pōtifices et doctores olim lumē bonevite et ſaicre doctriē mūdū micabilit̓illuſtrauerūt Hͦ eciā celū beatꝰ ſtephanꝰ ſibi vidit qꝑtū. Erat em̄ ⁊ ipſe incignꝰ doctor et predicctor. vn̄ d̓rcictū. vi Ꝙ diſputabant iudei cū ſcōſtephano et non poterāt reſiſtere ſapiēcie et ſpūi qͥ loquebatur. Nos ec̄kmi ut mereqmur ſaltē ī aliqua porte ꝑticipes eſſe gaudij ſcōꝝ confeſſoꝝpontificū ⁊ doctoꝝ v̓bū dei qd̓ nobisex ore p̄dicatorū ꝓponit̉ libent̉ qudicimꝰ. d̓t em̄ ip̄e criſtꝰ iō h̓. viij. Quieſt ex deo v̓bo dei audit ꝓpte̓d vosnon auditis qꝛ ex deo nō eſtis. Euidēs igit̉ argumētū eſt ꝙ ille qͥ libent̉audit verbum dei ſit de numero ſaluandorū. et ꝙ is qͥ faſtidit et fugitperbum criſti ſit inter reprobos deputandus. Quintū celum eſt circūlus martis qui eſt quintus plonētorum. mors cūūit olim deꝰ belli eſſe putubat̉. per hoc celum chorus ſcōrummortirum deſignatur. Ip̄i em̄ ercuūtfortes dei milites ⁊ egregij pugnatores. vnde cantatur de eis. V venerāde martirum glorioſa certamineq̄ in ſuis corꝑibꝫ pro criſto īmanicptulerūt tormenta et ideo perciperemeruerūt imcirceſſibilem eterne glorie coronō. Hoc celum ſibi glorioſusꝓthomartir ſtephanus vidit oꝑtūIp̄e nōqꝫ ſic̄ dicit̉ actū. vi. Pleꝰ ea̓tfortitudīē ꝑ quā lapides torrētes illidulces fuerunt quibꝰ pro dn̄o lapidatus pͥmꝰ pꝰ paſſionē ſecutꝰ fuit rubra veſtigia ihu xp̄i et qd̓ eqt miq̓bile ad imitacōnē ih̓u corꝑe extn̓ſecuspaciebat̉ ⁊ ītn̓ſecꝰ ī corde ꝑſequēciūmalicijs cōpaciebatur. d̓r ei actu vijPoſitis āt genibꝰ claāuit voce magͣdicēs. Dn̄e ne ſtatuas illis hoc peccatū. Nos eciā ki ut aliqd̓ ꝑticipiūgaudij ſcōrū martirū habere poſſiꝰpaciēciā iſtiꝰ mortiris imitemur vtvidelicet dopna rerū et cōtumeliqisd̓boꝝ q̄ nobis q̄ malis hōibꝫ īferunt̉cū paciēcia ſuſtinecmꝰ. Ait em̄ ipſerex martirū iheſus xv. Si me ꝑſeciti ſūt et vos ꝑſequēt̉ q. d. Si egoꝑſecucōnē poſſꝰ ſū non eſt mirū ſi etdos paciomini. vn̄ eciā ibi d̓t gloſciNō p̄t placere ẜuꝰ cui diſplicet dn̄sSextū celū eſt circulꝰ ioius qͦ ſextꝰē planētaꝝ. d̓r em̄ iupit̉ qͣſi uubēs pr̄in vulgari eciā iupit̉ tomitruū appellat̉. Per hoc aūt celum chorus ſcōꝝꝓph̓arū deſignaitur ꝓphē quippe perzeli vehemēcia in ipſis regibus r̓dorgucones validas intonuerunt ⁊ qd̓q dn̄o intellxerūt eos facere p̄ceper̄tVn̄ et ip̄i reges ꝓphetus prēs appellauerunt. Hinc eſt qd̓ legit̉ iiij. ℟. x3Ꝙ cū helizeus infirmaret̉ deſcēditad eū iocis rex iſruel ⁊ flebat corameo. dicebatqꝫ poter mi poter mi currus emiſrael et auriga eius qͣi diceret. doleo o pater tm ꝙ infirmarisquia tu es currus iſrl̓ ⁊ auriga eiꝰideſt tu defers in ſiuū oraconū tuaiꝝvniu̓ſū pplm̄ et p̄te̓a tu es qui̓ga .i.rector ⁊ gubernator vniuerſi pplī ijſrahelitici. Hoc eciā celū becitus ſtephonꝰ ſibi vidit apertum. Ipſe em̄erat valde cōſtātis zeli ꝓpter quodad inſtor cuiuſdam tonitrui uideo sſuper exceſſibus eorum increpauitita dicens in ectibꝫ apl̓oꝝ vij. Dura ceruice et incircunciſi cordibuset auribus vos ſemper ſpiritui ſcō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten