LiberAnſelmi
minē mortem corꝑis ſuſcipere ⁊ morteꝫanimarū perimere. ¶ Capl̓m. II.Ur bone domine pie redēptorcpotens ſaluator cur tantam virtutem oꝑuiſti tanta humilitateAn vt falleres dyabolum: qꝛ fallenduꝫhoīem deiecit de paradiſo. Sed vtiqꝫꝟitas nullum fallit qui ignorat. Qui n̄credit ꝟitatem ip̄e ſe fallit. Ueritas itaqꝫ nullum fallit: an ideo vt ip̄e dyabolꝰſe falleret. Sed vtiqꝫ ſibi veritas nullum fallit. Ita non intendit vt aliquidſe fallat qͣꝫuis hoc dicat̉ facere cū ꝑmittit. Nō enī aſſumpſiſti hoīem vt te notūoꝑires ſed vt ignotū aꝑires. Uerū deūverū hoīem te dixiſti ⁊ oꝑibꝰ oſtēdiſti.Res ꝑ ſe occulta nō ſtudio occulta nonſic eſt facta vt abſcōderet̉: ſed vt ſuo ordine ꝑficeret̉. Nec vt aliquem deciperꝫſed vt quēadmodum oportebat fieret.Et ſi dicit̉ occultata nō eſt aliud qͣꝫ noneſt om̄ibus reuelata. Nam ⁊ ſi ꝟitas nōoībus ſe manifeſtat nulli tamē ſe negatErgo dn̄e nec vt falleres nec vt aliqͥs ſefalleret ſic feciſti. Sed vt faceret qd̓ ⁊ qͦmō facienduꝫ erat ꝑ om̄ia in veritate ꝑſtitiſti. Qui ergo ſe fefellit in tua ꝟtute:nō de te ſed de ꝓpͥa queratur falſitate.An dyabolus habebat aliquid iuſte aduerſus deum vel aduerſus hominē ꝓpter ꝙ deus deberet aduerſus eū ꝓ hoīehoc modo agere qͣm aꝑta fortitudine.vt dū ille iniuſtū hominē iuſte occiderꝫiuſte poteſtatem quā ſuꝑ iniuſtos habebat ꝑderet. Sed certe dyabolus nec deus debebat aliquid niſi penam. nec homo niſi vincere. Ita vt quemadmoduꝫab illo ſe facile permiſit vinci peccandoita illum vinceret ad difficultateꝫ mortis iuſticiam integram ſeruando. Et hͦnō niſi deo debebat hō. Nam nō peccauit aduerſus diabolum ſꝫ aduerſus deūNec hō dyaboli erat: ſꝫ ⁊ hō ⁊ dyaboluſdei erāt. Sed ⁊ ꝙ dyabolus vexabat hominē nō hec faciebat zelo iuſti ẜꝫ neqͥtie.
nec iubēte deo ſꝫ ꝑmittēte: nō diaboli: ſꝫdei iuſticia exigēte. Nihil gͦ erat in dyabolo cur deꝰ aduerſus eū ad ſaluādumhoīem fortitudīem ſuā celare aut differre deberet ¶ Capitulum. III.N aliqͣ neceſſitas coegit vt altiſſimus ſic ſe ⁊ op̄s deus ad redimendū aliqͥd tm̄ laboraret. Sꝫoīs neceſſitas ⁊ impoſſibilitas ſue ſubiacet volūtati. Quippe qd̓ vult neceſſe eſteſſe: ⁊ quod non vult: impoſſibile eſt eēSola gͦ voluntate ⁊ qm̄ omnis eius volūtas ſemꝑ bona eſt ſola facit hoc volūtate. Nō enī deus egebat vt hoc modohoīem ſaluū faceret: ſꝫ humana naturaindigebat vt hͦ modo deus ſatiſfaceret.non egebat deus vt tam laborioſa pateret̉: ſꝫ indigebat homo vt ſic deo recōciliaretur: nec egebat deus vt ſic humiliaretur. Sed indigebat homo vt ſic de ꝓfundo inferni euerteret̉. Diuina naturahumiliari aut laborare nō eguit: nec potuit hec oīa humanā naturaꝫ vt ad hocreſtitueretur ꝓpter quod facta erat neceſſe erat facere. Sꝫ nec illa nec quicqͥddeus non eſt non poterat ad hoc ſufficere. Nam homo ad quod inſtitutꝰ eſt nōreſtituitur ſi nō ad ſimilitudīem angl̓orum in quibus nullum eſt peccatū ꝓuehit̉ Qd̓ eſt impoſſibile fieri niſi omī ꝑcepta peccatoꝝ remiſſione: que nō fit niſi p̄cedēte integ ſatiſfactōe quā ſatiſfactōem talē oꝑtet eē: vt pctōr aūt aliqͥs ꝓillo det aliqͥd deo de ſuo qd̓ debitū nonſit qd̓ ſuꝑat oē qd̓ deꝰ nō eſt. Si enī peccare ē deū exhonorare: ⁊ hͦ hō facere nōdeberet etiā ſi neceſſe ē qͥcqͥd ēᶠ qd̓ deusnō eſt ꝑire vtiqꝫ īmutabil̓. Et aꝑta ratōexigit vt qͥ peccat reddat aliqͥd d̓o ꝓ honore ablato maiꝰ qͣꝫ ſi hͦ ꝓ quo illū exhonorare n̄ debuit. Qd̓ qm̄ hūana naturaſolamo habebat nec ſine debita recōciliari ſatiſfactione poterat: ne iuſticia inregno ſuo peccatum inordinatum relinqueret ſubuenit bonitas dei: et eam in