exultans edocuit. In̄ lu. Vn̄ hoc mͥut veīat mr̄ dn̄i mei ad me; hoc tēplūſcm̄ fuit ꝑ oīmodā puritatē. Vn̄ bernardꝰ. Que q̄gelica puritas illi d̓ginituti audeat cōꝑari q̄ digna fuit ſcīſpūs ſacrariū fiei dei ⁊ hitaculū filij.Vn̄ loquit̉ de hoc tēplo pat̄ ad filiūmalaich̓. i Ecce ego mitto cgelū meūid ē gabrielē qͥ p̄parabit viā an̄ feiciētuā .i. qui d̓ gͣnū requie̓t cōſenſū. Etcōuertit ad priarchas et ꝓph̓as ſermonē dicens. Et ſtatim veniet ad tēplū ſuū .i. in v̓giiē mariā dn̄citor quēvos q̄ritis ut cornē vrām induat.Vn̄ yſa. Emitte qͣgnū dn̄e dn̄citorēterre de petra deẜti .i. de eminēcio poterni ſinꝰ ad mōtē filie ſyon .i. eccīemilitōtis. ſeqͥt̉. Et ā̄gelꝰ teſta. Quēvos vultis ut videlꝫ inr̄cedat ꝓ vob̓Vn̄ iob. Si fueīt q̄gelꝰ ꝓ eo loquēsvnus ex ſimilibꝫ ut auuciet hoīs eq̄trtē miſerebit̉ eius. ¶ De ſcd̓o dicit̉dn̄s in templo ſcō ſuo ſcꝫ ꝑ paſſionisſue repn̄tacōnē. Vn̄. hoc qͦciēſcūqꝫ feceritis in mei meoriā ferciētis. letet̉ ꝙa facie velcimīs eius oīs t̓ra. Si pq̄nos dn̄i quibꝫ velatꝰ fuit et tectꝰ dūiaceret in cunis hoīes deſiderāt intueri qͣre formā illā p̄anis ſub qͣ tegit̉ip̄e dei filiꝰ manēs in ſinu pr̄īs libeicius nō intueret̉. Vn̄ gregoi̓ꝰ. Quisfideliū dubiū hrē poſſit in ip̄a īmolocōnis hora ad ſacerdotis vocē celosaꝑiri. in illo ih̓u xp̄i miſterio ā̄geloꝝchoros adeſſe. iia ſummis ſociori.terrā celeſtibꝫ iugi. vnū quidē de viſibilibꝫ et inuiſibilibꝫ fieri? ¶ De c̓cōd̓r dn̄s in tēplo ſcō ſuo .j. in qīa fideliSi recepiſſes diuuite et benignū hoſpitem in domū aſſeꝝ tuoꝝ inerito letorei̓s quore pociꝰ nō leturis cū recipis dn̄m in domū cordis tui qͥ ē benigniſſimꝰ et oim̄ grāꝝ offluentiſſimꝰ:Vn̄ d̓t dn̄s ad auguſtinū. Cibꝫ ſumgrādūt creſce ⁊ manduccibis me nectu me mutubis ī te ſicut cibū cornistue ſꝫ tū mutuberis ī me. Cū cibꝫ quēcomedo in me mutat̉ coro ⁊ ſanguisefficitur ergo hic comedēs ponē et vinū in ip̄m cōmutor deꝰ quodāmō efficior. Ad recipiēdū in hoc tēplū ncc̄e ēeſſe mūdū. Vn̄ ad cho. Quicūqꝫ violauerit templū dei diſpdet illū deus.Diſꝑdet .i. diuerſimode ꝑdet vel in diuerſa ꝑdet. Sꝫ quo dꝫ ſcīficri? certe ꝑ aquam reconciliacōnis hec eſtꝑ locrimoſam cōfeſſionem et humilēVnde in pſalmo. Aſper ges me dn̄eyſopo. bn̄ dicis. lauabis me. qꝛ ut dicit ius nouū ab alio nō p̄t recōciliai̓niſi ab ep̄o. ¶ De qͣrto eciā d̓r. dn̄sin tēplo ſcō ſuo videlꝫ ī pic ſcōꝝ gloīficacōne. Qd̓ faiciēs moyſes exo. oa̓tdicēs. On̄dē michi gloriā tuā. Cui reſpōdit dn̄s dicēs. Ego on̄dā tibi omne boniū. q. d. Ego on̄dā tibi faciē meam in quo omne qd̓ bonū ē ſimul inuenies. Vn̄ ⁊ iacob exultōs clamatger̄ī. Vidi dn̄m facie ad faciē ⁊ ſaluoracta eſt aīa meci. De hoc tēplo eciād̓t p̄ſ. In tēplo eius om̄s dicent gloriā. Nota ꝙ quatuor gnā hoīm merito pn̄t letari a facie dn̄i. Primi ſūt qͦeū nō offenderūt. Scd̓i ſūt qͥ eū intime diligūt. Tercij ſūt qui eum filialiter timēt. Quarti ſūt qui ei diligent̉ſeruiūt. Ietet̉ a facie eiꝰ oīs terra.¶ Itē ſermo de eodem.T dixit qui ſedebat in thronoecce noua facio oīa. cp̓o. xxi.