De ſimilitudinibus.

poblationeꝫ in eccl̓ie orto: vt creſcerent⁊ fructificent deo. Uos aūt in tm̄ terroribus nimis ⁊ ꝟberibus vndiqꝫ illos coartatis: vt nulla penitus liceat ſibi libertate potiri Itaqꝫ indiſcrete opp̄ſſi pͣuas⁊ ſpinarū ꝑplexas mores cogitatōes infra ſe ꝯgerūt: fouēt: nutriūt: vnde fit qꝛnihil amoris vel pietatis nihil beniuolentie circa ſe in nobis ſentiūt: nec illi alicuiꝰ boni in vobis: ſꝫ qͥcqͥd eſt odij impietatis maliuolētie poſtea ſpem habeant. Contigit itaqꝫ miſerabili mō: vt ſicut corꝑe creſcunt: ſic ⁊ ī eis timor tm̄: etinuidia ⁊ ſuſpicio oīs mali creſcat ex nobis: ſꝑ ꝓni ⁊ inclinati ad vitia ſecū pͥmeditantes: aut quō nr̄as īſidias ⁊ machinationes valeāt euitare: aut deīde ſecūlo redire ¶ Ad lamīa auri ⁊ argenti.Idiſtis q̄ſo vnqͣꝫ artificē ex lavmīa auri vel argenti ſolis ꝑcuſſionibus imaginē ſpecioſā formaſſe: nō puto. Quid tūc quatenꝰ aptāformā ex lamīa facerꝫ nūc ea ſuo inſtrumento leuiter p̄mit ⁊ ꝑcutit: ⁊ poſtmodū planat. Nūc etiā diſcreto leuamineleuiter leniat ⁊ informat. Sic ſi vos pueros vr̄os cupitis moribus ornatos eē.neceſſe eſt: vt cū dep̄ſſionibus ꝟborumip̄is eis pr̄one pietatis ⁊ māſuetudinisleuamē atqꝫ ſubſidiū feratis. Tene̓a qͥdem teneris ſicut ⁊ ip̄i teneri ſūt: lac ſcꝫ:nō ſolidū cibū p̄bentes eis: nec dū ad ꝑfectam etatem ꝓuectis. ¶ De caritate.Ui caritatem in corde retinet hͦqvn̄ deꝰ gr̄as ei ſcit habet: illi ꝟoad quē tm̄ habet̉ mīe. Quas eīgr̄as mihi debet deus ſi qͥs me diligit.Amplius is cui dilectio alterius ſeruit:ſolius ꝯmodi munus ꝑfūctorie ſuſcipitUerbi gr̄a: bn̄ficiū vnū: honorē vnum:vel quodlibet officij genus in hunc modū. Alius ꝟo caritate q̄ cōmodi munusexhibuit: intrāſitiue ſibi retinuit. Caritas enī bn̄ficiū ab eo qͥ hec ſuſcipit tranſit. Caritas ꝟo ip̄a q̄ deus eſt ī eo rema-

net qui eā alijs impēdit: bonū aūt ꝑmanēs bono trāſeūti malū eſt. Hec igit̉ cōſiderādo ꝓfecto ꝓſpiciemꝰ magis eſſenobis gaudendū ſi alios diligimꝰ: qͣmſi ab alijs diligamur: nihil mihi aliquisnec ego alicui: gͦ caritas eſt exhibenda:nō exigenda.¶ Ꝙ tribus ex cauſis oīs res amat̉Mat̉ aūt recte aut natura ama3tur: aut recte: aut ſpe commodiNatura enī eſt vt oē bonū amemus et vtile. Rectū ꝟo vt benefacientēnobis amemꝰ Sepe ꝯmodi qn̄ res amatur. Alia ꝓpter vſum: vt mel eo ꝙ ſit bonū ⁊ ſuaue: etiā ẜm vſū. Alia ꝟo ẜm effectum: vt abſintheū ⁊ nōnulla naturalispotio: q̄ cū dent ſanitatem. Tribus etiāhis mōis diligēdꝰ eſt deꝰ ¶ De natura¶ Natura quia oībus melior ⁊ vtilior:⁊ id̓o plus cet̓is amādꝰ. ¶ De rectitudīe¶ Rectitudīe quō oīa q̄ habemꝰ p̄ſtatnobis hͦ etiā ip̄m qd̓ ſumꝰ ⁊ tāto eū amare debemꝰ nobiſip̄is qͣꝫto maior ip̄e eſt:qͥ ſe ꝓ nobis dedit: ⁊ nobis eiſdē ſemetip̄m daturus ē. Et quō ei ꝑſonaliter nōpoſſumus reddere illud nō enī his ꝑſona eius eget oſtēdit nobis qͥbus debeamus vicem reddere dicēs; Mando vobis vt diligatis inuiceꝫ ſicut dilexi vos.Et apl̓s. Sicut ꝓ nobis xp̄ūs aīam ſuam poſuit: ita debetis ꝓ fratribus animas ponere. Diligere igit̉ debemꝰ inuicem qꝛ ⁊ bruta q̄dā aīalia hͨͦ faciūt. Tamē qꝛ vniꝰ familie .ſ. xp̄i ſumus: ⁊ in regno eius ſingl̓os ſicut noſipſos diligemus: ⁊ qꝛ ibi equaliter ab ip̄is diligēur:indecēs enī eſt ſi in hͦ mūdo habuerimꝰodio: qͦs ibi ſumus habituri cariſſimosSciendū eſt enī ꝙ quicūqꝫ ibi aderuntnobis viſcera inuicē reddēt ꝓ dilectōnepn̄ti ⁊cͣ. ¶ De ſpe commodi.¶ Ip̄e etiā cōmodi vl̓ remūeratōis diligēdus eſt deus: quō immortalitatē ⁊ incorruptibilitatē nobis ꝓmittit.¶ De tribus libertatibus ⁊cͣ. T

ſ 4