Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

PEſKante

in. vj. Tu poſtthuma proles ⁊cͣ.Eq oſtica a poſt dr̄ hec poſtica ce latēs ingreſſus a ꝑte poſteriori: ⁊ hͦ poſticū ci idē: ⁊ ꝓdu. penul. vn̄ Vora. Atria ſernantē poſtico fallo clientē: et hͦ poſticiū cij ꝓ eodē. vn̄ inpanie. viij. ca. Irruerūt famuli ꝑ poſticiū. vel per poſticūcin aliā lr̄a. Itē a poſt poſticꝰ ca cū .i. vlterior: vel a poſteriori factus. vn̄ Perſius: Occipitiqꝫ ceco: poſtice occurrite ſamne.Poſticiū cij vide in poſtica ⁊ in ianua.Poſticulū li dimi. paruus poſtis.Poſticū ci in ianua vide ⁊ in poſtica.hoſtis a poſt ⁊ dr̄ h̓ poſtis huius poſtis .i. latens ingreſſusapte poſteriori. ⁊ dicunt̉ poſtes eo ꝙ poſt oſtiū ſtent. ⁊a poſtis deriuat̉ h̓ poſticulus ⁊ h̓ poſtellus: ⁊ hͨ poſterula le oīa diminutiua.Poſtliminiū ni exponit̉ in liminiū.Poſtpridie .i. altera die poſt tertiam diem ẜm Pap̄. vel ẜmhugu. Poſtpridie .i. hodie ⁊ componit̉ a poſt ⁊ pridie.Poſtremus poſt cōparat̉ vt poſterior poſtremꝰ. ſed poſtremus de multis: poſterior de duobus dr̄. vn̄ poſterius poſtreme vel poſtremū. ⁊ hec poſtremitas tis: ⁊ poſtremusqn̄qꝫ accipit̉ in vi poſitiui. ⁊ cōparat̉: vt poſtremꝰ miorſimus. vn̄ poſtreme mius ſime aduer. ⁊ poſtremo .i. ad vltimū aduerbiū tꝑis vel ordinis: ⁊ ꝓdu. ſtre.Poſtridie .i. poſt tres dies: a poſt et tris et die: et producit ePoſtulo las laui deriuat̉ a poſco ſcis: et eſt idē poſtulo qd̓poſco: ⁊ hinc h̓ poſtulator .i. rogator: et inde or in trix hecpoſtulatrix cis: ⁊ poſtulatim aduer .i. rogāter ⁊ poſtulaticius cia ciū: qͥ frequēter poſtulat vl̓ poſtulat̉. Poſtulo cōponit̉: vt depoſtulo las: ⁊ eſt actiuū cū oībus ſuis compoſitis: ⁊ cor. ſtu.Potatortoris: in poto tas eſt.Potatricula le: in poto tas eſt.Potens. a poſſū dr̄ h̓ ⁊ hͨ et hͦ potens tis ꝑtīcipiū ⁊ nomē ⁊tunc cōparat̉: vt potens tior ſimus. vn̄ potenter tius ſimeaduer. ⁊ hͨ potentia tie. vide in ptās. Potens cōponit̉: vtimpotens .i. nō potens: ⁊ cunctipotens: et oīpotens. vn̄ hͨoīpotentia: cunctipotentia: impotentia.Pontentatus. a potens dr̄ hͨ potentatus tus tui .i. potentiavel poteſtas dn̄atoris: opus preualidū.Poteſtas. a poſſū dr̄ hͨ ptās tis .i. qd̓ qͥs pōt: ⁊ id ꝑ qd̓ quispōt: ⁊ ille qͥ pōt. vn̄ poteſtatiuus uauū. i. potens: vel qͥ videt̉ dignꝰ ptāte ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit: Ptās dr̄ qd̓ patuit illi qͥcqͥd velit. Ptās ab eo qd̓ eſt poſſe nomen accepit: ⁊ vt or̄ in Greciſmo: Si recte dicas ſolet eſſe potētiaſani. Dicqꝫ ptātem digni: da poſſe cui vis. Et ſcias ꝙ ſicut ſubſtātiuū recepit adiectiuū: vt bonus hō: ita hͦ v̓būſum: vt ſum bonus et ſumus boni: ita ꝙ nullū aliud ſub­ 1ſtantiuū eſt ibi neceſſariū: ⁊ hoc in prima ⁊ in ſcd̓a ꝑſona 1ſed nō in tertia. Un̄ pōt dici. ego ptās ſū bonus: ita ꝙ ad Ilectiuū recipiat v̓bū tm̄ rōne ſuppoſiti ꝯſignati: ſed in terlia ꝑſona male dr̄: Ptās eſt bonus: qꝛ verbū tertie ꝑſonenō hꝫ in ſe ſuppoſitū finitū. Ptātes ēt vt dicit Gre. vocātur hi angeli qͥ hoc potētius ceteris in ſuo ordine receperut vt eoꝝ ditioni v̓tutes aduerſe ſubiecte ſint: quoꝝ ptāterefrenant̉ ne corda hoīum tentare preualeāt qͣꝫtū volunt jPotio hec potatio: ⁊ hͨ potio onis ꝑ ſyncopā dr̄: ⁊ eſt potioide qd̓ potatio vel ꝯfectio ex vino ⁊ herbis: vel medicinaqꝛ potat̉: ⁊ dr̄ a poto tas taui tatuꝫ: ⁊ a potio dr̄ potiononas vel potionor naris .i. potionē dare.Potiono nas: in potio eſt.Potior tiris dr̄ a potis tis noīe: ⁊ eſt potiri frui vti. ⁊ ꝯſtruilur cū actō gtō ⁊ abltō: vt potior illius rei: vel illā rem: vl̓llia re. ⁊ inuenit̉ ẜm antiquos ẜm tertiā ⁊ qͣrtā ꝯiugatione potior tiris vel poteris: ſed in infinitiuo ẜm qͣrtā inuenit̉ potiri. ſupi. in titū potitū deſinit penul. ꝓdu. Impotiius ta tū ſic̄ dic̄ Priſ. Apd̓ tn̄ modernos ē tm̄ qͣrte ꝯiugationis. Itē potior eſt cōparatiuū de potis ẜm vocē: quiangnificatio mutatur. vide in potis.

af. xtpotior ſimꝰ. ⁊ hec cōꝑatio eſt tm̄ ẜm vocē: qꝛ ſignificatiomutatur. potior eni ⁊ potiſſimus .i. melior ⁊ optimus. vn̄potiter tius ſime aduer. ⁊ potiſſime qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ maxime vel precipue ẜm Hugu. Pap̄. v̓o dicit: Potior meliorſuperior: altior: valentior.Potiſſimus ma mū: in potis vide.Potiſſo. a poto tas dr̄ potiſſo ſas ſaui ſare .i. frequēter ⁊ porum bibere: ⁊ in eodem ſenſu dicebat̉ antiquitꝰ: potaſſopotaſſas.Poto tas taui tare .i. potū dare. vn̄ in pſal. Potauerunt meaceto. ⁊ potare .i. bibere. Et nota ꝙ ſupinu eius ſyncopat̉⁊ dr̄ potū tu. ⁊ ſepius inuenit̉ ſyncopatū qͣꝫ integrum. vn̄verbalia et ꝑticipialia ab eis formata īueniunt̉ etiā ſepiꝰfyncopata qͣꝫ integra. vt hic potator vel potor: ⁊ hinc potatoriꝰ ria riū. vel potariꝰ rīa riū. ⁊ hec potatrix vel potrixvn̄ hec potatricula le: vel potricula le di: ⁊ potatus tā tū: ⁊h̓ potatus tus: ⁊ h̓ potus tus tui: actus vel paſſio potādivel qd̓ intra calicē dat̉. Itē a poto tas potito tas frequē.Poto cōponit̉ vt compoto tas .i. ſil̓ cū alio potare: epototas .i. valde potare vel ex toto: repoto tās .i. iterū potare vl̓retro. Poto ꝓ dare potū cū oībus ſuis cōpoſitis actiuūeſt: ſed ꝓ bibere eſt neutrū. ⁊ ꝓducit po. vn̄ Qui. Euomitepotas dira caribdis aquas. ⁊ vt dicūt quidā: Bibere eſtnature: potare v̓o laxurie eſt.Potomiū mij: eſt nauigiū fluuiale tardū ⁊ graue qd̓ nō niſiremigio ꝓgredi pōt hīc ēt traiectꝰ or̄ extēſus: ē enī ⁊ latꝰotor toris: in poto tas eſt.Potuerint eſt p̄teriti ꝑfecti tꝑis ⁊ modi ſubiūctiui de poſſūtes. vel pōt etiā eſſe futurū ſubiūctiui: vt quū potuero risrit rimus ritis rint. de hoc vide in poſſum tis.Potus ta tū. vel hic potus tus tui. vide in poto tas ẜm Hu.⁊ Pap̄. etiā dicit: Potus ꝓ potatus ꝑ ſyncopā ꝑticipiūſ. potus tā tū. ⁊ hic potus tus tui nomen.antexPrama matis ge. neu .i. cā. vn̄ pragmaticꝰ ca cū. i. cauſatiuvel cauſidicus ẜm Hugu. Pap̄. v̓o dicit. Pragma grece:latine cā dr̄. vn̄ ⁊ pramatica dicunt̉ negocia ⁊ actor cārū⁊ negocioꝝ pragmaticus nominatur.Prandeo. a prandiū dr̄ prandeo des di vel pranſus ſū derei. prādiū ſumere: in tertia hora comedare. Et cōponit̉ vtcōprandeo des di vl̓ cōpranſus ſum. ⁊ eſt neutrū cū oībꝰſuis cōpoſitis: ⁊ facit p̄teritū in prandi vel in pranſus ſū:⁊ ſupi. in pranſū ẜm Hugu. ⁊ vt dicit Pap̄. Prandeo eſtneutrū niſi in tertia prandet̉. vn̄ Priſ. Prandet̉ olus. vide in pranſus.Prandeū dei: quedā ſona ad prandeum dicitur.Prandi eſt preteritū de prandeo des.Prandiū. a paro ras deriuat̉ h̓ paratus tus tui: et hinc hocprandiū dij. qͣſi paratū ab apparatu edēdi: qꝛ plura in mane parāt̉ qͣꝫ in ſero ad comedēdū. ⁊ olim ꝓprie dicebant̉prandia omniū militū .ſ. cibus an̄ pugnā qͣſi cito paratuꝫſed nunc or̄ comeſtio in tertia. vn̄ hoc prandiolū li dimi.Pranſito tas. vide in pranſo ſas. ⁊ cor. fi.Pranſo ſas .i. frequenter prandeo verbū frequē. de prādeodes: a quo pranſito tas: aliud frequen.Pranſoriū. a prandeo des dr̄ hoc pranſoriū rij: domus vellocus vbi prandetur.Pranſus ſa ſū accipit̉ actiue .i. qͥ prandet: ⁊ tunc deſcendit aprandeo des di vel prāſus ſū. Itē accipit̉ paſſiue prāſusi. comeſtꝰ: ꝯſūptus: ⁊ tūc deſcendit a paſſiuo iſtius verbiqd̓ īuenit̉ in tertia ꝑſona .ſ. prādet̉ prādebat̉ prāſus ē vl̓fuit. Sil̓r ītellige de oībꝰ v̓bis neutris q̄ hn̄t paſſiuū ī tertia ꝑſona .ſ. ꝙ eorū ꝑticipia p̄teriti tꝑis pn̄t accipi actiuevl̓ paſſiue. Qū āt accipit̉ actiue: ꝑticipia ſūt neutroꝝ: cūv̓o paſſiue ſūt ꝑticipia paſſiuoꝝ. Pranſus cōponit̉ vt. impranſus .i. nō comeſtꝰ vel nō prāſus: qͥ .ſ. nō comedit veīnō prandet. Quidā tn̄ dicūt ꝙ hmōi ꝑticipia in prima et