MeꝗnteS
ꝗnteS
dem ſenſu. ⁊ ē ſenectꝰ ſexta etas que nullo annoꝝ numero finit̉. ſed poſt quinqꝫ etates quantumcūqꝫ vite eſt ſenectuti deputat̉. Seniū v̓o eſt vltima ꝑs ſenectutis: ⁊ dr̄a ſenus nanū: qꝛ ſit terminꝰ ſexte etatis vel dr̄ a ſenex. p̄sUſqꝫ in ſenectā ⁊ ſeniū deus ne derelinquas me. vide inetas. Itē ſenectꝰ ē ſupra de ſenio ẜm antiquos. ⁊ vt dr̄ īli. Sapīe c. iiij. Senectus venerabilis ē nō diuturna neqꝫannoꝝ numero cōputata. Cū āt ſunt ſenſus hoīs ⁊ etasſenectutis vita īmaculata: qꝛ videlicet in moribꝰ ſenectꝰquedā honeſtas eſt.eneo. a ſenex dr̄ ſeneo nes nui .i. eſſe vel fieri ſenem. vn̄ ſenectꝰ cta ctū ꝑticipiū ẜm antiquos. ⁊ hinc ſeneſco ſcis inchoa. ⁊ ꝑ cōpoſitionē Cōſeneo nes: Inſeneo nes .i. intusvel valde ſenere. ꝑſeneo nes .i. ꝑfecte ſenere. p̄ſeneo nes .i.ꝑfecte vel pre alijs ſenere. reſeneo nes: ⁊ hinc inchoa. ꝯſeneſco: inieneſco: re ſeneſco: ꝑſene ſco: preſeneſco. Seneo ⁊eius cōpoſita cor. hāc ſyllabā ſe: ⁊ faciūt preteritū in nui⁊ carent ſupinis: qͣꝫuis ẜm antiquos faciūt ſupi. in nectūIuuena. Perpetuo merore ⁊ nigra geſte ſeneſcant.S enetheſis exponit̉ in qͣrta ꝑte in ca. de coloribꝰ rhetoricisS enex. a ſenſus dr̄ h̓ ſenex ſenis: qꝛ in ſenibus ſolēt ſenſusabūdare: qꝛ in antiquis eſt ſapīa. ⁊ in multo tꝑe prudentia: vt dr̄ in Iob. vel ꝑ ꝯtrariū: qꝛ in eis ſenſus diminuūt̉vn̄ dr̄ ſenex quaſi ſe neſciens. delirat enī ꝓpter niniā etatem. ⁊ eſt ethymo. vn̄ hec ſenior maſ. ge. ſicut ⁊ ſenex eipoſitiuus. qͣꝫuis antiqui dixerint hic ⁊ hec ſenex: ⁊ h̓ ⁊ hͦſenior ⁊ hͦ ſenius ⁊ in ſuꝑlatiuo ſenimus ma mū ſed nūccaret ſuꝑlatiuo. vn̄ dicit Priſ. in. iij. li. Oīa in or deſinentia cōparatiua cōis ſunt ge. ⁊ mutantia or in us faciuntneutra excepto vno qd̓ ſolū cū ſit a poſitiuo fixo: qͣꝫtū adſuā vocē ſeruauit eius genus. hic ſenex huius ſenis huicſeni hic ſenior qͣꝫuis hoc quoqꝫ vetuſtiſſimi cōe accipiētes hic ⁊ hec ſenex ꝓferebant: ⁊ facit ablatiuus in e tm̄ ſenior. cū oē cōparatiuū in or faciat ablatiuū in e ⁊ in i: vtmeliore vel liori: ⁊ facit ſenex gtm̄ pluralē in um vt ſenū⁊ gtm̄ ſingularē in is: vt ſenis: quum noīa deſinētia in x:faciunt gtm̄ in cis vel in gis: vt lex legis: nux cis. Excipiūtur aūt a Priſ. in. vj. li. iſta nix niuis: ſuppellex lectilis: ſenex ſenis: nox ctis. cōpoſita v̓o ſimpliciū declinationemſequuntur: vt pernox pernoctis: exlex exlegis. Et dicuntphyſici ſtultos eſſe hoīes frigidioris ſanguinis prudētescalidi. vnde ⁊ ſenes in quibus iam friget: ⁊ pueri in quibus necdū calet minus ſapiunt. ⁊ ẜm hoc per antifraſimdr̄ ſenex a ſenſu. ⁊ cor. primā ſenex. ſenus na nū. eā ꝓdu.vn̄ quidam: Facta notanda ſenis: voloxerſibus edere ſenis. A ſenex dr̄ hic ⁊ hec ſenilis ⁊ hoc ſe penl̓. produ. resſenis: vel ad ſenem ꝑtinens: ⁊ hec ſenilitas ⁊ hec ſenectudonis ⁊ hec ſenecta cte: ⁊ hec ſenectus ctis. oīa in eodemſenſu. Senex componitur: vt qͣꝫ ſenex. .i. valde ſenex. videetiā in veternūS enilis in ſenex vide.S enio. a ſenex or̄ h̓ ſenio onis: ſexpūcti in teſſera.S eniū nij in ſenectus vide.Senaar: vallis latiſſima: in qua turris a ſuꝑbientibus edificari ceperat: ẜm Hug. ⁊ Pap̄. dicit: Sennaar locus eſtbabylonis: in quo fuit campus duran ⁊ turris: quā vſqꝫad celū leuari conati ſunt: ⁊ acuit̉ in fine.S enones: galloꝝ qͥdā qͥ romā inuaſerūt. ⁊ cor. no. Et ſciasꝙ galli germani ſūt teuthonici. Galli ſenones ſūt franci.F enos interpretat̉ ſenſus: ⁊ acuit̉ in fine.Senſibilis. a ſentio tis: dr̄ hic ⁊ hec ſenſibilis ⁊ hͦ le. i. ſenſuꝑceptibile .i. aptū ſentire vel aptū ſentiri. vn̄ hic ⁊ hec ſenſibilis ⁊ hoc le ꝑ ſyncopā in eodē ſenſu penul. cor. vn̄ ſenſibiliter aduer. ⁊ hec ſenſibilitas tatis. Senſibilis ēt ẜmaliā ſignificationē ſui verbi or̄ intelligibilis. ⁊ cōponiturſenſibilis cū in ⁊ dr̄ inſenſibilis ẜm Hug. quidam faciūtdifferētiā inter ſenſibilis ⁊ ſenſilis. vn̄ in greciſmo dicit̉:Qd̓ ſentire pōt ⁊ ſentiri tibi ſit res Senſibilis ſentire potens eſt ſenſile tm̄.
Senſilis in ſenſibilis exponit̉.S enſim .i. paulatim aduer. remiſſiuū. a ſenſus dr̄. Nā quemorant̉ ⁊ paulatim tendunt ſenſū faciūt ⁊ cū ſenſu ſiūt.Itē ſenſim .i. ſenſibiliter: vel ad ſenſum ꝯſtanter timide.vide in tertia ꝑte in ca. de aduer.S enſualitas in ſenſus eſt ⁊ in ratio.S enſus. a ſentio tis oeriuat̉ hic ſenſus huius ſenſus .i. q̄dāvis aīe que ꝑcipit formas in pn̄ti materia vel qͣ hō auditvel videt: vel tangit: vel guſtat: vel olfacit. Uel ſenſus dr̄intellectus ẜm aliā ſignificationē ſui verbi. ⁊ ſic ſumit̉ infine pͥme canonice Ioānis: vbi dicit. Et ſcimus qm̄ filidei venit ⁊ oedit nobis ſenſuꝫ vt cognoſcamus deū verū⁊ ſimus in vero filio eius ꝑ operationē .ſ. in qua ſignificatione inuenit̉ ⁊ hoc ſenſū. ſed ſenſum ꝓprie attribuit̉ vocibus: ſenſus alijs rebus. ⁊ hinc ſenſioſus ſa ſum .i. ſenſuplenꝰ. Item a ſenſu dr̄ h̓ ⁊ hec ſenſualis ⁊ hoc le: ad ſenſum ꝑtinens: vel ſenſui vel corpori deditus: vel ſenſu ꝑcipiēs. vn̄ ſenſualiter ⁊ hͨ ſenſualitas tatis. Itē a ſenſus dr̄ſenſatus ta tū. ⁊ cōponit̉: vt inſenſatus tā tū: ⁊ vtrūqꝫ iſtorū cōparat̉. Et nota ꝙ ſenſus ſunt quinqꝫ .ſ. auditꝰ viſusguſtus: odoratus: ⁊ tactꝰ. tres aperiunt̉ ⁊ claudunt̉: duoſemꝑ patētes ſūt. Itē ſenſus qn̄qꝫ dr̄ aīa qꝛ ſentit qn̄qꝫcuiuſlibet rei adinuentio: ſed memoria rei inuente recordatio. Illa excogitata repperit hec reperta cuſtodit. Iteꝫnota ꝙ participiū p̄teriti tꝑis de ſentio eſt ſenſus ſa ſuꝫ.qͣꝫuis dixerūt qͥdā ſimplices ſentitꝰ tā tū: qd̓ nihil eſt. vn̄Augu. de ciui. dei: Senſa eſt moriēs qꝛ aīaꝫ deſeruit deꝰIn quo differat ſenſus ab intellectu dixi: in intellectus.Sentarius in ſentes vīde.S ententia tīe: in qͣrta ꝑte exponit̉ in ca. de coloribꝰ rhetoricis: ⁊ eſt ſnīa determinata acceptio alteriꝰ ꝑtis ꝯͣdictiōisS ententioſus ſa ſū .i. plenus ſententijs a ſnīa dr̄.S entent iuncula le. dimi. parua ſnīa.Sentes. a ſentiotis dr̄ hec ſentes huiꝰ ſentis .i. ſpina vel arbor ſpinoſut: q̄ ſentix cis dr̄: ⁊ dr̄ ſic a ſentio: qꝛ grauiterſentit̉ cū pungit. vel ſentes or̄ a ſitu qd̓ eſt terra incultain qua ſentes ⁊ ſpine naſcunt̉. Iob. xxx. Eſſe ſub ſentibꝰdelicias cōputabant. vn̄ ſentus tā tū ⁊ ſenticoſus ſa ſuꝫ.in eodē ſenſu .i. horridus aſper: vel ſentibus plenus: ſpinoſus. vnde Terētius in eunucho. T ideo ſentū ⁊ ſqualidum: ⁊ ſentoſus ſa ſum: ⁊ ſentarius riariū. Idē .ſ. ſentusi. aſper: horridus ſpinoſus: ⁊ definit gtīs pluralis in iumde ſentes: vt ſentes ſentium. ⁊ eſt magis in vſu in pluralinumero qͣꝫ in ſingulari.Senticoſus ſa ſum in ſentes vide.S entina. a ſentio tis dr̄ hec ſentina ne penul. ꝓdu. locus innaui ad. quē vndiqꝫ ꝯfluit aqͣ: qꝛ grauis fetor ibi ſentiat̉⁊ inde vel a ſentio dicit̉ ſentino nas .i. animo aliqͥd ſenſim diiudicare.entio tis ſenſi: ī in um ſenſū ſu additas ſit ſenſus ſa ſuꝫ:ꝑticipiū preteriti tꝑis: ⁊ eſt ſentire aliqͥd ſenſu ꝑcipere .ſ.auditu viſu ⁊cͣ. ⁊ ẜm hoc eſt actiuū. Item ſentire .i. ītelligere vel habere ſenſum .i. intellectū. ⁊ ẜm hoc eſt neutrū.Sentio cōponit̉. vt aſſentio tis .i. aſſenſum prebere. ⁊ inuenit̉ aſſentior tiriꝫ in eodē ſenſu in deponē. genere. Itēabſentio. vide in ſuo loco: conſentio tis cōſenſum prebere quaſi ſimul ſentire. vnde hic ꝯſenſus ſus: diſſentio tis⁊ diſſentior tiris in eodem ſenſu .i. diſcordare diſcreparequaſi diuerſa ſentire. perſentio tis .i. perfecte ſentire. preſentio tis .i. pre vel ante ſentire. reſentio tis .ſ. iterū ſentire⁊ ab iſtis inchoa. aſſentiſco. abſentiſco. conſentiſco. ⁊ē.Sentio ⁊ eius cōpoſita faciūt preteritū in fi. ⁊ ſupi. in ſuꝫItē ſentio ꝓ ſēſu ꝑciꝑe. vt dixi actiuū ē. ⁊ cōpoſita ab eoſūt neutra. vl̓ deponētia p̄ter p̄ſentio ⁊ ꝑſentio ⁊ reſentoq̄ ſūc actiua. ⁊ ſcribit̉ ſentio ꝑt. qd̓ accipit ſonū de c. ⁊ hͦpꝫ in ſcd̓a ꝑſona pn̄tis tꝑis indicatiui.Sentix ticis. in ſentes exponit̉.Sentoſus ſa ſum. in ſentis vide.entus tā tū. in ſentes exponit̉.
SS
S
C