DePanteR
cio cauſalis. Itē p̄ſertim: maxime: pͥme. Un̄ dicit Pap̄.Preſertim: p̄terea: p̄cipue: maxime: prime.Iqreſes Ap̄ſideo des qd̓ eſt ſuꝑ alios ſedere: p̄eſſe: defendēicit h̓ ⁊ hͦ p̄ſes ſidis cōis ge. qͥ p̄ſidet in aliquo loco ẜmduc. Et Pap̄. dicit: Preſides rectores ſūt ꝓuinciarū dixi. vel defenſio ꝓprie q̄ dat̉ a maiori. Itē p̄ſidiū qꝛ p̄ſint.a corri. penul. preſides.orendiū. a p̄ſideo des dicit̉ hͦ p̄ſidiū dij. i. auxiliū dicit̉ refuciū. ſubſidiū: locꝰ refugij munitꝰ: ad quē qͥs ꝓfugit vt ſepefendat ab hoſtibus.Oreſſito tas in preſſo ſas eſt.oreſſo ſas ē frequē. de premo mis p̄ſſi p̄ſſum. a quo aliudfrequē. preſſito tas: et corripit ſi.oreſſoriū rij. a premo mis p̄ſſū dicit̉ hͦ p̄ſſoriū rij .i. torcularahi vue premunt̉ ⁊ calcant̉: ⁊ potiꝰ illud lignū lōgū quoue premunt̉. et idem dicitur prelum.Preſtabilis in preſto eſt.Preſtans tis in preſto ſtas videoreſtigiū. A p̄ſtringo gis dr̄ hͦ p̄ſtigiū gīj q̄dā ſpēs magicearti .ſ. hūanoꝝ ſēſuū illuſio. Et dr̄ p̄ſtigiū a ꝑſtrīgēdo: qꝛaciē oculoꝝ ꝑſtrīgit. ẜm p̄ſtigiū īcredibiles rerū mutationes vidēt̉ fieri: vt terre cumulꝰ videt̉ caſtrū: ⁊ lapillꝰ talētū: ſeges cohors militū galeatoꝝ. Ul̓ cōponit̉ preſtigiū apre ⁊ ſtige: qꝛ q̄dā ſtigialia facta pre .i. ante oculos faciūt.hāc ſpēꝫ artꝭ magice dr̄ īueniſſe mercuriꝰ. vn̄ p̄ſtigioſusſaſū: ⁊ hic ⁊ hec p̄ſtigial̓ ⁊ hoc le. ⁊ p̄ſtigio as .i. ludificarepreſtigio aciē oculoꝝ obſcurare ẜm Pug. Pap̄. v̓o dicit.Preſtigiū dolus: fraus: mēdaciū: fallacia: maleficiū.Preſtites. Ap̄ſto aduerbio: vel a p̄ſto ſtas dicit̉ pluraliterhbi p̄ſtites p̄ſtitū penl̓. cor .ſ. qͥ p̄ſto erāt ad petiōes hoīuꝫ.Preſto. Apre ⁊ ſto ſtas cōponit̉ p̄ſto ſtas ſtiti ſtitū: ⁊ raropſtatū .i. ante ſtare: vel p̄eeſſe: vel p̄celle̓. ⁊ p̄ſtare .i. exhibe̓dare vl̓ ſtatuere. Inuenit̉ etiā p̄ſto ſtas ſtatui ſtatū .i. cōmodare vel mutuare. ⁊ eſt ſimplex ⁊ actiuū. Et a p̄ſto dr̄pſtās tis .i. multū p̄cellēs: ⁊ pre alijs valens. Et cōparat̉tiortiſſimꝰ. vn̄ hͨ p̄ſtātia tie. ⁊ hic ⁊ hͨ p̄ſtabil̓ et hͦ le multū ⁊ pre alijs valens. Item a p̄ſto ſtas dr̄ p̄ſto aduer. tꝑisvel loci .i. in pn̄tia ſum: quaſi ſto pre. Preſtolat̉ occurritẜm Pug. Priſ. etiā dicit: Aſto cōpoſita ſeruant duplicationē in p̄terito: vt reſto reſtiti: p̄ſto p̄ſtiti. vel ſto ſteti ſtatū facit ſup̄. a cor. ⁊ dedi datū: a ſil̓r cor. ⁊ eadē corripit̉ incōpoſitione: vt circūdatū ⁊ p̄ſtatū. vel mutat̉ in i breuē:vt redditū: p̄ſtitū: qꝛ cōpoſita a ſto varie vetuſtiſſimi ꝓtulere: aſtitū ⁊ aſtatū: p̄ſto p̄ſtitū ⁊ p̄ſtatū. Tn̄ ſcias ꝙ ẜmmodernos p̄ſto cōpoſitū facit p̄ſtiti ſtitū: ⁊ ẜm antiquosp̄ſtatū. Un̄ in. ij. Mach̓. ca. ix. īuenit̉ p̄ſtaturū. Papi. v̓odicit: Preſtās .i. ante ſtans: nobil̓: ꝑſeuerās: p̄cipuus. vn̄p̄ſtātiꝰ: ſignātiꝰ: ſublimiꝰ: p̄clariꝰ. Preſtat meliꝰ eſt: p̄eſtcorrigit. In Greciſmo aūt hī verſus ponunt̉: Preualeopſto: dicas preſto quoqꝫ dono. Preſto quoqꝫ ſepe ſoletaccōmodo ſignificare.preſtolor. ſtolon cōponit̉ cū pr̄e: ⁊ dr̄ p̄ſtolor laris latus fūdepo .i. expectare. Propͥe ille dr̄ p̄ſtolari q̄ p̄miſſus expecat: lꝫ generalit̓ ponat̉ ꝓ expectare. Sed cū p̄ſtolor ꝓducat penul. mirū videt̉ ſi cōponat̉ a ſtolō: cū epl̓a ab eo cōpoſitū penl̓. cor. Ideo alij dicūt ꝙ p̄ſtolor cōponit̉ a p̄ſtoa dlm: qꝛ qͥ p̄ſtolat̉ aliū: expectat eū dū p̄ſto eſt. Et notaꝓp̄ſtolor in eodē ſenſu ꝯſtruit̉ cū dtō ⁊ actō. idē enī eſtp̄ſtolor tibi qd̓ p̄ſtolor te. ita dicit Hug. Multi tn̄ dicūthpſtolor pōt penl̓. cor. ⁊ ꝓdu. in diuerſis ſignificatiōibꝰdn̄ in Greciſ. dr̄: Preſtolor expecto: p̄ſtolor q̄rere dico.Et h ꝯtigit ex diuerſa cōpoſitione ẜm iſtos. nā p̄ſtolor .i.etpecio cōponit̉ a pre ⁊ ſtolon qd̓ eſt miſſio. ſꝫ p̄ſtolor .i.quero cōponit̉ a pre ⁊ telon quod eſt longum.Preſul ſulis in preſulo las eſt.pfeſulo. Solū cōponit̉ cū pre: ⁊ dicit̉ p̄ſulo las laui lare. i.peeſſe alicui ſolo. ſꝫ ponit̉ ſimplicit̓ ꝓ p̄eſſe ⁊ dn̄ari. vn̄ h̓ti pec preſul p̄ſulis cōis ge. qui vel que preeſt. ⁊ corripitpenul. gtī .ſ. preſulis.
O reſumptiuus uauū in preſumptuoſus eſt.P re ſumptuoſus. A p̄ſumo mis dicit̉ p̄ſūptuoſus ſa ſum qͥp̄ſumit vel p̄ſumit̉: audax: īpudēs. Et cōparat̉. vnde hecp̄ſūptuoſitas tatis. ⁊ p̄ſūptio. ⁊ p̄ſūptiuꝰ uauū i. p̄ſūptuoſus. ⁊ h̓ ⁊ hec p̄ſūptibil̓ ⁊ hͦ le. vnde p̄ſūptibilit̓ aduer. ethec preſumptibilitas tatis.P reterea aduerbiū eſt: ⁊ cōponit̉ a p̄ter aduer. ⁊ ea ꝓnoīe.Prepoſitio enī ꝓnoī ſic̄ ⁊ ꝓpͥo noī ꝑ appoſitionē ſolū iūgit̉. Aduerbiū aūt potuit cū ꝓnoīe cōponi: vt eccū ⁊ ellū:interea: p̄terea. ⁊ deſinit in a ꝓu. p̄terea: ſic̄ dixi pleniꝰ ī. iijꝑte: ī ca. de figura cōpoſita noīs g. et eſt p̄terea aduerbiūdiſcretiuū idē qd̓ p̄ter iſta q̄ dicta ſunt.P retergredior. Preter cōponit̉ cū gradior: ⁊ dicit̉ p̄tergredior deris: ⁊ mutat̉ a in e cor. p̄tergreſſus ſū p̄tergredi .i.iuxta gradi vel trāſire: preterire.P reteritis qn̄ eſt otūs ⁊ abltūs plural̓ de p̄teritꝰ tā tū penl̓.cor. ſic̄ p̄teritū ſupinū de p̄tereo: qd̓ cōponit̉ ex p̄ter et eois iui itū. Sꝫ p̄teritꝭ v̓bū pn̄tꝭ tꝑis modi indicatiui ꝓdu. riſic̄ itis v̓bū. Un̄ Lu. xj. debet ꝓduci p̄teritis in penul. vbidicit̉: Et p̄teritꝭ iudiciū ⁊ charitatē dei. ⁊ ꝓdu. pͥmā p̄teritis. Un̄ quidā: Preteriti ratio ſcire futura facit.retexta. A p̄texo xis qd̓ ē pre alijs vl̓ an̄ alios texere dr̄ hͨp̄texta te ꝗdā veſtis nobiliū romanoꝝ. et dicit̉ ſic qꝛ pretexebat̉ ei qͥ ea preutebat̉. et hac veſte vtebant̉ pueri nobiles vſqꝫ ad. xv. annos ſub diſciplina: poſtea vtebanturvirili toga. vnde ꝓtexatus tā tum .i. pretexta indutus velornatus. ⁊ hͨ p̄texta te .ſ. comedia de factis nobiliū: ſꝫ a latinis ꝯdita: q̄ nulliꝰ p̄cij erat. Hora. Uel qͥ p̄textas vel quidocuere togatos. ẜm Hug. Pap̄. dicit ꝙ dicebat̉ p̄textaqꝛ p̄texabat̉ ei latior qͣꝫ purpura.retor. Torqueo cōponit̉ cū pr̄e: ⁊ dicit̉ h̓ p̄tor toris .i. p̄poſitus. ſꝫ p̄poſitꝰ in eccl̓ia: p̄tor in ciuitate. ⁊ dicunt̉ p̄toresqꝛ p̄ſūt ⁊ torqueāt: vel qꝛ preerāt tormētꝭ. Uel p̄tores dicunt̉ qͣſi p̄poſitores: vl̓ p̄tores qͣſi p̄ceptores ciuitatꝭ ⁊ pͥncipes. ita ꝙ p̄ceptor ſincopet̉: et dicat̉ h̓ p̄tor qͣſi p̄ceptorqꝛ p̄cipiat. Idē ⁊ p̄fecti: qꝛ p̄torie ptāti p̄ſint. Idē ⁊ q̄ſtores qͣſi q̄ſitores: qꝛ pre oībꝰ q̄rūt. vn̄ hͨ p̄tura re p̄toria dignitas. et p̄toriꝰ riariū: et hͦ p̄toriū rij locꝰ vbi p̄tor reſidetad diſcutiēdū: domꝰ iudiciaria. et ꝓdu. penl̓. gtī p̄tor. vn̄ẜm Priſ. p̄tor dicit̉ a preeundo.P retoriolū. a p̄torio dicit̉ hͦ pretoriolū li paruū pretoriū: vl̓parua domus in naui.P retoriū rij in pretor eſt penul. cor.P retulit penul. cor. p̄teritū eſt de p̄fero fers. ⁊ ẜm Papͣ. p̄tulit .i. laudauit: erexit: prepoſuit.P retura re in p̄tor toris vide. et ꝓducit tu.P reuaricator. Uarico cas vel varicor caris cōponit̉ cū preet dicit̉ p̄uarico cas: vel potiꝰ p̄uaricor caris .i. tranſgredi:infringere. vn̄ h̓ p̄uaricator toris .i. trāſgrediēs. ⁊ hͨ p̄uaricatrix cis. et dicunt̉ p̄uaricatores legis .i. trāſgreſſores legis: qꝛ pre alijs et plus qͣꝫ debeant ī legē varicāt .i. claudicant vel claudicādo ambulant. ⁊ cor. ri.P reuertor. ex pre et verto tis cōponit̉ p̄uertor teris v̓ſus ſūv̓bū deponē .i. p̄uenire: p̄terire: trāſire.P reuius. A pre et via componitur preuius uia uium in viapreambulans.P rex precis: ſꝫ ntūs nō eſt in vſu. vide in preces.Priamꝰ mi penul. cor. dicit̉ a priaſce qd̓ eſt emē vel redime̓qͣſi emptꝰ vl̓ redēptꝰ. et a gtō priami addita des fit p̄amides huiꝰ priamide: filiꝰ vel nepos priami. et antō priamides remota de ſylla. fit h̓ priamis midis penl̓. cor. filia vl̓neptis priami. Uide in tertia parte in tractatu de ſpēbusnominū: in ca. de patronomicis.Priapiſmus mi in priapus vide.Priapus. a priaſce quod eſt redimere dicit̉ h̓ priapꝰ pi. i. virile membrū: qꝛ generꝭ humani iacturā redimit. ⁊ dr̄ dehortoꝝ. et dr̄ hortis preeſſe ꝓpter fecūditatē eoꝝ: qꝛ hortus nunqͣꝫ eſt ſine fructibꝰ. vn̄ h̓ priapiſmꝰ mi pudēdorūtenſio vel paſſio. ⁊ ꝓducit penul. Ouidiꝰ in li. faſtorū. At
I 2
Prpͥ
P