ꝓprios exceſſus qͥnqꝫ mala īcid ecatſcꝫ dei pris offenſionē. int̓ni lāgū ioīsvexaconē. ſpūaliū viriū defcōnē. mētis ac cordis obtūbraconē. ⁊ crudeliūhoſtiū infeſtacōnē. ſꝫ ꝓpt̓ hec quinqꝫmala tollēda fcā ē d̓i geīt̓x mediat̓̉xalleuiat̉x reꝑat̉x illuāt̓x ⁊ auxilicitrix. ¶ Igit̉ de primo nō ꝙ glōſa deigeīt̓ce int̓dulcis q̄plexꝰ ſereniſſimifilij ad celos aſcēdēte oēs q̄gelici ſpiritus ac vniu̓ſe qīe elcōꝝ in laudē becite mai̓e ꝓrupētes dicūt. Que ē iſtaid ē ꝙͣ boā ꝙͣ pia ꝙͣ laudabilis et ꝙͣamiu̓bilis. pie ꝓgredit̉ .i. ꝓ reis gradit̉ velut mediat̓x. recognouerūt em̄ꝙ ip̄a ih̓m genuee̓t qͥ mūdū deo prīꝑ ꝓpriū cruorē recōciliquea̓t. Vn̄ d̓tpaulꝰ ad cho. ij. v Deꝰ eq̓t ī xp̄o mūdū recōciliēs ſibi. Vn̄ et cōtidie cātomus in miſſa. Agnꝰ d̓i qͥ tollis pcc̄amūdi miſere̓ nob̓. Recognouerūt ec̄om̄s ā̄gelici ciues ꝙ ꝓpte̓d btā v̓goſuꝑ oēs q̄geloꝝ choros eleuabat̉ utꝓ pcc̄ōibꝫ qͣi pia mediat̉x iuigit̉ int̓cedat Vn̄ ⁊ d̓t ſecreta orō thunea̓ nrāapud clemēciā tuā deꝰ genit̓cis cōmēdet orō quā idc̓cō de pn̄ti ſcl̓o trāſtuliſti ut ꝓ pcc̄is nr̄is apd̓ te fiducialit̓intercedat. Hinc eciā verꝰ ſalomonideſt dei filiꝰ d̓t ad inrēꝫ ſuā. iij. ℟. ij.Pete mr̄ mmi neqꝫ em̄ phos ē ut autā faciē tuō. Ut qt filiꝰ qͥpd̓ prēm etnir̄ apd̓ filiū ꝓ nobis efficatiꝰ int̓cedat. bonū ē ne aliqͥs nr̄m vel filiū velinrēm offendat. Ille filiū ⁊ mnrēꝫ offēdit qͥ in diebꝫ dn̄icis reſurrectioni filij cōſecͣtis et in ſolēpnitatibꝫ btē v̓ginis choreas frequētur ac tab̓nas ⁊qui tūc ludis in qͥbꝫ multa iuramenta ꝓferūt̉ vacat et luxurijs. Certebtā virgo nūꝙͣ luſit. Vnde et ip̄a d̓tthob̓. iij. Nūqͣ cū ludētibꝫ miſciū meneqꝫ cū hijs qͥ in leuitate abulāt porticipē me p̄buūi ¶ Sequit̉ de ſcd̓o qͣiaurora ꝯſurgēs. Hic recognoſcūt q̄geli et ſcē qīe ꝙ bta v̓go ē egrotātiūalleuat̓x. In ortū ſiqͥdē auroe̓ egrotātes leniꝰ cēſueuerūt hrē. Legit̉ eciam in gen̄. ꝙ angelus iacob in ortuaurorē bn̄dixit. Et nota ꝙ aurorad̓r qͣi aurea hora. Tēpus em̄ aurorep̄ alijs horis egrotis ē kai̓ſſimū. Etve̓ btā v̓go pre oībus alijs ſcīs infirmis pcc̄ōribꝫ coriſſiā eſt atqꝫ gͣtiſſiāIp̄o quippe dei filiū qui eſt mediciāoīm infirmitatū protulit toti mūdo.Vn̄ ecc̄ꝰ xxxviij. Altiſſimꝰ de terracreauit medicinā̄ et vir prudes nonabhorrebit eā. Itēqꝫ bt̄a v̓go ē illebn̄dca t̓ra de qua altiſſimꝰ .i. deꝰ pr̄medicinā fideliū .i. ih̓m xp̄m ſcd̓m corpus creqiūt ⁊ aīaꝫ. ẜm d̓initutē qͥppe ſemꝑ extitit increatꝰ. Et vere quiprudēs fuerit nō abhorrebit hōc medicinā. Hec aūt medicina cōtidie nōbis exhibet̉ in venarabili ſacramētocorꝑis et ſanguinis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄iVn̄ et in quadā cōplenda oramus.Sit nobis q̄s dn̄e medicinai mentiset corporis quod de ſancti altaris tuibn̄dcōnē accipimꝰ ⁊cͣ. Multi mulierē fornicariā vel pecuniā vel aliq̄ remmale acqͥſitā huic medicine p̄ponūtNalūt em̄ cure̓ xp̄i corꝑe ꝙͣ omaſiādimittere vel pecuniā ſeu aliā rē iniuſte conquiſitā reſtituere. ¶ Seqͥtur de tercio. Pulchra ut luna. Hicteſtatur omnis fumilio regis eterni ꝙ becita virgo eſt debiliū reporatrix. Sicut em̄ luna in ſuꝑ īcremēto