.S tramen. a ſternonis dr̄ hͦ ſtramē nis: qꝛ an̄ aīalia ſternit̉vel ſuꝑ lectulū. qd̓ ⁊ hͦ ſtramētū dr̄. A ſtramē dr̄ ſtramineus nea neū. Itē ſtramētū qn̄qꝫ dr̄ inſellatura: illud .ſ.quo equꝰ vl̓ aſinꝰ ſternit̉ .i. īſellat̉. ⁊ ſil̓r illd̓ quo lectꝰ ſternit̉ .i. p̄ꝑat̉ dr̄ ſtramētū: ſiue ſint veſtes: ſiue aliqͥd aliud.S trangulo las in iugilo las exponit̉.Strata. a ſternonis dr̄ ſtrata te via minuta: qͣſi pedibꝰ vulgitrita: ⁊ eſt de lapidibꝰ ſtrata ⁊ ꝑata: vn̄ ⁊ dr̄ dilapidata.S trates .i. p̄tor: a ſternonis dicitur.S tratia. A ſternonis dr̄ hͨ ſtratia tie .i. militia. vn̄ ⁊ h̓ ſtratilates tis dux militie vel militū.S ratilates in ſtratia exponitur.S tratilios grece: latine dicit̉ pretor ẜm Papiam.S tratodes. Aſtratia dicit̉ h̓ ſtratodes .i. miles vel ad militiam accinctus: qui ⁊ ſtermon onis dicitur.F tratorflaguncularū .i. cōpoſitores. Hiere. xlviij. Mittameis ordinatores ⁊ ſtratoreſflaguncularum.Stratoriū. a ſternonis dr̄ hͦ ſtratoriū rij .i. ſtabulū iumētoꝝIoſephꝰ in pͥmo annaliū: Rachel hͦ audiens poſuit idolain ſtratorio cameli i. ſub. Itē ſtratoria dicunt̉ lectoria q̄in lectis ſolent ſterni.S tratū. a ſternonis dr̄ hͦ ſtratū ti: qd̓ ⁊ h̓ ſtratꝰ tus tui dr̄. jͣ.lectꝰ. Ul̓ ſtratū dr̄ quaſi ſtoriatū: a ſtorijs in quibꝰ antiqͥculabant nondū laneis ſtramētis repertis.S traui eſt preteritū huius verbi ſternonis. Iob. xvij. Straui lectulum meum.S trena ne fe. ge. qd̓ vulgo dr̄ ſtrēna .ſ. qd̓ pͥmo dat̉ alicui īkalēdis: vel in pͥmo die anni vel ſeptimane ꝓ bono omine. Et dr̄ ſtrena qͣſi ſine trena: vel ſeorſū a trena .i. a lamētatione: qꝛ hilarit̓ oari dꝫ. vn̄ ſtrenoſus ſa ſū qͥ ſepe datvl̓ accipit ſtrenā. ⁊ ſtreno nas .i. enceniare: initiare: ſtrenāalicui dare: ſtrena aliquē exhilarare.S trenicus ca cū in ſtrenuus vide.S trenula le dimi. parua ſtrena.S trenuus. Aſtrena dr̄ ſtrenuus aum qͥ libēter facit ſtrenāſ. largꝰ: clarꝰ ſtrenis: impiger: v̓til̓: citus: fortis. et cōparat̉ꝑ ſuppletionē magꝭ: vt ſtrenuus magis ſtrenuus iſſimꝰ.vnde ſtrenue magis ſtrenue iſſime: ⁊ hͨ ſtrenuitas tatis.et ſtrenicꝰ cacū. .i. ſtrenis vel ſtrenarū cupidus.S trepia. A ſternonis or̄ ſtrepia pie .i. cauda ſerpētis.S trepo pis pui pitū pere .i. ſonū face̓. vn̄ h̓ ſtrepitꝰ tus tui: ⁊h̓ ſtrepororis: ⁊ ſtrepito tās frequē. Strepo cōponit̉: vtaſtrepo pis: ꝯſtrepopis: ſubſtrepo pis. ⁊ ē neu. ſtrepo cūoībꝰ ſuis cōpoſitis: ⁊ facit p̄teritū in pͥui: ⁊ ſup̄. in pitū penul. cor. ⁊ corri. hāc ſyllabā ſtre. Un̄ in aurora dr̄: Ranaloquax hereſim ſignat: ſtrepit hec: ſtrepit illa.trideo des vl̓ ſtrido dis didere .i. fortit ſonare: dētes ꝯcutere: frēdere. vn̄ h̓ ſtridor doris. ⁊ inde h̓ ſtridoſus ſa ſū:et ſtridoroſus ſa ſū. i. ſtridore plenꝰ. Strideo ⁊ ſtrido cūſuis cōpoſitis ſi qͣ hn̄t neu. ſunt: ⁊ faciūt p̄teritū in di: licꝫqn̄qꝫ īueniat̉ ſtridui. ſꝫ hͦ maxime ẜm antiquos. ⁊ caretſup̄. ⁊ ꝓdu. hanc ſyllabā ſtri. Luca. in. vj. Auribꝰ incertisferalis ſtrideat vmbra. Uide in ſtrido dis.S trido dis tertie ꝯiugatiōis: ⁊ ſtrideo des īuenit̉. ſecūde: vtdixi in ſtrideo des. Horatius ī ſer. Stridere ſecreta diui-