ꝙ līgue vea̓cis īꝑ̄īo t̓s mortuos ſuſcitauūit. Nos eciā kmi hūc venerabilēvirū in hijs ſeptē virtutibus videlicet crſtitute ſobrietate largitate humilitate lenitate equitute ac vei̓trteimituri debemus ut an̄ dei conſpectūcū locrimis ardētibus venioniꝰ. Caſtitas quippe aīam ꝑ obſidionē dec̄nū ſecure tnͣſire facit. nō em̄ hn̄t deōnes partē in aīa caſta et pua̓. Sobrietus cīe deū on̄dit. ſobrietus em̄ē lumē qīe in quo lumē et̓nū videturVn̄ d̓r in p̄ſ. In lumiē tuo videbimꝰlumē. Largitas ſiue mio faciē dei dūcib oīa videt̉ exhilarat. Stī em̄ miſericordes qm̄ ip̄i mīami cōſequēt̉. Huīlitus aut cinimā collocait in ſede ſublimi. Omnis em̄ qui ſe humiliat exaltubit̉. Ienitas ſiue paciētia aīmecopioſam paſſione in regno dei largitur. Māſuēti nōqꝫ he̓ditobūt t̓rāſubaūdi viuenciū ſicut d̓r in p̄s. Eqͥtas ſiue iuſticia aīam cuiiſlibet dignitati in celis aſſociat. Cum em̄ e qͥtris ſiue iuſticio reddāt in hac vitovnituiōꝫ qd̓ ſuū ē cōueniēs ē ut ī illavita cū hijs quibꝫ ſuc reddidit gaudeat et letetur. Veritus vero aīaꝫ inſuꝑnaͣ felicitate cōfirmat. Qui em̄ ꝑveritatē ſtabilis fui̓t corde ore et oꝑedignū ē ut ibi ſtabilitutē ꝯſequatureternom. Quod nobis preſtare ⁊cͣ¶ De beata cecilici.Imile eſt regnū celoꝝ theſauro obſcondito in agro quē quiinuenit homo p̄ gaudio illius vaditet vendit vniuerſa q̄ hobet et emitcgrū illū. math̓i. xiij. ¶ In verbis p̄miſſis tria pricipaliter ſūt notādoPrimū eſt quid ꝑ agrum in quo theſaurus obſconditus ē intelligi deturScd̓m ē quid ꝑ theſaurū obſconditum figuret̉. Terciū eſt quid ꝑ agritheſauꝝ cōtinens cōꝑetur. ¶ De primō nota ꝙ ꝑ eigꝝ regnū celoꝝ intelligit̉. et hoc ꝓpter quatuor. In agroquippe oīū paſtus inuenit̉ ⁊ tatusquuū audit̉. In agro eciā ē geris puritas et Aoꝝ cimenitas. Primo igit̉regnū celoꝝ q̄gro cōꝑat̉ qꝛ oues inqgrū ad paſtū educūt̉. Per oues intelligunt̉ electi qui paſcūs vite eterne ductore ih̓ū ſūmo paſtore in regnō celoꝝ et queſierūt et inueueruntVn̄ ip̄e dicit ioh̓. x. Ego ſum paſtorbonus oues mee vocē mea qūduit ⁊ego cognoſco eas et ſequūtur me etego vitā eternā do eis. Acce boq paſcūa videlicet vita eterna. Et notoꝙ paſcua huiꝰ qgri benedicti valdeſūt cōmendabilia. Non em̄ generātaliqd̓ mortis ꝑiculū cū ſit in eis vitaet̄na ut dcm̄ eſt nec grauant ſtonicichū nec ebetūt ſenſū nec p̄ariunt aliquod ſui faſtidiū. Dn̄ d̓t anſelmꝰ inlibro de btā ſufficiēciā. O patrici celeſtis plena delicijs plena ſuauitateplena decore eſcā tud non grauctſtomachū nec ebetat ſenſum nec gignit faſtiduūi. Iſta refectio que tuis ciuibus appcit̉ melliſlua in guſtu hocvnicuiqꝫ ſapit in quo fuei̓t delectatꝰItē regnū dei qͥgro cōꝑat̉ quia ibi voces auiū audiunt̉. Per ques intelligunt̉ amine btōꝝ que ducibus alievidelicet ꝑ dilectionem dei et ꝓximivel alis innocēcie et pͥme de laqueovenanciū ideſt deōnioꝝ volaueruntad regnā poſoꝝ vbi certe inognificoliberatori magnifice gratias agunt