videlicet aīa nrā q̄ ꝑ iuſticiā et pocē et gaudiū in ſpū ſcō diſponēdo ēet ſic xp̄us in ea regͥnabit. vn̄ dicitciplus ad ro. xiiij. Regnū dei non eſteſcā et potus. ſꝫ ē iuſticia pax et gaudiu in ſpū ſcō. Iuſticia in hoc cōſiſtitvt nullū oꝑibꝫ nr̄is ledomꝰ. Pox inhoc attēdit̉ ut neminē v̓bis noſtrisoffendamꝰ. Gaudiū em̄ hēmꝰ ī ſpūſancto ſi ꝓpter ſecuritatē conſciencieet cordis mūdiciā de dei nūc ꝯfidomꝰScd̓o debemꝰ eſſe moigi id ē ſapientes. Acc̄cria qͥppe regibꝫ ē ſapīai vn̄d̓t eccle. iiij. Melior ē puer pauꝑ etſapiēs rege ſene et ſtulto qͥ neſcit ꝓuidere in poſteꝝ. In hoc ergo vera ſcipiēcici ꝯſiſtit vt nob̓ ꝓuidecimꝰ in poſterū. De hac ꝓuiſione hebet̉ in quodam libello qui borioā nūcupctur.Legit̉ em̄ ibi ꝙ quedā mogna ciuitus erat cuius ciues talē habebantcōſuetudinē ꝙ ſingulis ā̄nis ſibi nōuū rege p̄ficiebāt. Rex em̄ electꝰ tātū vnū annū regnabat. Anno verotraſacto trāſmittebat̉ in qd̓dā exilium vbi famē ſiti frigoe̓ vſqꝫ ad finēvite ſue miſeq̓bilit̓ agebat̉ Ualis āteligebat̉ qͥ dcōꝝ ciuiū leges ⁊ ꝯſuetudines penitꝰ ignorobat Ml̓ti igit̉ fc̄ifuerant reges qui regno accepto voluptati et delicijs intendebāt. ⁊ quidfuturū eſſet minime p̄uidebant. Annō vero finito illuc relegebāt̉ vbi infelices famē et nuditate ꝑpetuo p̄mebant̉. Tandē eligit̉ in rege vir inogne ſapiēcie quidā qui cū regalē poteciā eſſet adeptus q quodā cōſiligrioſuo mores et cōſuetudines ciuiū diligenter inueſtigat. Cui cū dictū eſſetquid cōſuetudinis eſſꝫ in illa ciuitate. ciꝑiens theſquros auri et argenti et p̄cioſorū lapidū quoꝝ dominiūacceꝑat. tranſmiſit occulte ꝑ fideliſſimos nūcios multa copiā auri et argēti necnō et nobiliū gēmorū in illōinſulā in quā ſe nouerat relegandūIgit̉ ā̄no illo reuoluto cū regno ciuitatis illius pͥuaret̉ et illuc vbi multa bona p̄miſerat mitteret̉ in multarū rerū copia ꝑ totū tēpꝰ vite ſuedelicicibatur vbi īfinitus nu̓s ſtultorū regū qꝛ nichil p̄miſerat gͣiuis mōpie miſeriā paciebat̉. Exēplū iſtudexpone ꝙ ꝑ citatē p̄dcōꝫ mūdꝰ iſte figua̓t̉ cuiꝰ r̓gii trāſitoriū ē et momētaneū et cū m̄ltis ā̄nis vixerit hō inhoc mūdo cū venei̓t hō mortis ſue ſevix reputat per vnū annū vixiſſe.et certe nullus diu poterit hic pinonere. Nundus ecium iſte multosmalos ciues habet qui deſiderāt mortem ꝓximorum ſuorum ut ip̄i boneeoꝝ voleāt poſſide̓. Ip̄i eciā filij ſepius qn̄ diē pris inqͥrūt in ānos. Sꝫheu m̄lti qͥ diuītes et abūdātes ſūtin hoc ſeculo nō ꝓuidentes ſibi de futura vita tm̄ pn̄tis vite diuicijs ⁊ delicijs inhyāt qc incūbūt. ꝓpt̓ qd̓ cummoriunt̉ trāſmittūt̉ in exiliū gehenne vbi mortis et̄ne miſeria. et iediāppetue paciūt̉ Qui vero ſapiēs ē resſuas ꝑ monus pauꝑm ac religioſorū trāſmittit in celū. theſaurizanstheſauros ſuos vbi nec erugo nec tinec demolit̉. ⁊ vbi fures nō effoduitnec furant̉. Ad hec igit̉ ut nobis ꝓuidecimus in poſteꝝ neccriū ē ut nomine triū megoꝝ moralit̓ repn̄teꝰin nobis. Tercō itaqꝫ debemus eſſefideles. Uunc aūt vere fideles ſumꝰ