glorificcitionē Vn̄ ait thob̓. d. Quale gaudiū mͥ qui in tenebris ſedeo etlumen celi non videc? Dicit̉ eciā cipo.xxi. Cuutus illa nō eget ſole neqꝫ luna vt lucecit in illa nā claritus dei illuminat eā et lucerna eius agnꝰ eſtHoc igit̉ lumē cōſiſtit ex t̓bus videlicet lichmo cera ⁊ flāmā Per lichmūnotat̉ coro xp̄i mūdiſſima Per cerāvero ītelligit̉ aīa ip̄iꝰ clariſſima Perflaminā aūt figurat̉ diuinitus eiusglorioſiſſima. Iſtud ergo bn̄dictū lumen uigiter mūdis manibus bonoꝝoꝑm porture debemus ut ꝑ illud purificcitis mētibus deo prī pn̄tai̓ merecmur. Notri eciā ꝙ ſi alicui nocte trāſeundū eſſet ꝑ aliquē locū ꝑiculoſūvbi ſeuiētes inimici iacerēt ī infidijsc̓cū circa ſe videlicꝫ an̄ et retro a dextris et a ſiniſtris talis bn̄ indigeretforti et lucido comitatū qui eū ibi obhoſtibus tueret̉ vt videlicet forteshrēt armigeros precedētes et ſubſequētes et ab vtroqꝫ late̓ grodiētesSic igitur oportet vt qͣtuor luminaifidelem xp̄iqnū in hoc ſeculo trāſmigrātē ex oī porte q̄bicunt eūqꝫ ī oībꝫvijs ſuis cuſtodiant ob īſidijs demonū qͥ ſūt prīcipes infernaliū tenebrarū. Et hec qͣtuor lumina ſignant̉ perillos qͣtuor cerros qͥ circa feretrū defuncti ponūt̉. Primū itoqꝫ lumen qd̓ponit̉ ad pedes defuncti vt videliceteum p̄cedat eſt lumen vere ſapiētieDe hoc d̓r ſap̄ vij. Suꝑ ſalutē ⁊ ſpeciem dilexi ſapiētiā et ꝓpoſui ꝓ lucehabere illā qm̄ inextīguibile ē lumēillius venerūt aūt michi omnici boq̄ꝑiter cū illd et innumerabilis honeſtas ꝑ manus illius et letatus ſū inoībꝫ qm̄ an̄cedebat me iſta ſapiēcioEt nō ꝙ lumē ve̓ ſapiēcie cōſiſtit exduobꝫ mognis ⁊ p̄cioſis videliꝫ ex timore dn̄i et qmore dei Nullꝰ ve̓ ſapiens ē n̓ timecit et cimet deū. Itrūqꝫꝓbat ecc̄ꝰ i. Plenitudo īqͥt ſapiencieē timor dn̄i Itē dilectio dei honorabilis ſapiēcia. Hec āt duo pꝰ ec ꝯiūguet fcit inde cerrū vnū dicēs ij. c. Quitimētis dn̄m diligite illū et illuminebuntur cordo veſtra. Scd̓m lumenquod ponit̉ ad caput mortui ut videlicet ſequat̉ eū eſt beniuolēcia iuſticie. De iſto lumine d̓t dn̄s ī yſci. lviijFrāge eſurienti p̄quē tuū et egenosꝓdgoſqꝫ induc in domū tuā Cū videris iudū oꝑi eum ⁊ carnē tuā ne deſpexeris tūc erūpet qͣi mane lumentuū ⁊ ſcinitus tua cicius oriet̉ et q̄terbit faciē tuā iuſticia tuc et gl̓a dn̄icolliget te. Iuſticia igit̉ oꝑm miſericordie q̄ mō pauꝑibꝫ inpēdūt̉ ſtatī cūfcā ſūt ip̄a oꝑa p̄cedit faciē hōis vtobtinect ei in pn̄ti diuinā ꝓpicictionē. Cū vero mortuꝰ fuerit hō ſeqͥt̉ eūut ꝓtegat ip̄m ob inſidijs inimicoꝝ⁊ rep̄ſentet eū gl̓e ſempit̓ne. Ꝙ aūtoꝑa miſerātis iuſticie ſequāt̉ hōieꝫꝓbat̉ ꝑ cipo. x4. vbi d̓t io. Audiui vocē de celo dicētē. Sc̄be bt̄ mortui q̄ī dn̄o moi̓ūt̉ oꝑd eī illoꝝ ſequūt̉ illosEt nō ꝙ lumē iſtud bn̄faciētis iuſticie ꝯſiſtit ad minꝰ ī illis. xij. operibꝫm̄ie. De qͥbus ſupͣ hēs in illo ẜmoneTulerūt ih̓m ī ihrlm̄. Igit̉ qͣnͣto plura oꝑa mīe fecei̓t hō tāto clariꝰ lucebit cereꝰ iſte. Terciū lumē qd̓ ponit̉ad leuam defuncti eſt mādcitoꝝ deicōſeruatio. Hoc autem lumen tuet̉eū ne aliquid adu̓ſitotis attīgat eū