DeSante
ad opus porcoꝝ: ⁊ ſiliqua eſt vigenimaquarta pars ſolidiab arbore cuiꝰ ſemen eſt nomē tenēs. Siliqua etiam eſtquoddā genus leguminis qd̓ porci in Aphrica comedūtEt ſiliqͣ etiā eſt folliculus cuiuſlibet leguminis et purgamēti: ⁊ cor. li ⁊ ſi. vn̄ in. xv. ca. Luce legit̉. Et cupiebat implere ventrē de filiqͥs qͣs porci māducabāt. vbi dicit. Ambro. Siliqͣ genꝰ eſt leguminis ſonoris folijs ⁊ vacuis: qd̓magis ventrē onerat qͣꝫ reficiat. vn̄ etiā recte ſigͣt ſciētiasſeculares: vel carmina poetaꝝ ſuauitate ſterili reſonātia:inflātes magis qͣꝫ reficiētes. Itē Hiero. in originali dicitPoſſumꝰ aliter qͥdē filiqͣs interp̄tari. Demonū cibus eſt:carmina poetarū ſingularis ſciētia hereticoꝝ pompa verboꝝ: he oēs ſua ſuauitate delectāt: ⁊ dū aures v̓ſibꝰ dulci moderatiōe currētibus capiūt: animū quoqꝫ penetrāt⁊ pectoris interna deuincunt: verū vbi cū ſummo ſtudiofuerūt ac labore ꝑlecta nihil aliud niſi inanē ſonū ⁊ ẜmouū ſtrepitū ſuis lectoribus tribuūt: nulla ibi ſatietas veritatis: nulla iuſticie refectio reꝑit̉: ſtudion eoꝝ in fame virSyllaba. ſyllabin grece latine dicit̉ cōprehendere. vnde hectutū ꝑſeuerāt. Uide in philoſophus ⁊ in noctua.ſyllaba be cōprehēſio lr̄arū: ⁊ hinc ſyllabicꝰ ca cū. vn̄ ſyllabico cās .i. facere ſyllabas vel ꝯiūgere lr̄as Itē a ſyllabadicit̉ ſyllabo bas .i. ſyllabicare. vnde ſyllabatim .i. ſyllabicatim aduer. Syllaba cōponit̉ cū monos quod eſt vnū: ⁊dicit̉ monaſyllabꝰ babum .i. vniꝰ ſyllabe. Itē cū dis bistris: ⁊ dicit̉ biſſyllabus babū: ⁊ diſſyllabꝰ babū. i: duarūſyllabarū: triſſyllabꝰ babū. i. triū ſyllabarū: ⁊ ſcribit̉ ꝑ geminū ſ. Itē a ſyllaba cōponit̉ tetraſyllabꝰ babū .i. qͣtuorſyllabarū: pētaſyllabꝰ babū .i. quinqꝫ ſyllabaꝝ. hexaſyllabus babū. .i. ſex ſyllabarū: heptaſyllabꝰ babū i. ſeptē ſyllabaꝝ. Secaſyllabꝰ babū. .i. decē ſyllabaꝝ. Poliſyllabusba bū .i. pluriū ſyllabarū: ⁊ hinc monaſyllabicus ca cū ⁊cͣ⁊ hinc aduer. monoſyllabice: ⁊ ſic de alijs p̄dictis: p̄dictūeſt etiā in pͥma parte de ſyllaba.yllabico cās in ſyllaba eſt: ⁊ cor. bi. De ſyllabica adiectiōedictū eſt in tertia ꝑte vbi egi de figura cōpoſitiōis noīs.S ylogiſmus: a ſyn qd̓ eſt cō ⁊ logos ſermo cōponit̉ h̓ ſylogiſmus mi qͣſi collectio et ꝯiūctio ſermonū. vn̄ ſylogiſticus ca cū: ⁊ ſylogizo zas .i. cōcludere: ⁊ ꝓprie ſylogizandovel ſylogiſmos facere ẜm Hug. Et ſcribit̉ cōiter ꝑ duo l: ⁊ſic mutat̉ n in l in ſyllogiſmꝰ. Aliqn̄ aūt ſubtrahit̉ vnū lvt pͥma ſit breuis: ſic̄ in omitto pꝫ. Et ſcias ꝙ ſyllogiſmꝰeſt oratio in qͣ quibuſdā poſitis neceſſe eſt aliud accidereper ea q̄ poſita ſūt: vt Omne aīal eſt ſubſtātia: oīs hō eſtaīal: ergo oīs hō eſt ſubſtātia: ⁊ hoc totū eſt or̄o q̄dā in qͣquibuſdā poſitis .i. p̄miſſis duabꝰ ꝓpōnibꝰ: neceſſe eſtea aliud ſeqͥ .i. ꝯcluſionē. Oīs ergo ſylogiſmꝰ ꝯſtat ex tribus terminis: ⁊ duabus ꝓpoſitionibus: qͣrū pͥma vocat̉maior: ſecūda v̓o minor.iloa vel ſiloe fons eſt ad radicē montis ſyon. qui nō iugibus aquis: ſed incertis horis ebullit: ⁊ per terram concauam ⁊ antra ſaxi duriſſimi cū magno venit ſonitu. Uideetiam in ꝓbatica.ilua: a xilon quod eſt lignū dicit̉ hec filua ue qͣfixilua: qꝛibi ligna cedant̉. vel dicit̉ a filen qd̓ eſt vaſtitas vel ſilentiū: inde ſilua vbi ſunt loca vaſta ⁊ deſerta ⁊ ſilentio plene: vel filua eſt ſpiſſum nemus ⁊ breue. Silua etiā interdum dicit̉ ⁊ fructuoſe arbores ⁊ infructuoſe. vn̄ ſiluoſusſa ſum .i. filuis plenus.S ilueſtris. a ſilua dicitur hic ⁊ hec filueſtris ⁊ hoc ſilueſtreid eſt res ſilueſtris: vel ad ſiluam pertinens. De hoc etiaꝫvide in campeſtre.S iluius uij filiꝰ fuit Enee: ⁊ dr̄ a filua: qꝛ natꝰ fuit in filuis.S ilurus: a fileo les dicit̉ hic ſilurus ri paruus ⁊ minutijs piſcis. Iuuenalis. Fracta de mercę ſiluros.iluula le dimi. parua ſilua.Sima interp̄tat̉ curuū. vn̄ ⁊ hͦ figura cvocat̉ apud grecosſima qͣſi ſimū: ⁊ rep̄ſentat apud nos hͦ elementū s: ⁊ hic fimus mamū .i. curuus: ⁊ proprie ſimus eſt qui naſum ha
bet recuruū ſurſum. vnde hec ſimia mīe: qꝛ naſum ſic haber recuruū. vnde ſimius mia miū. i. ad ſimiam ꝑtinens:vel ſimilis ſimie.S ymmachus: a ſyn qd̓ eſt con ⁊ machia pugna cōponiturhic ſymmachus chi penul. cor. i. compugnās. vn̄ hec ſymmachia chie .i. cōpugnatio.ymbolū eſt collectio ſermonū in ꝯſilio: vel pecuniarū. vn̄in ꝓuer. xxiij. Dantes ſymbola ꝯſument̉: ⁊ cōponit̉ a ſyni. con: ⁊ bolus .i. morſellus: qꝛ quilibet ponit ibi morſellūſuū .i. particulā Pap̄. v̓o dicit. Symbola proprie dicunt̉qn̄ a diuerſis precijs cōuenit̉ in vnū: vt ⁊ ꝯuiuiū inde paret̉. Hic nota ꝙ ẜm theologū nomē ſymboli ſil̓itudinē⁊ collectōeꝫ importat. vn̄ a qͣtuor collectiōibꝰ nomē ſymboli īponit̉. Primo a collectiōe multoꝝ hominū in vnaꝫfidē. Secūdo a collectiōe p̄dicātiū fidē: qꝛ oēs apl̓i collecti hāc regulā fidei ediderūt: ita ꝙ vnuſqͥſqꝫ qd̓ ſuū eratappoſuit: vn̄ vt tactū eſt ſymbolū dicit̉ a ſyn ⁊ bolus: qꝛquilibet poſuit ibi bolū ſuū .i. particulā. Tertio qꝛ ex diuerſis locis ſacre ſcripture colligunt̉ ea q̄ credenda ſunt:vt in promptu habeant̉. Quarto qꝛ oīa bn̄ficia nobis diuinitus collata ibi colligunt̉. Un̄ Dio. in. iiij. ca. eccle. ier.dicit ꝙ religionis ſymbolū ꝯgruētiꝰ pōt appellari hierarchia euchariſtia qͣſi bona gr̄a. Et ſiqͥs dicat: videt̉ ꝙ articuli fidei non debuerunt colligi in ſymbolo: ſiue credo invnū deū: qꝛ tota fides ſufficiēter ꝑ totā ſacram ſcripturāinſtruit̉: ⁊ ſic ſuꝑfluū fuit ſymbolos vel ſymbola cōdereDico ꝙ oportuit ea q̄ in dtuerſis locis tractata ſunt ſacreſcripture in vnū locū colligi vt vna fides magꝭ in ꝓmptuhaberet̉. Et ſcias ꝙ tria ſūt ſymbola .ſ. apl̓oꝝ qd̓ dr̄ ī matutinis: ī pͥma: ī cōpletorio Itē nicenū qd̓ dr̄ in diebꝰ dn̄inicis poſt euāgeliū. Itē athanaſij qd̓ dicit̉ in pͥma in dominicis diebꝰ alta voce. Et ſi q̄ras qͣre ſymbolū apl̓oꝝ dr̄ſūmiſſe in pͥma ⁊ in completorio: alia v̓o duo dicunt̉ altevnū poſt euāgeliū: alteꝝ ſic̄ Quicūqꝫ vult ſaluꝰ eē: ī pͥma.Rn̄deo. Symbolū apl̓oꝝ fuit editū qn̄ fides nō erat propalata: ⁊ iō in ſecreto or̄: ⁊ qꝛ editū fuit ad ꝓponendā fidei doctrinā: iō quotidie dicit̉ in matutinis: ⁊ in pͥma: etin cōpletorio: qͣſi in pͥncipio diei ⁊ noctis: in ſignū ꝙ oīsnoſtra operatio a fide debet acciꝑe initiū: ⁊ qꝛ ꝑ ipſaꝫ cōtra aduerſa ⁊ in ꝓſperis ꝓtegimur. Alia aūt ſymbola edita fuerūt tꝑe fidei iam ꝓpalate: et iō publice cantant̉. Etqꝛ nō ad ꝓponēdū fidē ſed ad defendēdū vel ad elucidādū edita fuerūt: iō nūc nō in ſingulis oīebꝰ dicunt̉: ſed inillis in qͥbus hoīes maxime ad eccleſiā venire ꝯſueuerūt:⁊ in qͥbus fit aliqͣ ſolēnizatīo de his q̄ ad articulos fideiꝑtinēt Et qꝛ ſymbolū nicenū editū eſt ad manifeſtationēfidei: dicit̉ ſtatim poſt euāgeliū qͣſi expoſitio ipſiꝰ. Symbolū aūt athanaſij qd̓ cōtra hereticos editū ē: in pͥma dr̄qͣſi iam pulſis hereticoꝝ tenebris. Sꝫ pōt q̄ri Hoc ſymbotū proponit̉ vt regula fidei cuiꝰ actus eſt aſſentire: ſꝫ ſicutdicit Aug. in epl̓a ad Hiero. ſolis apl̓is ⁊ ꝓphetis eſt hichonor exhibēdꝰ: vt q̄cūqꝫ dixerūt hecipſa vera eē credantur: ergo poſt ſymbolū apl̓oꝝ nō debuerūt fieri alia ſymbola. ad hͦ dico ꝙ pr̄es qͥ alia ſymbola poſt apl̓os ediderunt nihil de ſuo appoſuerūt: ſꝫ ex ſacris ſcripturis ea q̄addiderūt excerpſerūt: ⁊ qꝛ q̄dā difficilia ſūt ī illo ſymbolo apl̓oꝝ: iō ad eiꝰ explanationē editū eſt ſymbolū nicenūqd̓ diffuſiꝰ fidē quo ad aliquos articulos ꝓſequit̉. ⁊ qꝛq̄dā implicite cōtinebant̉ in illis ſymbolis q̄ oportebatꝓpter inſurgētes hereſes explicari: ad id editū eſt ſymbolū athanalij qͥ ſpāliter ꝯtra hereticos ſe oppoſuit. De articulis aūt fidei habes in fides.ſimia mīe in ſima eſt.imila: a ſil̓is dr̄ hec ſimila le flos tenuiſſime farine q̄ et. ſimilago dicit̉ ⁊ pollen vel pollis: ⁊ cor. mi. Un̄ in AuroraSed ſimilā ſpargat oleo ſartagine frixam.imilagineus in ſimilago eſt.imilago ginis fe. ge. idē eſt qd̓ ſimila. vl̓ ſimilago diciturzenus frugis: ⁊ ꝓdu. la. vn̄ ſimilagineus uea neū de ſimi-
C
Cꝯ
S
S
Sy