Rante
inre ꝯſiſtunt a recte habendo. vn̄ h̓ ⁊ hͦ realis ⁊ hoc le. vn̄realiter aduer. ⁊ hec realitas tatis.geatꝰ. a reus dr̄ h̓ reatꝰ tus tui qͣſi rei actꝰ: ⁊ accipit̉ reatꝰ inſcriptura ml̓tiplicit̓ .ſ. ꝓ culpa: ꝓ pena ꝓ obligatiōe penerēporalis ⁊ eterne. Si enī mortale eſt: obligat nos peneeterne. Si veniale obligat nos pene tꝑali: vt dicit mgr̄ inſcd̓o ſnīarū. Tn̄ ſcias ꝙ reatꝰ dr̄ ẜm ꝙ aliqͥs ē reꝰ pene: ⁊iō ꝓpͥe reatꝰ nihil aliud ē qͣꝫ obligatio ad penā: ⁊ qꝛ obligatio quodāmō ē media inter culpā ⁊ penā ex eo ꝙ ꝓpi̓culpā aliqͥs obligat̉ ad penā: iō nomē medij tranſſumit̉ad extrema: vt interdū ip̄a culpa vel pena reatus dicatur IRebecca interpretat̉ patientia: vel que multū accepit.Rebellio onis: in rebellis exponit̉.Rebellis a re ⁊ bellū cōponit̉: vt h̓ ⁊ hͨ rebellis ⁊ hͦ le. vndehec rebellio onis. ⁊ hͨ rebelliū in eodē ſenſu .i. repulſio vl̓reſiſtentia: ⁊ poſt factā pacē ad bellū reuerſio: belli iteratio: rebello as verbū neutrū .i. reſiſtere repugnare.Reboo as aui are .i. reſonare a re ⁊ boo as cōponit̉. vn̄ hicreboatus tus tui.Recalcitro as aui are dr̄ reꝑcutere vel reſiſtere: retro pedemjacere: ſic̄ faciūt equi qͥ ꝑcutiūt trāſeūtes iuxta ſe: ⁊ cōponit̉ a re vel retro: ⁊ calcitro tras: ⁊ cor. ci naͣliter.Recaluaſter .i. retro aliquantulū caluus. ⁊ ꝓ eodē inueniturrecaluus ua uū.Recens. a reci qd̓ eſt iterū vl̓ retro dr̄ h̓ ⁊ hec ⁊ hͦ recens .i.nouus. ſed recens naſcit̉: nouū fit. ⁊ cōparat̉ recens tiorſimus vn̄ recenter tius ſime aduer. ⁊ hͨ recentia tie: ⁊ recēto tas .i. ad recentiā reducere: ⁊ eſt actiuū. Itē a recēs dr̄recentulus la lum .i. aliquantulū recens: ⁊ cōponit̉ vt perrecens: qͣꝫrecens .i. valde recens.Recenſeo ſes: in cenſeo ſes exponitur.RRecenſio is: in cenſeo ſes exponitur.Recenſitus ta tū: in cenſeo ſes exponitur.Recentulus la lū: in recens vide.Receptaculū. a recipio pis dr̄ hͦ receptaculū li: locus vbi fitalicuius rei receptio.Recepto. a recipio pis pi ptū ptun in o fit recepto tas .i. frequenter recipere: vel recolligere in domo ſua.Reci .i. iterū vel retro grecū eſt.Recidiuus. recido cōponit̉ cū viuus ⁊ dr̄ recidiuus uauū:⁊ rediuinus uauū .i. renonatus: poſt caſuꝫ reparatus qd̓nō pōt eſſe niſi caſus p̄ceſſerit vel mors. vn̄ recidiua arborū ſūt: q̄ alijs ſectis repullulāt: ⁊ eadē dicunt̉ rediuiua: qꝛredeūt ad id qd̓ fuerūt qͣſi denuo viua: ⁊ a recidiuꝰ dr̄ recidiuo uas penul. ꝓdu. verbū actiuū .i. renouare poſt caſum reparare. Itē recidiuāt illi infirmi qͥ in ꝯualeſcētiaſunt: ⁊ poſtea cadūt in infirmitatē. vn̄ ẜm hͦ recidiuare .i.in infirmitatē iterū cadere: ⁊ ꝓdu. penul. recidiuus: ⁊ recidiuo uas: ⁊ rediuiuus.Recido dis .i. iterū vl̓ retro cadere ex re ⁊ cado dis cōponit̉⁊ caret ſup̄. ⁊ cor. ci. Itē recido dis di ſū .i. retro cedere vellerū vel ex oī ꝑte cedo: ⁊ cōponitur a re ⁊ cedo dis di: ⁊ꝓdu. ci vbiqꝫ.feciduus dua duū .i. retro vl̓ iterū cadens a recido dis: qd̓cōponitur a re ⁊ cado dis.necino nis nui centū .i. iterū vel retro canere vel recitare. ⁊coponitur a re ⁊ canonis: ⁊ cor. ci. ſyllabā vbiqꝫ.recinū. a reci dr̄ hͦ recinū vel reciniū matronale oꝑimentuꝫqda .ſ. vl̓ veſtꝭ vl̓ palliū ⁊ dr̄ ſic qͣſi reijcinū. qꝛ dimidia ꝑsel retro abijcit̉. Itē ⁊ a grecis dr̄ ſtola: vl̓ dr̄ a reijcio cis.necipio. a re ⁊ capio pis cōponit̉ recipio pis cepi ptū .i. iterūſi fetro capere. vn̄ hic receptus ptus tui. ⁊ cor. ci recipio.neciproco. proco cas cōponit̉ cū reci qd̓ eſt iterū: ⁊ dr̄ reciproco cas .i. iterū petere inuicē: ꝓ ſe ponere: vel ꝯuerterevel reflectere. vn̄ reciprocus ca cū .i. iterū ꝯuerſiuus: repeſſtiuus. vn̄ reciproca dr̄ ꝯſtructio in qua eadē ꝑſona iteꝝſepetit̉: vel in qua eadē ꝑſona videt̉ agere ⁊ pati: vt egobiligo me: tu diligis te: petrus diligit ſe: ⁊ cor. ꝓ.reclamo ex re ⁊ clamo componit̉: vt reclamo as .i. poſt ali-
quē iterū clamo vel ẜm Pug. vel ẜm Pap̄. Reclamat recuſat: ꝯtradicit: inficiat̉: ⁊ ꝓdu. cla.Reclino nas naui nare cōponit̉ a re ⁊ clinonas: ⁊ eſt reclinare iterū clinare: ſiue iterū flectere: vel curuare: ⁊ ponit̉aliqn̄ ſimpliciter ꝓ flectere ⁊ appodiare vel deponere. vn̄in Luca. Uulpes foueas habēt: ⁊ volucres celi nidos: filius aūt hoīs nō hꝫ vbi caput ſuū reclinet. vn̄ hic ⁊ hec reclinis ⁊ hoc ne: ⁊ reclinus na nū: ⁊ ꝓdu. cli. Itē a reclinodr̄ hoc reclinatoriū rij: locus aptus ad reclinandū: vel idſupra qd̓ reclinamus.Recōpenſo ſas ſaui ſare: reddere: ꝑſoluere: remunerare veliterū trutinare: equare. ⁊ cōponit̉ a re ⁊ cōpenſo ſas: qd̓eſt cōpoſitū a con ⁊ penſo ſas.Recondo. ex re ⁊ cōdo cōponit̉ recondo dis: ⁊ hꝫ duplex p̄teritū .ſ. recondi ⁊ recōdidi: ⁊ duplex ſupinū .ſ. reconſum⁊ reconditū. vn̄ reconditus ta tū: ⁊ reconſus ſa ſum.Reconſus ſa ſū .i. reconditus a recondo dis dr̄.Recordor. a re ⁊ cor cōponit̉ recordor daris datus ſum verbū deponentale ⁊ ꝯſtruit̉ cū actō ⁊ cū gtō: tn̄ differenterqꝛ recordor lectionē .i. firmo vel recito vel narro vel de eamentionē facio: ſed recordor lectiōis .i. memoriter teneolectionē. In vtraqꝫ tn̄ ꝯſtructione inuenit̉ mō hunc mōillū ſenſum exprimere: ⁊ dr̄ recordari quaſi ea que retroſunt ⁊ p̄terita iterū ad cor reducere ẜm Hug. Cōſtruituretiā cū ablatiuo. Nā verba q̄ ꝑtinent ad recordationē velobliuionē regunt gtm̄ ex natura tranſitionis: ⁊ ſil̓iter conſtruitur cum actō ⁊ ablatiuo.Recraſtino ex re ⁊ craſtino nas cōponit̉ vt recraſtino as .i.iterū craſtinare: vel ꝓlongare. vn̄ recraſtinans tis ge. oīs⁊ cor. ſti. vn̄ Hiero. in epl̓a ad paulinū ca. viij .ſ. niſi tu ſꝑrecraſtinans ⁊cͣ.Rector. a rego gis or̄ h̓ rector oris. ⁊ ꝓdu: penul. gtī: ſed rhetor ꝓ oratore cor. penul. gtī. Et ſcias ꝙ vt dicit Grego. inxxxiiij. mora. Elatio aliter p̄poſitos atqꝫ aliter ſubditostentat. Prelato nanqꝫ ſiue rectori in cogitationibus ſuggerit: qꝛ ſolo vite merito ſuꝑ ceteros excreuit. vn̄ rectorintra ſe dicit. Niſi oīpotens deus me de his oībꝰ meliorē cerneret: oēs hos ſub meo regimīe nō dediſſet: eiuſqꝫmentē mox erigit: viles atqꝫ inutiles eos qui ſubiecti ſūton̄dit. ita vt nullū iā qͣſi dignū reſpiciat cui equanimiterloquat̉. vn̄ ⁊ mox mentis tranquilitas in iram vertit̉. qꝛdum cunctos deſpicit. dū ſenſū vitāqꝫ omniū ſine moderatione rep̄hendit. tanto irrefrenatus ſe in iracundiā dilatat. quāto eos qͥ ſibi cōmiſſi ſunt eſſe ſibimet indignosputat. cunctis ſe exiſtimat amplius ſapere. qͥbus videt ſeamplius poſſe. ſepe rectores ſubditi ſui dictis ꝓterue obuiant ⁊ eandē vocis ſuꝑbiā libertatē vocāt. Sic quippeelatio ſe qͣſi rectitudine libertatis obijcit. ſic̄ ſe ſepe timorꝓ hūilitate ſupponit. Nā ſicut pleriqꝫ reticent ex timore⁊ tn̄ ſe eſtimāt tacere ex hūilitate. ita nōnulli loquunt̉ ꝑimpatientiā elationis. ⁊ tn̄ loqui ſe credūt ꝑ libertatē rectitudinis. vide in corripio ⁊ ī timor. ⁊ in apl̓s. ⁊ in ſacerdos. ⁊ in obedio ⁊ in ſeruitꝰ. Et ſcias ꝙ vt dicit ph̓us inv. ethyco. Principatus virū oſtendit. qꝛ vt dicit Greg. inpaſto. Quieto mari recte nauim ⁊ imperitꝰ dirigit. Turbato aūt tempeſtatis fluctibus peritus ſe nauta ꝯfundit.Idē in eodē. Nequaqͣꝫ valet in culmine humilitatē diſcere qui in imis poſitus nō deſinit ſuꝑbire.Recula le. dimi. parua res.Recubo bas. in cūbo bis exponit̉. ⁊ cor. cuReculco. ex re et calco cōponit̉ vt reculco cās .i. iterū calcaeͣecuſo. ex re et cuſo ſas cōponit̉ recuſo ſac .i. refutare. paruipendere. nolle. qͣſi frequenter cudere. vt fiat re .i. retro qͣn̄poſtponat̉. et ꝓdu. cū ſyllabā.Recuticus ca cū a re et cuticus cōponit̉. vt recuticus ca cuꝫidē qd̓ cuticus vel recuticus. qͥ retrouerſā hꝫ pellē virilismēbri. vnde recutici ꝓprie dicunt̉ iudei. qͣſi recto hn̄tescutem .i. circūciſi. carēt enī anteriore pelle virilis membrivn̄ Perſi. Recuticaqꝫ ſabbata pelles. et vocauit ſabbata