Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

SDeante

Sextarius. a ſextꝰ dr̄ ſextarius rij: ⁊ dr̄ ſextarius a ſexta ꝑteeſt v̓o ſexta ꝑs cōgij: ſextarius duarū librarū ē: qͥ bis aſſūptus or̄ bilibris: aſſūptus quater fit greco noīe cerix: qͥnquies cōplicatus qͥnarē ſiue gomor facit: adijce ſextū: reddit cōgiū. Nā cōgius ſex metit̉ ſextarijs: ⁊ hinc ſextarijnomen tractū eſt. ⁊ ꝯſtruit̉ cū gtō: vt ſextarius vini. Etnota ꝙ ſextarius ſiue dicat̉ menſuratū: ſiue mēſura: ſiuequantitas illi menſure adiacēs: ſiue aliquid aliud: ſemꝑeſt maſ. ge. ⁊ nō neutri.S extertiū tij: quoddā pōdus duarū librarū ⁊ ſemīs: quaſiſemiſtertiū. vn̄ ſextertiarius ria riū: qui erogat ſextertiū:vel ad ſextertiū ꝑtinens.S extilis penul. ꝓdu. cū ſextus noīe dicat̉. vide in quintilisS extupes. pes cōponit̉ cū ſex: ⁊ dr̄ ſextupes pedis .i. pediculus: qꝛ ſex habeat pedes. vn̄ ſextupedoſus ſa ſum. .i. ſextupedibus plenus.S extuplus. ſex qͥ qd̓ eſt totū cōponit̉ cū plica. ⁊ dr̄ ſextuplꝰpla plū: qͣſi ſexqͥplus .i. ꝯtinens totū ⁊ plicā totius .i. medietatē. vn̄ hec ſextupla ple .i. totū ⁊ dimidiū .ſ. ſūma capitalis ⁊ dimidiū.S extus. a ſex deriuat̉ ſextus tā tū nomē ordinale.anteSS iban dr̄ tertius menſis a martio .ſ. maius: ⁊ acuit̉ in fine.S ibilla. bole qd̓ eſt ſnīa cōponitur cū ſios: qd̓ lingua eolicadr̄ deus: ⁊ dr̄ hec ſibilla: quaſi ſios bole vel bele quod eſtmens .i. diuina ſnīa: vel dei mens ⁊ eſt nomē appellatiuūſibilla qͣſi ꝓphetiſſa: ⁊ fuerūt dece̓ ſibille. Quelibet tn̄ ꝓphetiſſa pōt dici ſibilla: qꝛ dei ſīam vel mentem hoībusinterpretat̉. Ille tn̄ dicte ſūt ſibille qͣſi antonomafice. vn̄ſibillinus na nū: penul. ꝓdu.S ibilo las laui lare: ſerpentū eſt. ꝓprie hoīes tn̄ ſibilant. vn̄h̓ ſibilus li: ſed in plurali hͨ ſibila loꝝ: ⁊ ſibilus la lū. i. ſibilans. ⁊ potius cā metri eſſe vſurpatu videt̉ a poetis ꝙ ſitvox ſignificatiua: ſicut pluuiꝰ uia uiū ꝓ pluuialis. Sibilocōponit̉: vt ꝯſibilo las .i. ſil̓ ſibilare. deſibilo las .i. a ſibiloceſſare: exibilo las .i. extra ſibilū ꝓijcere. inſibilo las .i. intro vel valde ſibilare: vel ſibilū īterpellere: obſibilo las .i.vndiqꝫ vel ꝯxtra ſibilare vl̓ definere. reſibilo las .i. iterū ſibilare vel deſinere: ſubſibilo las .i. poſt vl̓ parū vel latent̓ſibilae̓. Et nota ꝙ ſibilo ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ deridere: qꝛ ſibilare ſolemus poſt eū quē deridemus. vn̄ Pora. in ſermonibus Populus me ſibilat .i. deridet. Sibilo las eſt neutrūcū oībus ſuis cōpoſitis: ⁊ cor. bi. vide in regulus.ica ce fe. ge. deriuat̉ a ſeco cas: ⁊ dr̄ ſica qͣſi ſeca .ſ. gladiuꝫbreuis: quo maxime vtunt̉ q̄ apud italos latrocinia exercent. Et vt dr̄ telū eſt in baculo abſconditū. vn̄ h̓ ficariusrij: qͥ ficam defert: vel homicida ⁊ ꝓdu. primaꝫ. vn̄ Hora.19.in ſermonibus: ꝙ mechus foret aut ficariˢ. aut alioquinActu. xxj. Eduxiſti in deſertū qͣttuor milia viroꝝ ficarioꝝ⁊ ſcribit̉ ꝑ vnū c. Pap̄. ſic dicit: Sicarius dictus: qꝛ ad ꝑpetrandū: ſcelus ſit telis armatus.Sicarius in ſica eſt.Sicania in ſicilia vide.S iccine .i. ſic ne: ⁊ eſt ci ſyllabica adiectio: ⁊ non inclinat h̓ne: ꝯiūctio encletica accentū p̄cedentis fillabe ad ſe .i. iuxta ſe. vn̄ principalis accentus eſt ſuꝑ pͥma ſyllaba ⁊ media grauat̉: ſicut heccine: qꝛ accētꝰ pͥncipalis nō pōt poniſuꝑ ſyllabica adiectione. vide in heccine. In. i. Re. ca. xv.or̄: Siccine ſeꝑat amara mors. Et in aurora or̄. Siccinerex Ppharao paſcali vincitur agno. poſſet tn̄ ī ficcine: ibicine eſſe ſyllabica adiectio: ⁊ legi deberet remiſſiue ſiccine .i. ſic ſeꝑat amara mors.Sicco cās a ſuccus dr̄ ꝑ antifraſim ficcꝰ ca cū: qꝛ fine ſucco.⁊ cōparat̉ vt ſiccus cior ſimus. vn̄ ſicce cius ſime aduer. ⁊hͨ ficcitas tatis: ⁊ hͨ ficcitudo: ⁊ hͨ ſicco cās .i. ficcū facere.qd̓ cōponit̉ cū de ⁊ dr̄ deficco cās. Itē cū ex ⁊ dr̄ exiccocas. Itē cū re ⁊ or̄ reſicco cās. Et eſt actiuū ficco cū oībusſuis cōpoſitis. ⁊ ſcribit̉ ꝑ duo c.

icera re fe. ge. ꝑ vnū c. penul. cor: hebreū ē. ⁊ dr̄ a ſucco: ꝙꝛex ſucco frumēti vel pomoꝝ ꝯficit̉: coctiſqꝫ frugibus adpīguis qͣſi ſuccꝰ colat̉. ⁊ dr̄ ficera oīs potio: oīs liquorisꝯfectio: oīs liquor qͥ inebriare pōt preter vinū. magis ꝓprie tn̄ liquor qͥ ex tactilis fit ad bibendū ſuauis. In. i. c.Luce dr̄: Uinū ⁊ ficerā nō bibet.icilia ſiculus rex fuit ſicilie vn̄ illa terra dicta eſt ficila: ſicuteadē dicta eſt ficana a ſicano rege. ⁊ a ficilia dr̄ ſiculus lalū: penul. cor. Hora. Inuidia ſiculi non inuenere tyranniTormentū maius ⁊cͣ. ⁊ h̓ ⁊ hͨ ficilēſis: ⁊ hͦ ſe: ⁊ hͨ ficilidesde. vn̄ hec ficilis dis. .i. ſicilenſis. ⁊ declinat̉ patronomice.Uirgi. Sicilides muſe paulo maiora canamus.S icilides in ficilia vide.Sicima me dicta eſt fichen: ſed nūc Neapalis dr̄: ⁊ cor. ci.vn̄ in Aurora: Poſt eſau pacē iacob ficimis manet exit.S iche dr̄ aīa. Itē ſiche dr̄ ꝓfundū. vn̄ ennoſigeus qͣſi ennocheus. vel cōponit̉ a ſigeus. Inuenit̉ ēt ſichel ꝓ quodaꝫpondere: vide in ficlus.S ichen filius fuit emor qͥ quandā vrbē edificauit quā ſuonoīe appellauit fichen. hͦ grece: latine dr̄ ſicima me ⁊ ē ciuitas ſamarie. ipſa eſt nūc neapolis ciuitas ſamaritanoꝝichofanta te .i. falſus calūniator: vel viliū rerūj appetitor.Fert̉ tn̄ ſichofanta apud grecos dici ficus comedens: afichos qd̓ ē ficꝰ: ⁊ fagin qd̓ ē comedere: ſꝫ hac rōne dr̄ ſicfalſus calūniator. Cuidā dn̄o apud grecos miſſe ſūt ficꝰqͣs latent̓ qͥdā ſuꝰ famulꝰ comedit ⁊ cepit calūniari aliū:⁊ accuſare ꝙ ip̄e eas comediſſet Tūc dn̄s p̄cepit aquā calidam bibi ab eo qͥ comederit ficꝰ qͣ bibita ſtatim euomitficꝰ. vn̄ poſtea ſꝑ dictꝰ ē fichorāta .i. ficus comedēs: ⁊ qꝛſalſe fuit calūniatꝰ ſociū comediſſe eas: iō inde inoleuitꝯſuetudo vt falſus calūniator diceret̉ fichofanta.S ichomachia a ſiche qd̓ eſt aīa ⁊ machia pugna cōponit̉hͦ ſichomachia chie. .i. pugna aīe. vn̄ qͥdā liber dr̄ prudentius de ſichomachia .i. de pugna aīe: ⁊ acuit penl̓. fichos.Sichos grece: ficus latine.S iclus. fichel qͥ latino ſermone ſiclus corrupte appellat̉ hebreū nomē eſt hn̄s apud eos vncie pōdus. apud latinosāt ⁊ grecos qͣrta ꝑs vncie: ⁊ ſtaterꝭ medietas: ⁊ dragmasappendens duas. vn̄ cū in lr̄is diuinis legit̉: ſiclus vnciaeſt cū v̓o apud gentiles tūc qͣrta ꝑs vncie eſt.icomorus morus cōponit̉ cū quodā greco ⁊ dr̄ hͨ ficomorus rij: qꝛ ſit folijs ſil̓is moro in alijs ficui vn̄ ⁊ dr̄ ficus fatua hanc arborē latini celſā appellāt ab altitudine: qꝛ nōeſt: breuis vt morus. vn̄ hͦ ſicomoꝝ ri: ⁊ hͦ celſum ꝓ fructuillius: ⁊ ꝓdu. mo. vn̄ qͥdā: Cū cōcauo morꝰ mortqꝫ ſororficomorꝰ. Et ſcias ꝙ gtūs pl̓alis facit ficomoroꝝ format̉enī ab abltō fingulari ſicomoro additarū. Inuenit̉ autēaliqn̄ ꝑ ſyncopā ſicomoꝝ: ſic̄ virū ꝓ viroꝝ: deū ꝓ deorū.vn̄ in li. ij. Paralip̄. ca. ix. Tātāqꝫ copiā prebuit argēti inhierl̓m qͣſi lapidū ⁊ cedroꝝ tantā multitudinē velut ſicomoꝝ q̄ gignūt̉ in cāpeſtribꝰ. ſicomoꝝ dicit ꝓ ſicomoroꝝS icubi in vbi vide.S iculus in ficilia exponit̉.S idero ras a ſidus dr̄ ſidero ras qd̓ nō eſt in vſu. ſed cōponit̉ vt ꝯſidero ras .i. ꝓſpicere: ⁊ ꝓpͥe celeſtia. Sidero rasi. cupere ⁊ ꝓprie celeſtia. Ei ē actiuū ſidero cū ſuis cōpoſitis: ⁊ cor. de. vide in ſidus.S ido dis: in ſedeo des exponit̉.S idon fuit filius pͥmogenitus Canaan: a quo dīcti ſunt ſidones. ⁊ hinc ciuitas eoꝝ in fenicia Sidon dicta ē. vn̄ hͦ⁊ hͨ ſidon donis patriū. ⁊ ſidonia nie ꝓuincia adiacens.vn̄ ſidonius nia niū. ſidonij interpretant̉ venūdantes: vl̓lingua fenicū piſcis dr̄ ſidon. vn̄ a copia piſcū fidon p̄dicta ciuitas eſt dicta. ⁊ interpretatur venator vel venatrix.Gen̄. xlix. Pertingēs vſqꝫ ad ſidonē. ⁊ ꝓdu. do.S idonij in ſidon vide.S idrach vide in anania.S idus a ſedeo vel a ſido dr̄ hͦ ſidus deris .i. ſtella vel collectio ſtellarū in aliquo ſigno a ſimul ſedendo vn̄ ſidereus

S

S

S i