Tertia pars
bētia o in ui ſyllabā ꝯuertūt ⁊ ꝓdu. penl̓. in p̄terito: vt cupio cupiui vl̓ cupij. ⁊ ex eo cōpoſita ꝯcupio ꝯcupiui vl̓ cōcupij. Uetuſtiſſimi aūt ⁊ etiā ẜm qͣrtā ꝯiugatōeꝫ ſolebātꝓferre hͦ v̓bū. Lucretiꝰ. Effringe̓ vt arta nature Priamterraꝝ clauſtra cupiret. In ui diuiſas faciēs ptm̄ vnū īuenio ſupradicte terminatōis rapio pui: ⁊ ex eo cōpoſita eripio pui: ſurripio pui Nā ſurpui ꝑ ſyncopāri ꝓtuler̄t qͥdāpoetaꝝ. Un̄ hora. in. iiij. carminū Que me ſurpuerat. Sapio tā ſapiui vl̓ ſapij qͣꝫ ſapui ꝓtuliſſe auctores inueniūt̉Sup. āt a cupiui ⁊ ſapiui ẜm ſupradictā analogiā mutataui in tū: vt cupitū ⁊ ſapitū fac̄ penl̓. ꝓdu. ad modū qͣrteFac̄ etiā ſapitū penl̓. cor. inqͣntū deſcēdit ab hͦ ptō ſapuiDe deſinentibus in rio.vnū inuenit̉ .ſ. p. rio peperi Uetu¶ LT ſtiſſimi tn̄ ẜm qͣrtā ꝯiuga. hͦ ꝓtuiliſſe inueniunt̉. Ennius. Qua parire ſolet genuspēnis ꝯdecoratū. Sꝫ Terētiꝰ in phormione. Neqꝫ parere iam diu hoc ꝑ etatē poteſt Eſai. lxvj. Qui alios parerefacio: ſupinū partū debet eē. vn̄ ⁊ partꝰ ⁊ parturio meditatiuū. Sed vide ꝙ antiqͥ dicebāt paritū: vn̄ pariturus rarum Statiꝰ in. xij. thebaidos. Atqꝫ hoſti veniat parituramarito. Cū ſuis cōpoſitis aūt redit ad qͣrtā ꝯiugationē:⁊ facit p̄teritū in ui diuiſas: vt aperio aperui apertū: ⁊ ſcribit̉ ꝑ vnū p. ſubtrahit̉ enī ſic̄ b de operio: p̄ter reperio reperi: cōperio cōperi: ⁊ cū oībus cōpoſitis hꝫ r̄ an̄ tū in ſupino: vt aperio apertū: cōperui compertū.De deſinentibus in rior.deponētisN rior deſinētia vtorior etimorior tā ẜm tertiā qͣꝫ ẜm qͣrtā cōiugationē declinauerunt auctores: orior oreris vel oriris: morior rerisvel riris. Un̄ Lucanꝰ in. iiij. Nō gratis morit̉ iugulo quiꝓuocat hoſtē Lucius in. iij. Cōturbare aīam potis ē quicunqꝫ morit̉. Eoꝝ ſupina ortū ⁊ moritū ſunt qͣꝫuis oriturus ⁊ orturus inueniant̉ participia futuri tꝑis: ſed p̄teriti ortus nō oritus dicit̉. Hora. ep̄i. li. ij. Nil oriturū aliasnil ortū tale fatētes A morior quoqꝫ notandū ꝙ cū moriturus ẜm analogiā facit futuꝝ participiū. mortuus tn̄ facit p̄teritū geminata n quod in nullo alio participio inuenies pro mortus vel moritus: quod ꝓportio magis exigebat. Hic attēde ꝙ orior oriris nūc eſt qͣrte ꝯiugationisſꝫ adhuc tenet de tertia ꝯiugatiōe. orit̉ penl̓. cor. Eccle. j.Prit̉ ſol ⁊ occidit: ⁊ participiū p̄teriti tꝑis ortus ſuꝫ: ⁊ inſuꝑ. ortū: qd̓ inuenit̉ etiā oritū: inde oriturꝰ Morior aūtolim fuit qͣrte ⁊ etiā tertie cōiugationis: ſed nūc tm̄ tertieapud modernos: facit tn̄ irregulariter mortuus: ſed ſupinū moritū: inde moriturus. Potior aūt facit potitus: qd̓olim fuit tertie coniugationis.De deſinentibus in tio.ꝯgꝑſi facit p̄teritūtiO DeINE gemīata s qͣtioiqͣſſi: qd̓ teſte Chariſio in vſu nō ē. Percutio cuiſi: incutio cuſſi ſupinū ẜm regulā in ſi terminātiū p̄teritūꝑfectū in ſum exit ſi mutata in ſum qͣſſum. vn̄ frequētatiuum qͣſſo ſas: ſil̓r ꝑcuſſum incuſſum. Nā vſſi vſtū ⁊ torſitortū vel torſum: ⁊ etiā geſſi geſtū excipiunt̉: ⁊ q̄ qͣrte cōiugationis in ſi termināt p̄teritū ꝑfectū: vt fartio farſi fartū: haurio hauſi hauſtū: ſartio ſarſi ſartū. P v̓o an̄ ſi poſita ſicut ſupradictū eſt per ptū facit ſuꝑ. vt demo pſi ptū:promo prompſi promptū: nubo nupſi nuptum.De deſinentibus intior.I LTO tionis vnū inuenit̉ .ſ. potior risdeponēs tā tertie qͣꝫ qͣrte ꝯiugaUirgi. in. iij. Enei. Fas oē abrūpit polidorū obtrucat ⁊ auro. Ui potit̉. Scd̓m tertiā ꝯiugationē cor. penul. Luciliꝰ v̓o in. v. Deficit alma ceres: nec plebes panepotit̉. ẜm qͣrtā ꝯiugationē ꝓductam ꝓtulit penl̓. Infinitū tn̄ ẜm qͣrtam ſꝑ iuuenit̉ ſupinū in itū definit penl̓. ꝓduc. potitu: nunc autē eſt tm̄ qͣrte ꝯiugationis.
De deſinentibus in uo dīuiſas.Nuo diulla. ꝯſonāte dennētiuaQqͣcunqꝫ an̄cedēteimutāt o in i: vt acuo acui: imbuo bui: ſpūo ſpui:metuo tui: arguo gui. Excipiunt̉ ſtruo ſtruxi: fluo fluxi:pluo plui: ſed ꝑ ſyncopā ẜm vſum ꝓfert̉ plui. Ungo aūtcoquo ⁊ linquo nō vident̉ in ui diuiſas terminare in quibus ū vim lr̄e amittit: vn̄ in guo qͥdē ſyl. terminātia huiuſcemodi ſeruāt regulā in gō terminatoꝝ: ſic̄ ⁊ q̄ in quo finiunt̉ rōnē ſequunt̉ in eo deſinentiū. Dicimꝰ igit̉ vnguovnxi: lingo linxi: pingo pinxi: ⁊ linquo liqui ⁊ vinco vici.lūgo quoqꝫ iunxi: vn̄ ⁊ iunx ſicut a duxi dux: extinguoetiam extinxi: cuiꝰ ſimplex ſtingo raro eſt in vſu.APINa I uOp̄teriti in tū ꝯuertuntdiuiſas terminātiū ī⁊ ꝓducūt u penul. vt acui acutū: imbui imbutū:annui annutū: argui argutū: vn̄ ⁊ ꝑticipiū argutꝰ ⁊ futuꝝarguturꝰ: ⁊ deriuatiuū ex hͦ v̓bo argutor tarꝭ. Inuenit̉ tn̄in vſu etiā arguiturꝰ ꝓ arguturꝰ. Excipit̉ rutū vel ruitū:qd̓ u corripuit: vel qd̓ ī ẜuauit. Nā ẜm futuri ꝑticipiū .i.ruiturus dꝫ ruitū eē Scd̓m p̄teriti v̓o ꝑticipiū debet rutūdici penl̓. cor. a ſpūo ⁊ metuo ⁊ pluo ẜm analogiā ſputū⁊ metutū vel metuitū ⁊ plutū a pluui velut adiutū ab adiuui deberet facere: ſꝫ in vſu ea nō inueni. Alia v̓o ſupradicte terminatiōis v̓ba extremā ſyllabā p̄teriti in ctu cōuertūt: vt ſtruo ſtruxi ſtructū: vnguo vnxi vnctū: linquo liqui lictū: excipit̉ fluxū qd̓ ſeruauit x in ſup. ita dicit PriſHic attēde ꝙ ẜm modernos deſinētia in ui diuiſas faciunt ſupinū ī p̄teriti mutata in tuꝫ: vt acui acutū p̄ter ruorui ruitū. Sꝫ in cōpoſitiōe amittit ī in ſupino: vt obrutuꝫerutū dirutū penl̓. cor. Struo autē facit ſtruxi ſtructumfluo fluxi fluxū. vel ẜm antiquos fluitum. vn̄ fluito tas ⁊fluctꝰ ctus ctui ip̄e motꝰ aqͣrū. Pluo plui plutū: cōpluocomplui cōplutū. vn̄ pars terre cōpluta eſt. Fruor aūt facit fructꝰ ſiue fruitꝰ. Metuo caret ſupino ẜm vſū. Spuoautē ſpūi facit ſputum: ⁊ nuonui nutum: vt vult Hug.De deſinentibus in quor.deponētia mutant eam in cu¶QO aflumentia tum faciunt ſupinum: vt loquor locutum: ſequor ſecutum.De deſinentibus in uo.u loco ꝯſonantis poſita in l quidē¶ Q O deſinēte penl̓. o extremā in i conuertunt ⁊ faciunt p̄teritum: vt ſoluo ſolui: caluocalui. Unde Saluſtiꝰ in. ij. hiſto. infinitū paſſiuū ꝓtulitcalui pro decepiſti. vocali v̓o naturaliter lōgauo antecedente: uō in xi ꝯuertit̉ in preterito perfecto: vt viuo vixi.Supinū ī in tū ꝯuertentia faciunt: u neceſſario in vocalēredeunte: vt ſolui ſolutū: volui volutū: ſic deberet etiā calui calutū facere: qd̓ tn̄ in vſu nō inueni: ⁊ puto calūniamex hoc eē deriuatū. vixi autē in xi terminantiū regulā ſeuat in ſupino: mutat enixi in ctum: vt vixi victum.De deſinentibus in bo.verba vocaliNbo de ſinentla onga ancedente bo in pſi cōuertentia faciunt preterituꝫ: vtſcribo ſcripſt: nubo nupſi. Nunqͣꝫ enim bantes in principio ſyllabe poteſt inueniri: ſed p: vt pſeudulus ipſe. Aliav̓o o in i mutant in p̄terito: vt bibo bibi Quidius in. vij.methamorpho. Ubera que ebiberāt auidi lactantia natiLambo quoqꝫ lambi facit. Luciliꝰ in. xxiij. Iocundaſqꝫpuer qui lamberat ore placētas. Inuenitur autē in libroIudi. ca. vj. lambuerint. Quod auctoritati aſcribimꝰ: velpotiꝰ credo ꝙ lr̄a ſcriptoꝝ vitio ſit corrupta: ⁊ vera lr̄a fitlambuerint. Sil̓r ſcabo facit ſcabi Lucilius in. ix. Scaberat vt porcus contritus arbore coſtis. Excipit̉ cumbo cūſuis cōpofitis: qꝛ ſimplex nō eſt in vſu ſiue pͥme. ſiue tertie ꝯiugationis: vt incūbo incūbis: qd̓ etiam incubo basprofert̉ qꝛ incubui facit preteritū. Accūbo accumbis: vel