homo in inuidiā. et in impacienciam ſui ſtatus. et dei blaſphemiam. apud ſe non recte cogitans bona temporalia ſe iuſtius meruiſſeꝙ talis ſuus vicinus. quod idcircō deus iniuſtus eſt. et ſibi non niſi fruſtra et inaniterſeruicudum eſt. ꝙ ſi inconmodum aliquodaut dampnum alteri contigerit. ſtultus ille letatur et gaudet aſſerens pro ſuis demeritiset occulta malicia hoc eidē accidere. ¶ Contra preceptum hoc reductiue peccant operūmiſericordie tam corporalium ꝙͣ ſpiritualiumſeu elemoſinarū retentores. veluti pauperibꝰindigentibus cum facultas ad eſt. et occurrēte euidente neceſſitate nō ſubueniētes. ⁊ ſpecialiter ꝑntes ꝓprios. quos pudēdū ē mendicare aūt deſeruiētes eſurire aut ege̓ ꝑmittentesCōſimiliter peccāt qui ſeruitoꝝ fuorū ſalariūl̓ lucrū iuſtū iniuſte retinet. qui in elemoſinarū pretextu aūt fūdacōnis eccleſiaꝝ occupantinique aliorū bona dicentes proximos nimisdiuites eſſe et eiſdem abuti nec eis proptereareſtituēdā fore. Condempnat eos namqꝫ approbata pauli regula affirmans non eſſe facienda mala ut inde bona eueniant. Nec quoquomō per peccatū offendendus eſt deus. eiꝰtrāſgrediēdo p̄ceptum qualecūqꝫ bonū indeꝓuenire cōtigerit.