Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

DeALante

Agnus agni dicit̉ ab agnos qn̄ eſt piū: vel ab agnoſcendoqꝛ pre ceteris animalibus matrē agnoſcat: vt etiam ſi inmagno grege errauerit: balatū recognoſcit vocem parentis. Paſtor errat in diſcretiōe ouiū: agniculus in agnitione matris neſcit errare: vn̄ agninꝰ naͣ nū: ⁊ agnellus li dimi. ⁊ hec agna agne: vn̄ hec agnella le dimi.Ago agis egi actū .i. ducere vel facere in vtraqꝫ ſignificatione ē actiuū: ⁊ cōponit̉ cū ad ⁊ fit adigo gis adegi adactūin aliā partē reduce̓. Itē cū ab: vt abigo gis .i. fugare: ſeparare. Itē cum am: ⁊ fit ambigo gis b interpoſita .i. dubito. Itē cū cō. ⁊ ſit cogo cogis coegi coactū Itē cū circū⁊ fit circūago gis vbi mn dꝫ ſcribi ſꝫ nō ꝓferri. Itē cū de⁊ fit dego giꝫ .i. viuo Itē cū ex ⁊ fit exigo gis exegi exactūItē cū in ⁊ fit inigo gis inegi inactū .i. pecus a paſtu in tectū agere. Abigere enī eſt pecus a tecto in paſcua agere.Et cū pro: ⁊ fit ꝓdigo gis .i. vaſtare: dilapidare. Et cū per⁊ fit perago peragis ꝑegi ꝑactū .i. ꝑficere. Et cū re ⁊ fit redigo gis. Et cū ſub ⁊ fit ſubigo gis Et cū ſat vel ſatis: ⁊ dicit̉ ſatago gis .i. ſatis ago ſcꝫ feſtino ꝓcuro: oīa perago.Et cū trans: ⁊ fit trāſigo gis .i. vltra agere: vel litē decidere. Et nota ꝙ ago actiuū eſt ⁊ oīa cōpoſita ab eo p̄ter ambigo ⁊ dego ⁊ ſatago que ſunt ne. Itē oīa cōpoſita abago faciunt p̄teritū in egi: ⁊ ſupinū in actū: p̄ter dego qd̓caret ſupino: ambigo etiā ⁊ ſatago nō hn̄t ſupinū in vſuItē ſcias ꝙ ago qn̄ cōponit̉ ſi reſultat dictio diſſyllabaex toto: a ſyllaba remouet̉: vt cogo dego pergo. Si autēdictio ſit triſſyllaba a vertit̉ ī ī cor. vt adigo abigo redigotrāfigo: ſed tn̄ a ſeruāt ꝑago ⁊ ſatago: ⁊ cor. penulti. ago.Hora. in pͥmo ep̄i. Nā tua res agit̉ paries cū ꝓximus ardet: agit̉ intellige .i. ducit̉ vel gubernat̉.Agolus li maſ. ge. i. baculus paſtoralis ab agēdo pecora dictus: ab ago agis dicit̉: ⁊ cor. go.A gon: ab ago agis dicit̉ hic agon agonis .i. certamē: pugna⁊ dicit̉ agon quaſi ſine angulo: quia in loco rotūdo agones fiebant. Theodolus. Excedit laudes hominū qui primos agones Inſtituit fieri ſub vertice montis olympi.Et accentuatur agon in fine.A gonia nie idē qd̓ agon: vel agonia .i. vigor: fiducia: victima vel hoſtia: ⁊ acuit̉ penul. ⁊ dicit̉ ab agon.A goniſta ſte cōis ge. dicit̉ ab agon: ⁊ eſt agoniſta qui velque eſt in agone .i. pugil certator.Agoniſticus ca cū penul. cor. i. victorioſus vel bellicoſus: ⁊dicitur ab agon vl̓ ab agoniſta. Auguſtinꝰ ſuper pſal. Etcerte inquit reddetis rationem quare monachos agoniſticos appelletis.gonitheta penul. cor. acuta cōis ge. qui vel que eſt in agone. i. pugil ẜm Hug. Papi. v̓o dicit. Agonitheta p̄lij actorqui preeſt certantibus.gonizeta te: ab agon dicit̉ h̓ agonizeta .i. victor: vnde agonizo zas .i. certare v̓bū ne. ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit agonizor zaris .i. certare: ⁊ ꝓdu. ze agonizeta.A gonomꝰ mi maſ. ge. ab ago agis .i. pͥnceps: qͣſi ꝑ actioneꝫnominatus ⁊ diuulgatus. Et vt dicit Pug. videt̉ eſſe cōpoſitum ab ago ⁊ nomen.A grammatus .i. illiteratus: ab a quod eſt ſine: ⁊ grāmatonquod eſt littera.A grarius: ab ager dicit̉ agrarius riarium: ⁊ hoc agrariumrij illud quod pro agro vel de agro datur vel ſuſcipitur inpreciū: vnde hec agraria rie .i. lex data de agro: vel preciūquod pro agro ſuſcipit̉. Eccle. xxxviij. Cū operario agrario de omni opere tracta.A gredula: ab ager dicit̉ hec agredula le parua rana que inagris inuenitur: ⁊ cor. du.Agreſtis: ab ager dicitur hic et hec agreſtis: ⁊ hoc agreſte.Ꝙ enim agreſte dicitur quaſi ſtans in agro etymologiaeſt: non compoſitio.Agricola le cōis ge. penul. cor. i. ruſticus: agrū colens. Et vtdicit Pap̄. fit cōpoſitio ex actō ⁊ noīatiuo.A gricolanus ni penul. ꝓdu. maſ. generis id eſt agricultor:

et componit̉ ex ager ⁊ colonus.A gricultor toris maſ. ge. ab ager ⁊ cultor cōponit̉.A grimonia nie femi. ge. herba quedā que p̄cipue abundatin agris et dicitur ab ager.A grifagite iō dicunt̉ qꝛ ſolū ferarū carnes edant: ab agriōqd̓ greci vocāt ferū: vel ab ager agri ⁊ fagin qd̓ eſt comedere. Hi ciclopes dicunt̉ vel monoculi: qꝛ vnū habe̓ ocuolum in media fronte ad modū cicli dicunt̉: hos india gignit: ⁊ ꝓducit hanc ſyllabā gi.Agrion vel agrios grece latine ferum agreſte.A gripēnus ni maſ. ge. ab ager ⁊ pēna: ⁊ ẜm Iſidorum agripenni ſunt agri illi qui non plene ſunt agri.A grippa agrippe ꝑ geminū ꝑͦ eſt qui cū labore matris edit̉ſicut per pedes non per caput: ab agros quos eſt tractuset pes: quia in partu primo loco pedes emittit UirgiliusEneid̓. octauo. Parte alia ventis: ⁊ dis agrippa ſecūdis.Dictus eſt etiam quidaꝫ herodes agrippa. Unde in Aurora dicitur. Tertius herodes rex eſt agrippa vocatus:vt dicam in herodes.A gros grece latine dicitur tractus.A gula le fe. ge. penul. cor. i. lena quaſi agens gulam.Aio aīs ait .i. dico: ⁊ eſt qͣrte cōiugationis: quia facit imperatiuū in i: vt ai: in quo verbo ſemper i eſt duplex conſonans ſequente vocali: vnde aio aiunt duarum ſyllabarūſunt Horatius in ep̄i. Seruꝰ habes preciū loris non vteris aio. Sed ſequente conſonāte vocalis eſt: vt ais ait: eſtautē defectiuū: quia non inuenit̉ totū in vſu. Et ſcias ꝙais ꝓducit is ſicut ⁊ audis. Itē aimus producit penultimā ſicut audiuimus. Sed inquimus corripit penultimāEſt enī inquio inquis inquit verbū defectiuū tertie cōiugationis: vnde v̓ſus. Tertia vult inquit qͣrtaqꝫ fumit ait.De hoc etiā ſupra dixi in tertia parte vbi egi de preteritistertie cōiugationis in principio.AanteLla ale ꝑ vnū ldicit̉ ab alo alis: qꝛ ſub ea pullos alit auis.Ale etiam dicuntur milites: quia ſicut gallina alis protegit pullos: ſic milites ſuis clipeis cooperiunt et protegūtpedites. Ala etiam eſt pars piloſa ſub brachijs que etiaꝫdicit̉ aſcella: quia ex eis brachia cillentur id eſt mouent̉vnde verſus. Euolat ⁊ pugnat humeris ſupponitur ala.Et ſcias ꝙ ala ale producit primā: ſed alo alis eam corripit: vnde verſus. Quidnam pignus alis o dedale cōcidetalis. Ouidius de arte. Non auis vtiliter viſcatis effugitalis. Uide in turma.A labaſtrites: ab ala dicit̉ alabaſtrites tis lapis cādidus etintertinctus varijs coloribus: vnde hoc alabaſtrū vas vnguentariū inde factū: quod incorrupta ſeruat vnguentaLuce. vij. Alabaſtrū vnguēti: ⁊ dicitur alabaſtrū vnguenti vas ſiue pixis de alabaſtro que continet vnguentuꝫ: etcorripit primam ſiue a in antepenul. Et ſcribitur ſine b inpenul: vnde in aurora dicit̉. Illic vnguentū fundens franges alabaſtrū. Itē Alexāder. Marmoris eſt ſpecies vngnenta tenens alabaſtrum.labaſtrū ſtri pr̄ in vltima ſyllaba vas quoddā vnguentarium eſt. Uide in alabaſtrites.A labrū: ab ala dicit̉ hoc alabrū bri .i. illud in quo fila vertutur. Un̄ quidam. Uertitur hoc alabro quicqͥd net femina fuſo. Et nota ꝙ filū a colo ducit̉ in fuſum: de fuſo inalabrū: hinc in girgillū: deinde in glomicellū: hinc in pannum. poſtea in telam.A lacer cris cre penul. cor. i. hilaris: velox: argutꝰ: letus: ⁊ declinat̉ h̓ alacer hͨ alacris ⁊ hͦ alacre ẜm modernos. Inuenit̉ aūt hic ⁊ hec alacer vel alacris in vtraqꝫ ſignificatiōenoīs ⁊ dicit̉ alacer qͣſi alager a velocitate.A lacrimonia nie fe. ge. id eſt alacritas: leticia: gaudium: telocitas ẜm Papiam.A lani dicunt̉ quidaꝫ populi habitantes iuxta lanū fluuiūſicut alemani dicunt̉ habitantes iuxta lemanum fluuiū.