DIeSoante
⁊ non econuerſo.S ciſſura re .i. diuiſio: ſeꝑatio: a ſcindo dis dicit̉.S citalis: a ſcio ſcis dicit̉ hec ſcitalis lis qͥdā ſerpēs qͥ ſoluscū oēs ſerpētes pellā ſuā deponāt in eſtate ipſe deponitſuā in hyeme. vn̄ ⁊ ſic dicta eſt qꝛ ſcientior eſt alijs deponēdo pellē cū eā deponit in hyeme ſine leſiōe. Uel dr̄ ſcitalis a ſcile vel a ſcele qd̓ eſt lux. vn̄ ſcitalis qͣſi lucens: qꝛlucēs ⁊ noua efficiat̉ depoſita pelle: vl̓ qꝛ tāta p̄fulget varietate tergi ſui: vt notarū gr̄a aſpiciētes retardet: ⁊ qꝛ reptando pigra eſt quos aſſeqͥ nō valet miraculo ſui ſtupētes capit. Un̄ Lucanꝰ in. ix. Et ſcitalis ſparſis etiā nūc ſola pruinis: ⁊ cor. penul.S cithe dicte ſunt a quodā milite ꝑſico qͥ ſcithas ab eis diuiſit ſcita cognoīatio. vn̄ hec ſcithia thie eoꝝ regio vnde hic⁊ hec ſcitha the gētile: ⁊ ſcithicus ca cū.S cithipolis oppidū eſt quoddā ſcithie.S citor: a ſcio ſcis ſcitu ſuꝑ. u. ꝯuerſa in o ⁊ aſſumptar fit ſcitor taris v̓bū depo .i. inquirere: inueſtigare: interrogare:querere: ſcrutari: ⁊ eſt frequē. irregulare ẜm formationē⁊ ẜm ſignificationē. Uide in ſciſcitor.S citū: a ſcio ſcis hic ſcitus tus tui .i. ſcīa vel cognitio: ⁊ hocſcitū .i. decretū ſtatutū vel indictū. vn̄ hoc plebiſcitū: ⁊ ſcitus tātū i. ſapiēs. vn̄ ſcite aduer .i. ſapiēter ⁊ ꝑ ꝯpoſitiōeꝫꝑſcitus tā tū .i. ꝑfecte ſcitꝰ: ⁊ inſcitꝰ tā tū. i. inſipiēs. vn̄ hͨinſcitia tie .i. inſipiētia vel ignorātia. Uide in inſcitia.S cius. a ſcio ſcis dicit̉ ſcius ſcia ſciū .i. ſciēs: ſapiēs: ⁊ ꝑ cōpoſitionē inſcius inſcia inſciū .i. neſciēs.S cobo: a ſcobs ſcobis dicit̉ ſcobo bis bitū bire .i. mūdare:⁊ proprie domū.S cobs: a ſcobo bis dicit̉ hec ſcobs bis ferrū quo ligna planant̉ vel purgamentū domꝰ. Un̄ qͥdā. Uilia ſcoba leuatſcobs ſcobis aſpera tollit.S chola grece latine dr̄ vacuatio: qꝛ ibi vacamus: ⁊ in ſingulari cū dicimꝰ Magnā ſcholā habeo: de loco intelligit̉.Cū v̓o dicit̉ in plurali Magnas ſcholas habeo: de ſcholaribꝰ intelligit̉: qͣſi multos ſcolares habeo: vn̄ ſcholaſticus ca cū. i. ad ſcholas vel ad ſcolares ꝑtinēs: vl̓ aſſiduusvel frequēs in ſchola: ⁊ h̓ ⁊ hͨ ſcholaris ⁊ hͦ re ad ſcholasꝑtinēs: ⁊ ſubſtātiue ſepe ponit̉ in cōi ge. ꝓ ſcholaribꝰ. vn̄h̓ ⁊ hͨ ſcholaris huiꝰ larꝭ: ⁊ facit abltm̄ tm̄ in ī ſicut cardinalis. Similiter ⁊ quodlibet nomen gentile vel patriumdeſinens in is facit ablatiuū in i tm̄: vt bononienſi: ianuēſi. Uide in dacus.S copa pe in ſcopo pis eſt.S cōpetū: a ſcopa dicit̉ hoc ſcopetū ti penul. ꝓdu. locus v̓biabundant ſcope.S cōpeus pea peum in ſcopo pis vide.S copin grece latine dicit̉ intēdere vel ſpeculari.S copo: a ſcobo bis qd̓ eſt domū mundare: ⁊ mutato b in pͦdicit̉ ſcopo pis pui pere: ⁊ caret ſuꝑ. ẜm vſum: deberet tn̄face̓ ſcopitū: ⁊ eſt ſcopere mūdare: purgare ⁊ ꝓprie domūTrāſumit̉ etiā ad alia. Un̄ ꝓph̓a. Scopebā ſpm̄ meū. vn̄hͦ ſcopa q̄dā arbuſtula: ⁊ ſcopa etiā ē illud cū quo dompurgat̉: ⁊ fit ſepe ex ſcopa arbore. Un̄ in euāgelio. Inuenit ea ſcopis mūdatā ⁊ ornatā. vn̄ hec ſcopula le dimi. ethinc ſcopuloſus ſa ſum .i. ſcopulis plenꝰ: qd̓ et ſcopoſusſa ſu dr̄. Itē a ſcopa dr̄ ſcopeus pea peū. ī. de ſcopis exiſtēs: ⁊ ſcopinꝰ na nū: ⁊ ſcopo pas paui .i. purgare: v̓berareS copula le dimi. parua ſcopa.S copuloſus ſa ſum in ſcopo pi̓s eſt. ⁊ in ſcopulus.S copulus: a ſcopin dr̄ h̓ ſcopulus li penl̓. cor. i. arduū ſaxuardua ⁊ prupta rupes apta ad ſpeculādū: vl̓ qꝛ facile īdepoſſumꝰ ſpeculari: vel qꝛ a lōge videt̉ talis locꝰ. vn̄ ſcopuloſus ſa ſum .i. plenus ⁊ abundās ſcopulis. Et comꝑat̉.coria: ab excoquo quis or̄ hͨ ſcoria rie purgamentū ⁊ ſordes metalloꝝ: qꝛ de foro excoquit̉: vel dicit̉ ſcoria ab excoquēdo vel excutiendo: qꝛ qn̄ excoquunt̉ metalla tuncſordes cadent ⁊ excutiunt̉. Un̄ Iſa. j. ca. Argentū tuū verſum eſt in ſcoriaꝫ. Item ſcoria rie eſt ſuffocatio veſice ita
vt vrina denegetur vel ventris officium: vel rumor in pectore reparatur.S corio onis maſ. ge. dicitur ſtultus: ſtolidus: fatuus: et deriuatur a ſcoria.S corpio: ſcorte qd̓ eſt dulce cōponit̉ cū poīo qd̓ eſt fingo: ⁊dicit̉ hic ſcorpius pij: ⁊ hoc ſcorpio onis: quoddā aīal venenoſum: ⁊ dicit̉ ſcorpio qͣſi ſcorte poio: qꝛ ab anterioriparte fingit blādities. ſed a poſteriori pungit. Capite enīblādit̉ ſꝫ cauda pungit. Uel dicit̉ ſcorpius ab arcuyl̓ abarpe quod eſt incuruatus gladius: inde ſcorpio qꝛ caudāfigat: vel arcuata ea venena diffundat. vnde ſcorpio dicit̉qͥdā piſcis vel vermis: qꝛ ledit dū manu tollit̉. Scorpioetiā dicit̉ ſagitta venenata arcu vel tormētis excuſſa: quedū ad hoīeꝫ ꝑuenit virꝰ qd̓ hꝫ infundit. vn̄ ſcorpio dicta ēItē ſcorpio ē genꝰ duplicis flagelli: vel magni fuſtes. Itēſcorpio ē quoddā ſignū in celo: in qd̓ ẜm poetas ſcorpioaīal fuit trāſlatū: vel qꝛ cū ſol eſt in ſcorpione pͥmos ſentimus frigoris aculeos ẜm Pug. vn̄ v̓ſus. Scorpiꝰ ē ſignūv̓miſqꝫ ſagitta flagellū. Magiſter aūt in hiſtorijs ſuꝑ illud. iij. Re. ca. xij. Pater meꝰ cecidit vos flagellis: ego aūtcedā vos ſcorpionibꝰ: ſic dicit. Scorpiꝰ eſt rubeꝰ aculeatꝰvel flagellū virgarū nodoſum: vel ſcutica habēs in ſūmitate glādes plūbeas. Itē ſcias ꝙ ſi virga nodoſa vel aculeata eſt ſcorpio dicit̉ recte: qꝛ acuto vulnere in corpus infigit̉: vt in virga dicam.S corpitis: a ſcorpione dicit̉ hec ſcorpitis huius pitis q̄daꝫgēma ſcorpionē ⁊ colore ⁊ effigie referens.S cortator toris in ſcortū vide.S corte grece latine dicit̉ dulce.S cortes tis fe. ge pellis arietis.S cortor taris in ſcortū vide.S cortulū li dimi. paruū ſcortū.S cortū: a ſcortes pelle arietis deriuat̉ hͦ ſcortū ti. i. meretrixq̄ apud grecos ſcita vocat̉. Et dicit̉ ſic qꝛ defricat̉ pellesqͥbus corruptela fit: vel ſcortes dicit̉ a ſcorte greco qd̓ eſtdulce: inde ſcortū qꝛ dulce eſt Iob. xxx. Scortū ſit alteriꝰvxor mea. vn̄ ſcortor taris .i. meretricari. vnde ſcortator ⁊ſcortatoriꝰ riariū: ⁊ hͦ ſcortatoriū rij lupanar: domꝰ ſcortātiū. Et eſt ſcortor depo. cū ſuis cōpoſitis ſiqͣ hēt.S cōtomia: a ſcuta qd̓ eſt rotūda forma dicit̉ hec ſcotomiamie: ⁊ accepit nomē ab accidēti: qꝛ repētinas tenebras ingerat oculis cū vertigine capitis. vn̄ ſcotomicus ca cū talē infirmitatē patiens.S crea ſcree fe. ge. pituita ſtercus: ſpurcitia q̄ ꝑ os ꝓijcit̉. vn̄ſcero as .i. ſcream ꝓijcere. Un̄ qͥdā. Iactās ſputa ſcreat:res deus ipſe creat. Et cōponit̉ cū ex: ⁊ dicit̉ excreo as. l.extra ſcreare: ⁊ ſcreatum eijcere. Et eſt neutrū ſcreo cū ſuis compoſitis.S creo as in ſcrea vide.S criba be in ſcribo bis vide.S cribo bis pſi ptū bere .i. cōponere lr̄arū figuras. vl̓ ſcribeeſt figuris viſibilibꝰ an̄ inuētis ⁊ vſitatis aliqͥd repn̄tare.Scribo cōponit̉ cū ad ⁊ dicit̉ aſcribo bis abiecta d. i. aſſerere: addiſcere: deputare: deſtinare. Aſcribo bis .i. a ſcriptura remouere: delere. Cōſcribo bis .i. ſil̓ ſcribe̓. vn̄ presꝯſcripti dicebāt̉ quoꝝ noīa ſil̓ in enea tabula aureis lr̄isſcripti erāt ꝓpter maieſtatē ⁊ ꝑpetuitatē imꝑij īfinuadaNihil eſt enī pennius ere. Circuſcribo bis .i. circa ſcribe:cingere circuire: cōcludere: includere: vel reſtringe̓: vel remouere. vn̄ circūſcriptꝰ tā tū. deſcribo bis .i. deorſum velvalde ſcribe̓: vel a ſcriptura remoue̓: vel ſcripturā delere:inſcribo bis .i. iniūge̓: deputare: vel impͥme̓: vl̓ intꝰ ſcribeinterſcribo bis .i. inter aliqͣ ſcribe̓: interponere: vel in medio ſcripture aliqͥd auferre. Perſcribo bis .i. ꝑfecte ſcribep̄ſcribo bis .i. ante ſcibe̓: p̄dice̓: p̄ſtruere: vl̓ ab aliquo ſpacio tꝑis aliqͥd poſſidēdo acqͥre̓. vn̄ hͨ p̄ſcriptio onis ꝓſcribo bis de quo in ſuo loco habes. Reſcribo bis .i. iterū velretro vel circa ſcriptū ſcribe̓: qͥ primo mittit epiſtola ſcribit qͥ remittitere ſcribit. Subſcribo bis p̄ſi ptū. i. paru ver