Rogate ergo dominū ut hec gaudicinobis largiri dignet̉. Qui viuit ⁊cͣ¶ Am̄ca qͣrta poſt paſcheVm venerit paraclitus ille qrguet mūdū de pccō de iuſticiaet de iudico. ¶ Duo hic occurrūt nōtanda. Primū eſt quis ſit poraclitꝰquē dn̄s miſſurū ſe ꝓteſtatur. Secūdū eſt qualiter mundus de pccō deiuſticiā et de iudicō arguēdꝰ intelligat̉. ¶ De primo nō ꝙ ꝑ ꝑaiclitumſpūs ſcūs expͥmit̉ Poraclitꝰ em̄ idēē qd̓ ad uocatus vel cōſolator ſicut teſtat̉ int̓linicris gloͣ ſuꝑ locū illū io.xiiij. Et ego rogabo prem et aliū ꝑdditu deibit vobis ut mngnect vobiſtūinet̓nū ſpm̄ veritatis. Igit̉ circa hūcꝑaditu tria ſūt notāda. Ip̄e em̄ aduocatus ē reoꝝ. conſolcitor meſtoꝝ.et redargutor obſtinatorū. De primo dicitur ad romanos viij. Spiritus adiuuat infirmitatē noſtram.nam quid oremus ſicut oportet neſcimus. ſed ip̄e ſpūs poſtulat ꝓ nobisgemitibus mencirrabilibus. Gloſahunc locū ſic exponit. Spus ſanctꝰpoſtulat ꝓ nobis quia nos poſtuloire fecit nobiſqꝫ interpellādi et gemēdi inſpirat affectū. Uoli ergo modoſpūs ſcūs dicit̉ eē aduocatus reorūqꝛ ip̄is reis hoc īſpirat ut ꝓ delictioſuis orent ⁊ gemitus effudēt inenairrabiles. De ſid̓o catat̉ in quadā ſequēciā. veni ſcē ſpūs. et infra cōſolotor optīe dulcis hoſpēs qīe dulce refrigeriū. In lobore requies in eſtutēperies in fletu ſolaciū. De tercio videlicet ꝙ ip̄e arguet incorrigibiles ⁊obſtinatos d̓r in iohonnē xvi. Cū venerit ꝑaclitus ille arguēt mundū depccō et de iuſticiā et de iudicō. Et nota ꝙ ſpiritus dn̄i non ſolum arguetimpios in iudicio et reꝓbos ymmoet interficiet ip̄os. vnde yſci. xi. Percutiet terra virga oris ſui et ſpiritulabioꝝ ſuoꝝ int̓ficiet impui. Vn̄ etpaulꝰ de antixp̄o d̓t ij. ad theſſa. ij.Tunc reuelabit̉ ille iniquus quemdn̄s ihus interficiet ſpiritū oris ſui.¶ De ſecundo videndū eſt qualitermūdus de pccō de iuſticia ⁊ de iudicoarguēdus intelligat̉ Et nota ꝙ glaſule locū iſtū ſic exponunt. Arguetmundū de pccō infidelitatis qd̓ videlicet pcc̄m mūdus habet et de iuſticiq quā non imitat̉ et de iudicō qd̓ nōtimet. Igit̉ hec eſt vna cauſa quoredn̄s ſpm̄ ſanctum poraditu mittitut videlicet arguat mundum ideſtmundi amatores arquendos oſtendait. de pctō quo dn̄m offenderūt. deiuſticia quā oꝑari neglexerūt. de iudico quod non timuerūt Primū igit̉poracitus docet eſſe mundū arquēdum de pccō quo dn̄m offenderūt. etmoxime de pcc̄ō infidelitatis. vn̄ etip̄e dn̄s ita exponit. De pccō quidemquid non crediderūt in me. Et notoꝙ ſcd̓m ſanctos aliud eſt credere deum. aliud eſt credere deo. aliud credere in deum. Gredere deum eſt credereipſū eſſe crectorē ⁊ principui omnium creaturaꝝ ⁊ iudicē eſſe viuorū⁊ mortuoꝝ. hoc eciam demones credūt ⁊ ꝯtremiſcūt. vn̄ iacō. ij. Tu credis qm̄ deus ē bn̄ facis ⁊ deōnes credūt ⁊ ꝯtremiſcūt. Grede̓ deo ē credere vera eſſe que ipſe dicit. Gredere indeum eſt cum coritate tende̓ in ip̄m