ſcūs ſacro ī fantulo in v̓gīs vtero cōcepto qͥ eciā īfantulꝰ rore gre ſibi īfuſe incternā cōchā largit̓ ad īpleuit.Scd̓m ſignū fuit ꝙ oīs t̓ra roe̓ moderet et ſolū vellꝰ ſiccū ꝑmane̓t. Perterrā mūdꝰ ītelligit̉. Per vellꝰ veroſicut dc̄m̄ ē filiꝰ v̓gis figurat̉. Igit̉oī t̓ra huōrē diuiciaꝝ deſiderāte xp̄sſolus ficcus ꝑmāſit ꝑ inopis et pauꝑtatē. Ip̄e quippe ſpretis diuicijs qͦbꝫ mūdus inhicit pauꝑtate amauitpauꝑtati ſe cōpulauit et pauꝑtatēalijs cōmēdauit. vn d̓t b̓nardꝰ. Sonorū oīm et̓na in celis dn̄o affluencia ſuppetebat. ſed pauꝑtas nō īuemebat̉ ī eis. Hāc itcqꝫ filiꝰ dei ꝯcupiſcens deſcēdit ut eā elige̓t ſibi et nobis quoqꝫ ſua eſtimacōe faceret p̄cioſam. Pauꝑtatis itaqꝫ ſigno peneomnes contradicūt hodie. Pauciſſiimi quippe ſunt qui ex corde diligantpauꝑtatē. vnde dicit̉ ie. vi. Ammore vſqꝫ moiorē om̄s auaricie ſtudētDe ſigno humilitatis legit̉ exo. iiijvbi d̓r. Ꝙ cū moyſes minaſſꝫ gregēſoceri ſui in interiorē deſerti oppqrūit ei dn̄s in rubo et cōmiſit ei ut eſſetīuicius ſuus ad filios iſrahel et adpharcionē rege egipti. qoyſes verocū peteret ſibi dari ſuꝑ hec miſſioēſignū. oit dn̄s ad eū. Vt credant ꝙappcrucit tibi dn̄s mitte monū tuain ſiuū tuā. quā cū miſiſſꝫ in ſuuū protulit leꝓſam īſtor niuis. Quo fcō retrahe ait dn̄s manū in ſuū. Retraxit et ꝓtulit iterū et erat ſimilis corin relique. Per moyſen intelligit̉ filius dei qui tūc manū ſuā id ē ſemetip̄m miſit in ſinū quando vt incarnaretur ingreſſus ē virginis vterūTūc aūt extracta ē hec monus qndoex virgine natꝰ ē dei filiꝰ. et tūc hecmanus opparuit qͣi leꝓſa qꝛ xp̄s incorne aſſumpta apparuit ſimilis qlijs pcc̄ōribꝫ. vn̄ d̓t yſai. liij. Nos putauimꝰ eū qͣi leꝓſū et ꝑcuſſū q deo ⁊hūilictū. Aūc eciā inquus iſta retrocta in ſinū ē qn̄ filius dei reu̓ſus fuit in aſcēſione in ſinū pris. Rurſusvero extreihet̉ in die iudicij. ſed tuncnō apperebit qͣi leꝓſai. ymmo apporebit in inqigna gl̓o et ſine omī p̄cciincicula. Igit̉ aſſūpcō deſpcē humaitatis nrē fuit ſignū mogne huilitotis in xp̄o Et certe huic ſigno a multis cōtradicit̉. qꝛ m̄lti ſūt ſi eēt ī eoꝝclcōne incigis vellēt honorori ⁊ dn̄ciri ꝙͣ alijs ſubdi ⁊ cōtēpni. De ſignoafflictiōīs et acerbitatis legit̉ in ioſue ij. vbi d̓r. Ꝙ cū ioſue miſiſſet exploratores ut cēſiderarēt ciuitotesquas ipſe expugnare ꝓpoſuerat etilli trāſiſſent in iherico et diu̓tiſſentin domū cuiuſdā femiē q̄ raob voceibat̉. intelligēs hoc rex ciuitatis illius fecit ꝑqͥri p̄dcos exploc̓tores qͦsraob obſcondit donec iuicij regis ꝑtrāſiſſent. Tandē dimiſit eos ꝑ feneſtrā domus ſue q̄ muro cōtigua fuitꝑ funiculum coccineū. Petiuit autēpredicta racib ⁊ predictis exploratoribꝫ ut cū veniret ioſue et coꝑet ciuitatē ageret cū ec et cū oī parēteloſua mīqꝫ ſic̄ et ip̄i mīqꝫ ꝯſecuti ſūt abip̄a. Et rogauit ſuꝑ hoc dari ſignūQui reſponderunt explorcitores. ſignum erit funiculus iſte coccineuset ligabis eom in feneſtra per quamnos demiſiſti. Per raoib intelligitureccleſia cui per funculum cōccincum