huiꝰ mūdi. n̄ ſūt de ecc̄a d̓i ſꝫ potiꝰ deſyncigoga dyoboli. ¶ De t̓cō nō ꝙtūc iſti glōſi milites ꝯfuger̄t ad verūdauid ī deẜtū ecc̄e qn̄ credētes ī xp̄mbaptizai̓ ſe fecer̄t ab ep̄o ih̓oſolimitano. Cū eī vel iudeꝰ vel paganꝰ ve̓credēs in xp̄m ſe facit boptizai̓ tūc ſetnͣſfert a milicia dyciboli ad miliciāih̓u xp̄i. Vn̄ d̓t ſac̓dos ad eū qͥ ē baptizādꝰ Abrenūcias ſathaē ⁊ oībꝫ pōpis eiꝰ ⁊cͣ. q. d. relinqͥs tū mō ẜuiciūdioiboli ⁊ ꝓfiteris te eē ẜuū dei? Detnob̓ km̄i hͦ deꝰ ut fr̄īis īpleciꝰ qd̓ mōin boptiſmo ꝓmiſiꝰ. ¶ De qͣrto noͣꝙ btus inqui̓tiꝰ ⁊ ſocij eiꝰ ⁊ ſex ſpālit̓ cōmēdāt̉. Primū ē ꝙ erāt viri robuſtiſſimi. Vir em̄ erat ꝑ aī firmitutē ⁊ nō mulie̓s ꝑ cordis ībecillitatēEt erāt robuſtiſſimi ad t̓plicē hoſtēdebellādū. Robuſti ſiqͥdē erāt cōtͣ mūdi huiꝰ ꝯcupiāꝫ. robuſtioe̓s erāt cōtͣꝓprie cornis petulāciā. robuſtiſſimiercit cōt̉ deōnū ꝑiūtatiā Hos eī treshoſtes potēt̉ ⁊ vilit̓ ſibi ſubegerūt Indigemꝰ ⁊ nos kimi ut contͣ hos treshoſtes ſimꝰ robuſti. Igit̉ ad ꝯculcādū huiꝰ mūdi ꝯcupiāꝫ monꝫ nos io.i. cō. ij. Nolite inqͥt dilige̓ mūdū nō ēcai̓tus pr̄is in eo. i. nō diliget̉ a deoAd cōpͥmēdā vero cornis petulantiāmonemur q paulo ad ro. vi. Nō reqnet inqͥt pcc̄m in vrō morli corꝑe vtobediatis cōcupiſcēcijs eius. Itē adgal̓. v. Qui ſūt xp̄i carnē ſuā crucifixerūt a vicijs et ꝯcupiſcēcijs .i. cornē ſuā cōp̄ſſerūt et vicio eiꝰ ⁊ ꝯcupiſcētias extīxerūt. Ad eneruādā qͦꝫdeōnū ꝑiūcritiā .i. inſolēte neqͥciā monet nos pe. jͣ. v. Adu̓ſai̓ꝰ vr̄ inqͥt dyabolꝰ tāꝙͣ leo rugiēs circuit querēsquē deuoret cui reſiſtite fortiter in fide. Ad idē hortrit̉ nos paulꝰ ad eph̓x. Iudiute vos armaturā dei ut poſſitis ſtare adu̓ſus inſidias dyaboliScd̓m a quo cōmēdant̉ iſti egregimilites hoc ē ꝙ erāt pugnatoe̓s optimi. Iniquos em̄ et ip̄ios īpugnabant bonos aūt et pios ꝓtegebant.Dn̄ btūs inauritiꝰ dixit ad maximianū. Dext̄e nrē pugnae̓ adu̓ſus impios atqꝫ imqͦs ſcit lonide̓ pios etcōciues neſciūt pugnauiꝰ ſꝑ ꝓ iuſticia ꝓ pietrte ꝓ ſalute īnocētiū. ſic ⁊prīcipes et milites nr̄i tꝑis face̓ deberēt. Imituri qͥppe deberēt ſcm̄ in auritiū et ec̓ iudā machobeū. De qͦ legit̉incich̓. i. iij. Iudas machabeꝰ ꝓtegebat caſtra gladio ſuo et ꝑſecutꝰ eſtūimicos ꝑſcrutās eos ⁊ qͥ ꝯturbabātpplm̄ ſuū eos ſuccēdit flāmis. Ad hem̄ milites acceperūt gladiiūt clauſtra r̓ligioſoꝝ ⁊ pupillos ⁊ orphaōset viduais at pauꝑes ab īpioꝝ iniurijs tueāt̉ Terciū qd̓ fcīt ad cōmēdocōnē eoꝝ hoc ē ꝙ tēbāt clippeū. Perclippeū crux dn̄ica figue̓tur quā iſt iglōſi mr̄es ī brachio recordaicōis ſueuigit̉ detulerūt. Teneqꝰ et nos km̄ihūc clippeū Vn̄ d̓t ber. cemior ero ꝙͣꝫdiu vixero loboꝝ qͦs xp̄c ſuſtinuit inp̄dicādo fatigacōnū ī diſcurrēdo tēptacōnū ī ieiunādo vigilioꝝ in orādolac̓maꝝ ī ꝯpatiēdo. recordobor etiādoloꝝ cōiicōꝝ ſputoꝝ colaphoꝝ flcigelloꝝ ſubſannacōnū ex ꝓbracōnūclauoꝝ hoꝝqꝫ ſilīum. alioqͥn reqͥret̉a me ſanguis iuſti qui effuſus ē ſuꝑfrā. Quartū ⁊ qͦ cōmedāt̉ iſti mrͣeshoc ē ꝙ eciā haſtā tenuer̄t. ꝑ haſtāp̄t intelligi lancea illa qͣ vnꝰ militū