Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

Deantev

Lante

ſexis interpretat̉ pauſatio vel ſermo: ⁊ inde barbarolexisẜm Hug. Papias v̓o dicit: Lexis grece latine locutio .i.quelibet ſyllaba vel vox q̄ ſcribi debet vel pōt.anteLya interpretat̉ laborioſa vtiqꝫ fuit laborioſa in generādoPlures enī dolores ꝙͣꝫ rachel fecūditate pariēdi ꝑpeſſavel exꝑta eſt: vt vult Greg. in ſcd̓a omel̓. Ezech̓. Lya q̄ interpretat̉ laborioſa ſignificat actiuā vitā q̄ laborioſa eſtqꝛ deſudat ī oꝑe. Pya lippa ⁊ fecūda deſcribit̉: qꝛ actiuavita du occupat̉ in oꝑe minus videt: ſed dūmō ꝑ verbūmō ꝑ exemplū ad imitationē ſuā ꝓximos accendit: multos etiā bono oꝑe filios generat.Libamen minis ge. neu. ſacrificiū vl̓ cibus: ⁊ dr̄ a libobas:⁊ ꝓdu ba. Et ſcias ꝙ ſicut dr̄ in hiſtorijs in pͥncipio Leuitici: triplex eoꝝ q̄ offerebāt̉: occurrit diſcretio. Aut enīerat oblatio de aīalibꝰ ⁊ ſacrificiū dicebat̉: nec an̄ octauū diē natiuitatis poterat offerri: nec eadē die ⁊ mater ⁊fetus eius. Aut de ficca materia: vt de ſimila pane thure⁊ ꝓprie dicebat̉ oblatio. Aut de liqͥdis: vt de vino ⁊ oleoqd̓ ꝓprie libamen vel libatio dicebat̉: lꝫ his noībus ſcriptura qn̄qꝫ indifferent̓ vtat̉. Itē alibi dr̄: Libamē ⁊ libamentū erat ſimila oleo glutinata ⁊ vinū q̄ cū hoſtia adolebant̉: vt qͣſi vinū ⁊ panis ⁊ caro dn̄o offerant̉.Libanus. a libo bas dr̄ hic libanꝰ ni mons fenicū altiſſimꝰdictus ſic ꝓpter thus qd̓ ibi colligit̉: vnde fit libatio ẜmHug. vel vt dicit Papi. Libanus eſt fenicū mōs in quocedri ſunt altiſſime. Alter libanꝰ eſt mons arabie vbi coligit̉ thus. Sed hec libanus arbor eſt arabie īmēſa atqꝫramoſa ſuccū aromaticū fundēs. ⁊ dr̄ ꝓprie hic libanusꝓ monte: hͨ libanus ꝓ arbore: hͦ libanū ꝓ thure. ꝙ āt dr̄ẜcc̄i. xxiiij. Quaſi libanus nō inciſus in maſ. ge. auctoritati aſcribimus. Itē libanꝰ ponit̉ ꝓ tēplo Eſa. xxxiij. Cōfuſus ē libanus ⁊ obſurduit. vbi dicit glo. Confuſus eſtlibanus .i. templum ⁊ obſurduit ne ibi audiantur precesa dn̄o ſic̄ an̄. Itē alia glo. Libanus .i. tēplū. vn̄ Iacha. xj.Aperi libane portas tuas ⁊ deuoret vl̓ cōmedat ignis cedros tuos Itē Ezechiel̓. xvij. Aqͥla grādis magnarū alaꝝvenit ad libanū ⁊ tulit medullā cedri ⁊cͣ. vide ī chermel.Libaſius ſij maſ. ge. i. bachus: a libo bas dr̄.Libatoriū rij: locus vbi ſacrificat̉: ⁊ dr̄ a libo bas.Libatꝰ: a libo liba dr̄ ⁊ libatꝰ bata batū .i. ſacrificatꝰ vl̓ parūper deguſtatꝰ. Et cōponit̉ vt illibatꝰ bata batū .i. nō tactꝰLibella belle dimi. parua libra.Libellulus luli dimi. paruus libellus.Libellus belli paruus liber vel codex.Libens. a libeo bes dr̄ libēs bētis oīs ge. tā ꝑticipiū qͣꝫ nomē. ⁊ cōparat̉ ꝓut eſt nomē: libens libētior libētiſſimꝰ.vn̄ libēter bentiꝰ bētiſſime aduer. ⁊ hͨ libentia bentie ẜmHug. ⁊ Pap̄. dicit: Libens plena v̓olūtate volēs.Libenter aduerbiū .i. cū magna volūtate ⁊ aīo.Cibeo bes bui bitū olim erat in vſu: ſed mō nō eſt in vſumſi libet imꝑſonale ab eo deriuatū vn̄ libeſco ſcis inchoaEt notandū ꝙ antiqͥ dicebāt lubet ⁊ lubeſco ꝓ libet ⁊ libeſco. vn̄ nos vtimur cōpoſito allubet ⁊ allubeſco .i. obedire vel ꝯſentire. Itē libeo ⁊ libet cōponit̉ vt collibo velcollibet .i. ſimul libere vel obedire vel ꝯſentire. Itē cōponit̉ vt ꝑlibeo bes vel ꝑlibet .i. ꝑfecte libere. Libeo cum oībus ſuis cōpoſitis eſt neutrū: ⁊ libet imperſonale ſimilit̓Ome enī imꝑſonale generis neutri ē ſpeciei deriuatiue⁊ nullius numeri ⁊ nullius ꝑſone: ⁊ eiuſdē cōiugationiscuius eſt v̓bū a quo deſcendit. Itē libet ⁊ libeo cū oībusſuis cōpoſitis cor hāc ſyllabā li. vn̄ Facetus Nemo placet ſtulto niſi dicat qd̓ libet illi.iber ra ru dr̄ a libero ras: ⁊ dr̄ liber qui nō ſubiacet iugoſeruitutis: ⁊ cōparat̉ liber rior berrimus. vn̄ libere riusrime aduer. ⁊ libertas tatis. Itē a libero ras hic liber qd̓in qͣttuor ſignificationibus inuenit̉: nā liber .i. cortex velcodex. bachus vel ingenuꝰ ſed eſt differentia in genitiuo

nā ꝓ bacho vel ingenuo facit gtm̄ liber liberi: ſed ꝓ codice vel cortice liber bri. Liber beri or̄ filiꝰ ingenuꝰ: qꝛ ex libere matrimonio ſit natꝰ vel ortus. nā filij ex libero ⁊ ancilla orti ſeruilis ſunt ꝯditionis. ſꝑ enī qui naſcit̉ ſequit̉deteriorē ſtatū ꝑentū. liber eri or̄ bachꝰ: qꝛ liberat hoīeꝫa curis: vel qꝛ mares in coeudo ꝑ eius beneficiū emiſſisſemībus liberant̉. itē liber muliebri ⁊ delicata carne depingit̉: qꝛ dicūt mulieres ei attribuiſſe vinū ꝓpter excitandā luxuriā vel libidinē. vn̄ ⁊ frons eius pāpino cingitur. ſed iō coronā vitreā ⁊ cornu hꝫ: qꝛ quū grate ⁊ moderate vinū bibit̉: leticiā p̄ſtat: cū vltra modū excitat lites⁊ qͣſi cornua addit. vn̄ illud: Cū venere ⁊ bacho lis ē ſꝫ iūcta voluptas: vn̄ Qui. Uina parāt aīuꝫ veneri arma ſumiber bri eſt interior tunica vel pars corticis qui ligno adheret: ⁊ dicit̉ a libero ras: qꝛ liberat ⁊ defendit interius lignum: vel qꝛ ille interior cortex defendit ab exteriori. veldr̄ liber a liberato cortice .i. ablato. eſt enī mediū quoddam inter lignū ⁊ corticē: inde liber dicimus in quo legimus qꝛ an̄ vſum charte vel mēbrane de libris arboꝝ fiebant voluminā ⁊ cōpaginabant̉. vn̄ ⁊ ſcriptores a librisarboꝝ librarij vocant̉: ⁊ ijdē dicti ſunt bibliopole ⁊ antiquarij: ſed librarij ſunt qͥ noua ſcribunt ⁊ vetera antiquarij: qui tm̄ vetera vn̄ ⁊ dīcti ſunt. vel dr̄ liber a libertate legentiū: qꝛ olim ſolis liberis ſtudiū legendi dabat̉. ꝙ aūtdr̄ liber qͣſi lr̄aꝝ vber .i. abundās vel abūdātia: ethymo.eſt. Et ſcias ꝙ liber qn̄ facit gtm̄ liberi ꝓduc. pͥmā. vn̄ liber libera liberū adiectiuū: ⁊ hͨ libertas libertatis ab eodeſcēdēs. ⁊ h̓ liber liberi ꝓ bacho ⁊ ꝓ ingenuo ꝓdu. li.Un̄ qͥdā. Nō bn̄ ꝓ toto libertas vendit̉ auro. ſꝫ liber qn̄facit gtm̄ libri ſcꝫ ꝓ codice vel cortice cor. li. vn̄ Qui. Legerat huiꝰ amor titulū nomēqꝫ libelli. Itē qͥdā: Pauritaquā cribro qͥ diſcere vult ſine libro Predicta patēt etiāin his verſibus: Liber id eſt bachus vel vir ſine compedenatus: Ac liber eſt codex vl̓ raptus ab arbore cortex. Prima beri faciunt genitiuuꝫ: briqꝫ ſecunda Item quidamPars prior eſt cortex liber altera: tertia ſuber Item de liber libera liberū ⁊ liber libri dicit quidā: Non docet illaliber ſcripſitqꝫ vir bn̄ liber. De libro vite habes in dictione ſcribo bis. Item de libero arbitrio ⁊ de triplici libertate dixi in dictione arbitriū: ſed ibi nō dixi de quattuorſtatibꝰ liberi arbitrij. Unde hic nota: pn̄t notari in hoīequattuor ſtatus liberi arbitrij. Ante pctm̄ enī ad bonuꝫnihil impediebat: ad malū nihil impellebat: non habuitinfirmitatē ad malū: ⁊ habuit adiutoriū ad bonū tunc ſine errore rō iudicare: voluntas ſine difficultate bonū appeterat poterat. Poſt peccatū v̓o ante reparationē gratieſiue penitentie premit̉ a cōcupiſcentia ⁊ vincit̉: ⁊ habetinfirmitatē in malo: ſed nō habet gratiā in bono: ⁊ ideonō pōt peccare: ⁊ nō poteſt nō peccare etiā dānabiliter.Poſt reparationē v̓o ante ꝯfirmationē premit̉ a ꝯcupiſtentia ⁊ nō vincit̉. ⁊ habet quidem infirmitatē in maloſed gratiā in bono vt poſſit peccare ꝓpter libertatē ⁊ infirmitatē: ⁊ poſſit nō peccare ad mortē ꝓpter libertatē ⁊gratiā adiuuantē: nondū tn̄ habet poſſe oīno non peccare: vel non poſſe peccare ꝓpter infirmitatē nondū perfecte abſorptam: ⁊ ꝓpter gratiā nondū ꝑfecte cōſūmatā.Poſt ꝯfirmationē v̓o infirmitate penitꝰ ꝯſumpta ⁊ gratia conſūmata nec vinci poterit nec premi: ⁊ tūc habebitnon poſſe peccare: vt dicit magiſter in ſcd̓o ſentē. di. xxvvide in pecco peccas Et ſcias ꝙ de oī ſtatu hoīs aliquidaccepit chriſtus qui oēs venit ſaluare. Sunt enī vt dictūeſt quattuor ſtatus hominis: primus ante peccatū: ſecūdus poſt peccatū mortale ⁊ ante gr̄am: tertius ſub gr̄a ⁊penitētia. quartus in gloria. De primo ſtatu accepit chriſtus īmunitatē peccati. vnde Aug. illud iohānis euangeliſte exponens: Qui deſurſum venit ſuper oēs eſt: dicitxp̄m veniſſe deſurſuꝫ .i:. de alittudine humane nature an̄peccatū: qꝛ de illa altitudine aſſūpſit verbū dei humanānaturā dū nō aſſumpit culpam. Sed penam aſſumpſit