benedictus qui venit in noīe dn̄iIn verbis p̄miſſis ſex breuit̓ ſūt ꝯſiderāda. Primo qͥ ſint diſcipuli a quibus pullꝰ in biuio ſoluit̉. Scd̓o qͥsſit pullꝰ vel cſellus qui xp̄o adducitur. Tercō qͥs ſit ornatus veſtimentoꝝ q̄ pullo ſuꝑponit̉. Quarto queſint veſtimēto que in via ꝓſteriūt̉.Quinto qui ſint frondes qui in viciꝓiciūt̉. Sexto quid ſignificet laudes que q p̄cedētibꝫ et ſubſequētibꝫꝓferūt̉. ¶ De primo nō ꝙ diſcipulidn̄i ꝑ quos pullus aſine ſoluit̉. ſūtmici et verites. Nīai q̄ dn̄m ut ꝓ nobis crucifigeret̉. induxit. Veritas qͣhoc qd̓ pr̄ibus nr̄is ꝓmiſerat ad eſfectū ꝑduxit. De iſtis duobꝫ diſcipul̓d̓r in pͣs. mīcis dn̄i ⁊c. mici et veritasp̄cedent fociē tuā. De ſcd̓o nota ꝙ ꝑaſellū ſiue pullū aſine intelligit̉ crucis patibulū ꝓpt̓ tres racōes. Quorū pͥmo ē. qꝛ et aſellus portat in huēris ſuis ſignū crucis. Scd̓a rō ē ꝙaſellus ē aīal natū ad loboe̓s et adonera portonda. ſic et crux dn̄i tulitpcc̄ō mūdi. Vn̄ d̓t aplūs ad colo. ij.ꝙ xp̄us cyrographū decreti .i. pcc̄mqde qd̓ erat contrariū nobis tulit demedio et affixit illud cruci. Tercioracō ē ꝙ hoc voccibulū pullus ſiueaſellus ſonat infirmitatē ſiue debilitatē. Virtus em̄ ⁊ ptōs xp̄i qi infirmata videbat̉ ī cruce. Infirmitatēſuā ſiue debilitotē on̄dit xp̄s in pͣsvbi d̓t. Deꝰ deꝰ meꝰ reſpicē ī me qͣreme deliquiſti. et infra. Ego ſū v̓mis⁊ nō hō oꝓpbriū hoīm ⁊ obiectio plebis. Hic aſellus ergo ſtobat ī buuout ꝑ hoc īnue̓t̉ ꝙ gētiles ⁊ iudei quidiu̓ẜ et cōtͣrijs vijs ibāt ꝑ ſangͥnē filij dei ⁊ ꝑ fidē crucis forēt redimēdiet xp̄o qͥ ē lapīs angularis ꝑ crucēeſſēt adu̓nādi. Stubat ec̄ iſte aſellus qn̄ ionūa ut ꝑ hͦ figue̓ret̉ ꝙ ſcācrux eſſꝫ aꝑtua̓ ianuā regni celeſtisStubat at pullꝰ ligatꝰ qꝛ nullꝰ inueīebat̉ in t̓ris aͥdeo īnocēs ⁊ mūdꝰꝙ ꝑ mortē ſuā poſſꝫ ſalucri genꝰ humanū. Un̄ venerūt duo diſciplī dn̄ividelꝫ mīa et vei̓tos et ſoluerūt hucpullū id ē oſtēderūt dei filio reẜuatāmortē crucis et adduxer̄t qſellū adih̓m et ih̓m ad cſellū. Quid ꝑ miamiet veritutē iljs inuitatus bauilauitſibi crucē exiēs in eū qͥ d̓r caluarie locus. ſit teſtat̉ io. xix. ¶ De t̓cō notorꝙ veſtimēta q̄ pullo ſuꝑponūt̉ anteꝙ ih̓s ſuꝑ eā ſedeat. ſigͣnt fructū redep̄cōis et gl̓am reſurrectionis. Vn̄Et aplūs ad hebre. xij. Ihus ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit cruce cōfuſione cōtēpta. Heſtimēta igit̉ aſelloſuꝑpoſit ſunt duplex gaudiū qd̓ qxp̄o anteꝙͣ pateret̉ ꝓpoſitū fuit etoſtēſū videlicet gaudiū qd̓ erat hobiturus ex fructu redēpcōis gnis humnani. et aliud gaudiū qͥd eat cū gloria reſurrecturus et cū corne q̄ paſſſus fuerat ad patris dexterā reuerſurus. Hec igit̉ gaudia intuens cōfideter aſcēdit in crucē. ¶ De qͣrto noꝙ veſtimēta q̄ a turba ꝓſternūt̉ invia ſiqͣnt corꝑa nrā Dicit̉ em̄ in pͣs.ꝙ om̄s ſicut veſtimentū veteraſcentEt ncta ꝙ olim ſancti martiresproſtrauerunt in vici xp̄i veſtimenta coccineq quoniā corpora ſua tradiderunt ad ſupplicia. Coccus numqꝫ ſanguinei coloris eſt. Confeſſores namqꝫ miſerunt in via criſti