Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

de formatione ſuꝑinorum

ꝯingatōis accerfiui accerſitū qd̓ idē ſigͣt. De formatiōeaūt v̓boꝝ in ſo definētiū: dicemꝰ īfra in ſpeciebꝰ v̓boꝝ deriuatiuoꝝ: qn̄ determīabimꝰ de v̓bo deſideratiuo. Itēnota ꝙ iſta qͥnqꝫ v̓ba lꝫ ſint tertie ꝯiugatiōis: nec tn̄ deſideratiua: hn̄t nihilominꝰ p̄terita ⁊ ſupina ad modū qͣrtecū ſuis cōpoſitis .ſ. peto tīui petitū: q̄ro ſiui ſitū: cupio piui pitū: tero triui tritū: ꝯtero triui tritū. vn̄ ꝯtritꝰ: ſapio piuipitū facit: ⁊ ſapio pui pitū facit: ⁊ ſapio pui ⁊ tūc facitſupinū ſapitū penl̓. cor.De definentibꝰ in to.deſinētia varias hn̄t formas. In to¶L Onāqꝫ c an̄cedēte īuenio: pecto cuiꝰpreteritū pexui vl̓ pexi facit: ſil̓r a necto xui ⁊ xi.Flecto v̓o flexi facit: ⁊ plecto ctis xi. Antiqͥ āt plector cūoībus ſuis cōpoſitis cōe dixer̄t. vn̄ plector ⁊ amplector⁊ ampleus dicimꝰ. Ebreui an̄cedēte in to deſinētia duoinueni: peto petiui: ⁊ mēto meſſui. Ran̄cedēte ſil̓r īueniouo: ſterto ſterti: ⁊ verto verti. Gemīata v̓ot an̄ o vnū inueni: vt mitto miſi. ⁊ in ſto vnū: ſiſto cuiꝰ p̄teritū qn̄ actiuā hꝫ ſignificatōꝫ tā ī ſimplici qͣꝫ in cōpoſito deficit. Qn̄v̓o abſolutā ⁊ ſil̓eꝫ ſto v̓bo: cōe cū eo hꝫ p̄teritū: vt reſiſtovel reſto reſtiti: ꝯſiſto ⁊ ꝯſto ꝯſtīti: ꝑſiſto ⁊ ꝑſto perſtiti.☞ PIN mināt: ꝑ xū exeūt: vt nexui nexūeoꝝ q̄ in xui vl̓ in xi p̄teritū terqd̓ etiā faceret nectū: niſi eēt differētia huiꝰ v̓bineco cas cui ctū: pexui vl̓ xi xū. flexi flexū. Sil̓ir faciūt ſupina q̄ in ctor definūt deponētia: amplector amplexū qd̓tn̄ nūc cōe eſt. Petiui v̓o ẜm analogiā in ui terminātiū:p̄teritū: petitū facit penl̓. ꝓdu. ſil̓r meſſui meſſū: ſed cenſui cenſū: miſi duplicat s ī ſupino: miſſū. a ſtertui ſupinūnō inueni: nec a ſiſto: vt dicit Priſ. Hic attēde ꝙ ſiſtoi. ſto accipit mutuo ſteti ſtatū: ſed ſiſto qn̄ eſt tranſitiuūfacit ſtatui ſtatutū ẜm quoſdā. ⁊ huiꝰ opiniōis eſt Hu.Ul̓ dicamꝰ cū alijs ꝙ tūc a nō hꝫ p̄teritū: ⁊ huiꝰ opiniōisfuit magiſter Bn̄. ⁊ hͦ etiā videt̉ velle ſupra Priſ. vertoaūt facit verti v̓ſuꝫ: ſic̄ v̓go ⁊ verro: ⁊ ſic v̓ſū ē ſupinū triūv̓boꝝ. Itē ſcias ꝙ ſiſto ē v̓bū ſimplex: qꝛ nulla ꝯiūctiopōt cōponi cū v̓bo. Nequeo enī cōponit̉ ex nō ⁊ queo.De deſinentibus in tor.deponētia exeūtia nulla an̄ceden Otia ꝯſonāte: tor in ſuꝫ ꝯuertūt: ſtvtor vſum: nitor niſuꝫ facit etiā ſupinū nixū: vn̄niſus ⁊ nixus ꝑticipia p̄teriti de nitor niteris.De deſinentibus in xo.duo īueniūt̉: o in ui diuiſas ꝯueri tētia in p̄terito: vt texo texui: nexonexis vel nexas nexui. Supina alteꝝ ꝑ tū: alterūꝑxu finiūt: vt textū nexū. ita dic̄ Priſ. in. x. li. ⁊ in. xj. li. dicit de participio. X quoqꝫ an̄cedēte vnū īuenio in tus vttexui textꝰ. Et p̄dictis v̓bis videt̉ ꝙ Priſ. mixtꝰ dicebatſcribi ꝑs: ꝙ aliqͥ doctores volūt: ſꝫ Pu. dic̄ ꝙ miſceo miſces facit miſcui mixtū ꝑ x. ⁊ cōit̓ ita ſcribit̉ inde mixtioDe preteritis quarte ꝯiugationis ⁊ ſupinis.tQꝯiugatiōis v̓ba oīa actiua vl̓ neuC A tralia in io deſinūt exceptis eo ⁊queo ⁊ veneo: ⁊ cōpoſitis ex eis: vt dicit Priſ. inx. li. In cio igit̉ deſinētia duarū excedētia numerū ſyllabarū ſimplicia n̄ an̄cedēte cio: cio in xi ꝯuerſa faciūt p̄teritū ꝑfectū: vt vincio vinxi: ſancio ſanxi. Uetuſtiſſimi tn̄etiā ſanxiui ⁊ ſanxij ꝓferebāt: qd̓ mō nihil ē. Si āt n nōhabuerint an̄ cio:cio in ſi mutata faciūt p̄teritū: vt farcioſarſi rautio rauſi: ſarcio ſarſi fulcio fulſi: qd̓ ⁊ Probo placet: ⁊ vſus ē: qͣꝫuis alij orīe cā poſuer̄t fulxi: ſuffulcio ſuſfulxi. Alia v̓o oīa ſupradicte ꝯiugatōis v̓ba ſcd̓e ꝑſone p̄ſentis abiectas finali: ⁊ additaui diſſyllaba: p̄teritū ꝑfectu faciūt: qd̓ tn̄ etiā ſubtractau ꝯſonāte: ⁊ cor. i penl̓. lꝫꝓferre vt ſcio ſcis ſciui vel ſcij. ⁊ ab eo cōpoſita: vt aſcioaſciui vl̓ aſcij ſil̓r cio cis: qd̓ ⁊ cieo cies or̄ eij vl̓ ciui: ⁊ abeo cōpoſiia: cōcio cōcis cōciui vl̓ cōcij: audio audiui velaudij: mollio molliui vel mollij: munio muniui vl̓ munij

uij: veneo veniui vl̓ venij: ſuffio ſuffiui vl̓ ſuffij: qd̓ qͣꝫuis a neutropaſſiuo cōponat̉: tn̄ qꝛ ſignificatiōeꝫ mutauit: mutauit etiā declinationē Uirg. in. iiij. geor. At ſuffire thimoceraſqꝫ recidere manes. Suffire dic̄ ẜm rectā qͣrte ꝯiugatiōis deelinationē: qū ſimplex eius fieri eſt: excipit̉ haurio hauſi. īuenit̉ tn̄ hauriui vl̓ haurij. Uarro in. xxiij. adCiceronē: Qū in diē haurierīt. ſepio ſepſi: ſēcio ſenſi: venio veni: aperio aperui: qd̓ videt̉ a pario eē cōpoſitū: qd̓vetuſtiſſimi nō ſolū ẜm tertiā ſꝫ etiā ẜm qͣrtā ꝯiugatiōꝫdeclinabāt. vn̄ Enniꝰ Qua parire ſolet genus pēnis ꝯdecoratū. Igit̉ cōpoſita ex eo ſi pͥncipalē ſyllabā purā: necex itegra p̄poſitiōe habuerint: iō inui ꝯuertūt in p̄teritovt aꝑio aꝑui: operio oꝑui: cooꝑio cooꝑui. Reꝑio v̓o duplicauit pͦ ī p̄terito qͥppe diuinuta vna ſyllaba: reꝑio repperi. ſil̓r eſt p̄teritū ⁊ cōperio cōperi Ex dictis pꝫ ꝙ cōpoſita a pario oīa faciūt p̄teritū ī ui diuiſas p̄ter reꝑio repperi: ⁊ cōperio cōperi Sūt aūt alia ex ꝑio cōpoſita oeponētia: exꝑior operior: quoꝝ ꝑticipia exꝑtꝰ ⁊ oꝑtus on̄dūta pario eſſe cōpoſita: cuiꝰ ꝑticipiū ꝑtus ē: ſalio ſalui velſalij ⁊ ſalui ſaltū. Uirg in. ij. geor Mollibꝰ in pratis vnctos ſalire ꝑ vtres. In qͥbuſdā tn̄ codicibꝰ īuenit̉ etiā ſaluere ſcriptū. Lucanꝰ in. iij. Inſiluit ſolo nociturus pondere puppim. Oui. in. xj. metha. Cū ſepe aſſiluit defenſemenibus vrbis. Idem in. iiij. faſtoꝝ: Per flāmā ſaluiſſepecus ſaluiſſe calōes. Statius in. ix. thebaidos: Excuſſiſalierūt cuſpide dētes. Cambio cābis ponit Chariſiꝰ: eteiꝰ p̄teritū campſi. vn̄ ⁊ cāpſo cāpſas ſolebāt vetuſtiſſimi: dicere. Enniꝰ in. x. Leucaten cāpſant. Aio cuiꝰ declinatio in vſu frequēti nō eſt: qͣrte ꝯiugatiōis eſſe on̄dit̉ab imꝑatiuo in i termināte: ⁊ ꝓdu. penl̓. in aimꝰ ſicut inaudiuimꝰ: ſed penl̓. de inqͥmus cor. qū ſit tertie coniugatiōis: ſicut legemus. vn̄ v̓ſus: Tertia vult inqͥt: qͣrtaqꝫ ſumit ait: ꝑe hͦ pleniꝰ dixi in principio tertie ꝯiugationis.in xi terminātia ẜm ſupradictā☞ PIN. E regulā ī ctū exeūt xi mutata innit̉ apd̓ vetuſtiſſimos ſanciui ſācitū. vn̄ Lucertiꝰ: ꝙ porctū: vixi victū ſit ſāxi ſcm̄ ẜm modernos. Inuero neqꝫ ſācitū qͥdē extat. In xi v̓o p̄teritū finiētia: lvl̓ r an̄cedētibꝰ mutāt eā ī ctū ī hac ꝯiugatiōe ⁊ faciūt ſupinū:vt farſi fartū: fulſi fultū: ſarſi ſartuyn̄ ſartores ⁊ fartoreset ex his cōpoſita ꝯfertio ꝯfertū: refertio refertū. Alia v̓oin ſi deſinētia ſupradictā regulā ẜuāt .i. gnaͣlē ī ſi deſinētiū: mutāt enī ſi in ſū: vt ſenſi ſenſū: rauſi rauſū. Haurioris hauſi hauſtū orīe cā aſſūpſit t: qͣꝫuis ⁊ aſpiratōe differat. ſepſi v̓o ſeptū ẜm ꝓportionē ī ſupradictis expoſitaꝫfacit: mutat enī ſi in tu: veni āt vētū: ⁊ aꝑui aꝑtū facit ſic̄⁊ pario partū Et oīa ex his cōpoſita vt aduenio aduētū:ꝯuenio ꝯuētū: cōperio cōpertū ⁊ exꝑior exꝑtū: ⁊ hn̄t r an̄tū oīa cōpoſita a pario. Alia v̓o q̄ ta in ui ſyllabā qͣꝫ in ijtermināt p̄teritū ꝑfectū: ī itū faciūt ſupinū penl̓. ꝓdu. tāin hac qͣꝫ in alijs ꝯiugatiōibꝰ: vt audiui vel audij auditūaccerſiui vl̓ accerſij accerſitū: cupiui vl̓ cupij cupitū: petiui vl̓ petij petitū. Excipiūt̉ ī eo deſinētia ⁊ diſſyllaba tertie ⁊ ſcd̓e ꝯiugatiōis qͥ penl̓. ſupini cor. vt eo iui vl̓ ij itū:adeo adiui vl̓ adij aditū: p̄tereo p̄teriui vel p̄terij p̄teritū:perio periui vl̓ perij peritū penl̓. cor. Inuenit̉ perio perisperiui peritū qd̓ nō ē in vſu .i. īſtruere docere. vn̄ peritusta tū penl̓. ꝓdu. vn̄ qͥdā: Nō vadit ꝑitū qͥ vult audire peritū. Itē queo qui vl̓ quij qͥtū: ſino ſiui vel ſij ſitū: lino liui vel potius leui litū. Inuenit̉ etiā ⁊ lij qd̓ in rariſſimovſu eſt. Nec etiā lini vtimur ad differētiā huiꝰ vocatiuilinꝰ lini: ſed in frequēti vſu eſt lino leui litū. Cieo quoqꝫ ciui vl̓ cij citū cor. penl̓. qn̄ v̓o a cio cis qͣrte cōiugationis eſt ꝓdu. eā vn̄ qͥdā: Acieo citū nō venit īmo citu Pono quoqꝫ qd̓ antiqͥ ponui dixerūt nūc in frequēti vſu poſui facit p̄teritū: poſitū in ſupino cor. penul. Ueneo quoqꝫ ẜm analogiā venitū deberet facere a veni: ui in tū cor.penul. pro quo magis venū inyſu eſt. Ideo aūt dicimus