Ie̓ṁ. xiiij. Ecce ego cibobo eos abſinthio et potabo eos felle. De quartod̓t augꝰ. Ibi nō erūt ante mortē velpoſt mortē. ſꝫ ſemꝑ in morte. Rogateergo dn̄m ut ſic ſcd̓m doctrinā ſcī ſpiritus ꝑ artā viā incedaimꝰ ut deumnrm̄ cū oī exultacōe in prici videcꝰ.¶ Item ſermo de eodem.Araditus ſpūs ſcūs quē mittet p̄oiter in noīe meo ille docebit vos oīa et ſugge̓t vobis oīa q̄cūqꝫ dixero vobis. Diximꝰ ſupͣ in alioẜmone ꝙ dn̄s monet nos ut ꝑ artāviā incedomꝰ ut ꝑ anguſtā portumintrare ꝯtēdomꝰ ut domū nrāꝫ ſupͣpetrā cōſtruaꝰ. Et hec tria docꝫ nosexequi ſpūs ſcūs. Dictū ē ſupͣ de cirto vici ꝑ quō ire debecimꝰ. Nūc de ingreſſu anguſte porte et cōſtructionedomus proſequamur. Monet igit̉nos dn̄s ut ꝑ anguſtā porta introie̓cōtēdamꝰ. Vn̄ lu. xiij. Cōtēdite ītrare ꝑ anguſtā porta qꝛ dico vobis m̄ſti querūt introe̓ et nō poterūt. Glō.mō tꝑe mīe cōtēdite qꝛ tꝑe iudicij reꝓbis tollet̉ locus pm̄e qui nuūic oꝑit̉cūctis pie pulſantibꝫ. Et nō ꝙ anguſta d̓r porta celi ꝓpt̓ q̄uinqꝫ. Nullusenim introbit ſine omnis rei ablateplena reſtitucōne. ſine rancoris etodij renutiacōnie. ſine veſtimētoꝝ decenti emundacōne. ſine capitis inclinacōne. ſine ſigni dei viui rep̄ſentocōe. ¶ Nullꝰ itoqꝫ intrabit porta celeſtē niſi rem iniuſtā plene reſtituerit. Vn̄ d̓r in pͣs. Hec porta dn̄i iuſtiintrobūt in eom. Iuſtus aūt eſt quireſtituit vnicuiqꝫ quod ſuū ē. Hinceciā dn̄s in lucō xviij. Facilius ē comelū ꝑ foramē acus tranſire ꝙ diuitem introre in regͥnū. Hec verba intellige de toli diuīte qui diues foctꝰeſt ꝑ res iniuſte cōquiſitas. vel eciāde illo qui res bn̄ acquiſitas nimisauare detinet nec pauꝑibꝫ miſeret̉Itē aūgꝰ ad inecedoniū. ſi res cliena cū reddi poſſit nō reddit̉ nō cigit̉pma ſed fingit̉. ſi aūt veraiciter egitur nō remittet̉ p̄ctm quin reſtitudtur ablatū. ¶ Item nullus intrabitniſi rancori et odio renūciauerit. vn̄io. in con. jͣ. iij. Nos ſcimꝰ qm̄ trāſlati ſumus q̄ morte ad vitā qm̄ diligimus frēs. qui nō diligit inqnet inmorte. Omnis qui odit frēm ſuū homicido ē. et ſcitis quid omnis homicida non habet eternā vitā in ſeip̄oinauētē. Igit̉ qui odit et inuidet ꝓximo ſuo nō p̄t ītrae̓ illuc vbi regnatvita et̄na et vbi coritos poſſidet prīcipatū. Vn̄ boecius in ſcd̓o libro cōſolacōnū. O felix hoīm genus ſi vrōsamicos qmor quo celū regit̉ regat¶ Itēnullꝰ introbit niſi veſtimētaſua emudauerit. Vn̄ cpo. vij. Cumvidiſſet ioh̓es turbā magnā amictāſtolis albis ſtantē qn̄ thronū dei dictū ē ei. Hij ſūt qui venerūt ex tribulacōne mogna et lauerūt ſtolas ſuas et deolbauerūt eas in ſanguineagni. Itē cipo. xxij. Secti qui lauātſtolas ſuas ut ſit ptōs eoꝝ in lignovite et ꝑ portā intrent ciuitatē. Debet igit̉ in laucichro vere pͥme ſtolādiē ſue emundaire qui vult in regnūxp̄i intrare. ¶ Itē nullus intrabitniſi caput ſuū inclinauerit. Vn̄ ſuꝑillud ioh̓. x. Amen cimen dico vobisqui non intrat ꝑ oſtiū in ouile ouiūſed deſcendit aliūde. fur eſt et latro