et nō imꝓperat et dubit̉ ei. Et certemultū ncc̄e ē nobis ut verā ſapiēciōpoſtulemꝰ. ec nōqꝫ t̄plicit̓ indigemꝰvidelꝫ ad p̄tei̓ti tꝑis recuꝑaconē. adpn̄tis ordicconē. et futuri p̄meditationē. Et nō ꝙ p̄tei̓tu tēpus ꝑ vera ſapiāꝫ et ꝑ verā cōtriconē quodāmodorecuꝑat̉. Qui em̄ ve̓ dolet ꝙ dies p̄teritos inutiliter expedit qͦdamo recūꝑat illos. Iicet em̄ non recuꝑet eosquātū ad hoc ut ꝓ ſingulis diebꝫ inutiliter tranſactis p̄miū ſibi det̉. recuꝑet tn̄ eos quātū ad hoc ꝙ ꝓ ip̄isppetua ſupplicio non patiet̉. Notaeciā ꝙ ꝑ ſapienciā pn̄s tēpus vtilit̓ordinat̉. Qui em̄ vere ſapiens ē adhoc nitit̉ ut oīci mnomenta pn̄tis tēporis in dei ſeruicō expendat. Sicutem̄ capillus de capite ſic eciā mometū de tꝑe nō peribit. Et vere ncc̄ciriūē ꝙ pn̄s tꝑe in bonis oꝑibꝫ expēdat̉Dicit em̄ ſenecci. Neo nr̄m idē maneeſt qd̓ fuit pridie. corꝑa nrā rapiūt̉fluiū more. qͥcqͥd vides currit cū tēpore. Nō p̄te̓a ꝙ ꝑ ſapīaꝫ futuꝝ tꝑep̄cogitat̉ ut videlicet hō p̄pde̓t ſe adroēm reddēdā de omnibꝫ q̄ in vita ſua cōmiſit. cogitacōe. locucōe. et oꝑe.Vnde eccle. xij. Nemento crecitoristui in diebꝫ iuuentutis tue anteꝙͣ venicit tēpus afflictionis tue et qͥꝓpinquēt anni de quibꝫ dicas. nō michiplcicet. Itē ſeneca. Ego certe ſicut ille loturus ſm̄um de omnibus onnismeis dies venerit ita me obſeruo etalloquor. Tercō trahit nos ſpiritusſcūs cōferēdo coritatē ſiue beniuolencium. Unde ad romē. viij. ſuꝑ illumlocū. Ip̄e ſpiritus reddit teſtimoniūſpiritui noſtro ꝙ ſumꝰ filij dei. dicitgloſa. Caritas vn̄ eſt niſi a ſpū ſcōIgit̉ ſpūs ſcūs eſt coritas increcitoque ſe diligūt p̄citer et filius. et heccaritas cōfert nobis caritatē crecitāque monet nos ad tria. Primū eſtut ꝑ mutui collationē indigentibusſubueniaimus. Secūdū ē ut res nōſtras pauꝑibꝫ tribuamꝰ. Terciū eſtut ex corde omēs inuiricis remittāmus. De primo dicit dn̄s lu. vi. Nutuum date nichil inde ſꝑantes. De ſecūdo ibidē. Dete et deibit̉ vebis. Detercō ibidē. Dimittite et dimittet̉ vobis. Rogemꝰ igit̉ kini ſcām ec īdiuiduum trinitrite ut ip̄ius adutoriotrahi me̓amur ad p̄petuā felicitatē.Quod nobis preſtare ⁊cͣ.¶ Dm̄ca pͥma poſt octa. penthecoſAter abrahā miſerere mei etmitte lazarū ut intigat extremūdigiti ſui in aͣquā ut refri. linguāInmeā qꝛ crucior in hoc flomina. l.pn̄ti loco triai principaliter ſunt notanda. Primū eſt quis ſit pater abraham cui ut lazarū tranſmttatſupplicat̉. Scd̓m eſt qͥs ſit ille qͥ ſibilozaꝝ trāſmitti p̄cat̉. Terciū ē qͥsſit lazarus cuiꝰ trāſmiſſio ab abraham poſtula tur. ¶ De primo notoꝙ poter abraham eſt deus poterin cuius ſinū omine fidelium requīeſcūt. Fideliū em̄ aimime ꝑ ſanguinemfilij dei de p̄trte demonū liberate. etin anguſtijs huiꝰ mundi ꝑ ſpm̄ ꝑddlitum conſolate poſt hanc vitum inſuu dei pris angeloꝝ miniſterio deportant̉ vbi in requie ſempiterna feliciter collocantur Vnde d̓t auguſt.in libro confeſſionū ſuꝑ illū locū. Inp̄cice in idip̄m dormiā et requieſcam