glorioſis tumemꝰ ſordibꝰ ⁊ vēdibilēpauꝑtatē p̄plāri aure offerimꝰ. Tercio dn̄s ſedēs ī cenaiculo grandi ſtroto ẜm qd̓ dicit mercus xiiij. docuitlcōnē deifice coritatis. Aſſerit em̄ io.xiij. ꝙ cenci facta dixit iheſus diſcipulis ſuis. Mōdatū nouum do vob̓ utdiligatis inuicē ſicut dilexi vos velIo. xvi. Hoc eſt p̄ceptū meū ut di. inſi. di. vos Sequitur aliquibus verbis interpoſitis. Hec mando vobisut diligatis inuicē. Ecce quo bonusincigiſter diſcipulis ſuis īculcat lcōnem coritotis. Hāc lcōnē iſte dilectꝰdiſcipulꝰ optiē recōmēdauit memorie ſue. Vn̄ et ip̄e ſcribit ecciē fidelibꝰī prima canonica ſuci iij. Rmī hec eſtanunciotio quam audiſtis ob iniciout diligatis alterutrū Item quartoRmī diligatis inuice qm̄ karitas exdeo ē. Itē ibi d̓t. Si deꝰ dilexit nos⁊ nos debemꝰ alterutrū diligere Igitur cū ihus ter nobis p̄cipiat ut nosdiligamꝰ adiuice ⁊ iohānes nos terinuitet ad idem oī hoī ꝑſpicuum eſſep̄t ꝙ debemꝰ inuicē diligere corde oreet oꝑe. Corde ne aliquē odicimꝰ. Oīsem̄ qui odit fratrē ſuū homicido eſtIo. jͣ. iij. Ore ne aliquē lingua nr̄ciledamꝰ. Vn̄ dn̄s. math̓i xij. ex v̓bistuis iuſtificaberis ⁊ ex v̓b̓ tuis condēpnoberis Oꝑe ut animas nrōs ꝓꝓximis nr̄is inccitate ponamꝰ ⁊ utde ſubſtācia nrā pauꝑibꝰ ſubuenicimꝰ. De vtroqꝫ d̓t io. jͣ. iij. In hoc cognouiꝰ caritate dei qm̄ ille pro nobisdiqꝫ ſuā poſuit ⁊ nos debeꝰ ꝓ frībꝰquais ponere. Qui huerit ſbam̄ huiꝰmūdi et viderit frēm ſuū nccitatē hobere ⁊ clauſei̓t viſcea̓ ſuā ab eo qūocoritus dei manꝫ ī eo. Quarto legitdn̄s lcōnē exinie lenitatis et potiēī crucis patibulo Dū em̄ ſtaret cruciaffixus dicebat ſicut oit. luccis xxiiijPr̄ dimitte illis. nō em̄ ſciūt quid faciūt. Suꝑ hūc locū d̓t ancelmus inlibro de bt̄a ſufficiēcici. Qualis ē hicqͥ ī oībꝰ p̄ſſuris ſuis nec ſemel os ſuum oꝑuit ut a q̄rele aut excuſatioīsa̓ cōniētionis cūt moledci v̓bū adu̓ſus moledcos cones illos ꝓferret ⁊nouiſſie v̓bū bn̄dictionis quale ⁊ ſeculo nō eſt auditū ſuꝑ īimices ſuoseffudit. Quid hoc viro manſuetius.quid benigniꝰ oīa mec vidiſti. Exhac igit̉ lcōne ⁊ p̄cedēti qͣdā correctione dn̄i. iohonnes carus diſcipulusfcūs eſt māſuētiſſimꝰ. Legit̉ em̄ ī luix. Ꝙ cū quadā vice iheſus p̄miſiſſꝫnuncios qn̄ cōſpcm̄ ſuū in quandōciuitatē ſcimcritanorum ut ꝑarentilli hoſpiciū ſamcritoni nō receperūteū Qd̓ cū vidiſſēt diſcipuli eiꝰ iacobꝰet iohānes dixerūt. Dn̄e vis dicimꝰut ignis deſcēdat de celo et cōſumcitillos Et ꝯu̓ſus ihūs increpauit illoset dixit. Neſcitis cuiꝰ ſpūs eſtis. filiꝰhōis nō venit qīas ꝑdere ſed ſalucie̓Cū igitur iohānes ſuꝑ impaciencioſuai ⁊ zelo īdignationis ſic correptuseſſet ⁊ dn̄o. factus eſt poſtmodumpatientiſſimus et clementiſſimꝰ preſertim cū poſtea aſſiſtens cruci intum clementi patiētio inqigiſtrū ſuūiheſū dolores ſuos et iuiricis cerneret tolerare. Hinc ē ꝙ cū tꝑe ꝑſecūtionis miſſꝰ eſſꝫ iohēs ī doliū feruentis olei. feruēs oleū ī ip̄m ſeuie̓ nō poterat qꝛ nil ſeuicie īueīt ī ip̄o Ideo refert t̓tulliāꝰ ꝙ iohēs euag. a nerōne
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten