De ſimilitudinibus

eſt qui alterius culpā ꝯſiderat malo illius exemplo ī ſuo peccato ꝑſeuerat. Siꝟo penitēs a peccato a penitētia frigeſcit: eodē exemplo qd̓ ſi eodē peccato vl̓temptabat̉ faciliꝰ exēplo ſuꝑatur: ſi āttēptatiōe carebat eo ip̄o temptat̉ quodvitiū illius conſiderat. Si ꝟo iuſtus p̄ferēdo ſe illi in ſuꝑbiam extollit̉ queꝫ ſidiligebat etiā in d̓o nūc eū incipit habere odio: non gͦ facile ꝯſiderāda alteriusculpa: cuius ꝯſideratio tot generat mala: ꝟtus ꝟo illiꝰ ſꝑ dꝫ attēdi: qꝛ eiꝰ ꝯſideratio ꝑ ꝯͣriū vadit. Ip̄a nāqꝫ pctōrē cōuerti: penitētē penitere: magis tēptatūtēptatōi reſiſtere nō tēptatū: ſic ꝑmanere iuſtū humiliari: diligētē ꝟo magis diligere facit. Albertꝰ igit̉ ꝟtutē nō vitiūſuū vitiū nō ꝟtutē attēdere dꝫ qͥſqͥs adculmē humilitatis aſcendere ſtudet.¶ De duabꝰ ſororibꝰ hūc mōtē cuſtodiUius āt humilitatis pul (entibꝰcerrimi mōtis duo ſorores ſunt cuſtodes ꝟecūdia ſcꝫ q̄ eſt apd̓ deū ⁊ ꝟecūdia q̄ eſt apd̓ hoīes. Nā cū tēptat̉ aliqͥs ſi an̄ meritis ſue ocl̓os has duas firmiter reduxerit: hac facile ſuꝑare pot̓it.Sicut enī ſibi ip̄e loqui debet.¶ De verecundia que eſt apud deum.I ego hoc peccatū vel illud fecero qn̄ an̄ deū ⁊ ſctōs eiꝰ angl̓oſqͥ me vidēt ocl̓os meos leuarepotero qͥd dicā cū reatū meū oīs creatura dei videbit: boni ⁊ mali angeli: dyaboli me accuſabūt neqͣqͣꝫ paccabo: īmoꝓpter te dn̄e morte afficiar: tota die cuſtodiāqꝫ vias meas vt nō delinqͣꝫ. Sicſibi vnuſqͥſqꝫ ꝓponat. Sic ſemetip̄m cōſiderꝫ: ſic ſe aburuentibus beſtijs eruatSꝫ ꝯſiderādū qꝛ ꝟecūdia q̄ an̄ deū ſē ſꝑeſt libera: ⁊ cuſtos fidel̓. ¶ De ꝟecūdiaErūtamē illa (qͥ eſt apd̓ hoīesyq̄ ē apd̓ hoīes ꝟecūdia nōnūqͣꝫfallaxē ⁊ latro peſſima Solꝫ eī cōtinge̓ evt aliqn̄ mētē alicꝰ vbi iā ſepe dictꝰ mōſhūilitatis ē ꝯſtituēdꝰ hircꝰ luxurie: lup

rapacitatꝭ vl̓ alia q̄libꝫ vitioꝝ beſtia tē:ptet irrūꝑe quō cū ꝟecūdia q̄ apd̓ hoīeſē ne ītrarꝫ ꝓhibere dr̄et: ſil̓ ſic ſibi metipſi int̓dū male cōſulēdo loqͥt̉. Magͣ eritinqͥt ꝯfuſio ſi huic tēptatōni luxurie: vtpoſtmodū ſciat̉ aditū dedere: ſꝫ nullushoīm hͦ videbit: ⁊ ego bn̄ celabo nec ampliꝰ erit cognitū: modice nūc voluptaticonſētiā: ⁊ cū voluero memetip̄m corrigā. Ac dein̄ penitēdo ſatꝭ melior qͣꝫ mōſū ero. Ml̓ti eī pꝰ ruinā ſurrexerūt: ⁊ pꝰmodū viliores fuerūt. Sic nimiꝝ ꝟecūdia q̄ ē apd̓ hoīes malo ſuo ꝯſilio nō nūqͣꝫ fallit̉: ⁊ fallit ⁊ malā vitij beſtiā ī mētē quē tueri deberet ſubītrare ꝑmittit: q̄cū intrare ꝑmiſſa fuerit nō facile expellipot̓it nā ſi is qͥ ſcelꝰ ꝯmiſit ꝯfit̓i aliqn̄ volue̓it ea cogitatō q̄ pͥꝰ ꝑmittebat ei ꝙ ſeemēdaret mox vt voluiſſet pꝰ ꝑpetratāculpā d̓t. Quō cōfitebor qͣ frōte reatummeū aꝑiam: nō ampliꝰ hōrē hēbo: ſi memāifeſtauero: ſꝫ qͥ mō app̄cior: oī tꝑe vil̓ero. Quid igit̉ faciā ſatiabor voluptuoſe viuēdo nōdū viā iuſticie tenere valeo. Ecce quō miẜ hō decipit̉: qͣꝫ callidevincit̉ qm̄ aſtute ſuꝑat̉. Ip̄e nāqꝫ hūilitatis mōtē paulatī ꝓficiēdo ſtatuit: ip̄ecuſtodos eiꝰ mōtis ꝯſtituit: ip̄e cuſtodeſeaſdē a ꝓpugͣcul̓ mōtis expulit ip̄e poſtmodū ſemetip̄m male cuſtodiēdo mūicipiū hoſtibꝰ ſuis tradidit: ī me ſiqͥdemeſt vn̄ cū dei gr̄a ꝓficio ī me etiā: vn̄ deficio nō mihi ꝓficiēdi aliqͥs vim facit: n̄ade deſcm̄ aliqͥs venire cogit. ſuggeritdeꝰ: ſuggerit rō: ſuggerit ꝟtus: vt recteviuā: ⁊ ē in me mea arbitrij ſcilicet libertas ꝙ hͦ facere poſſū ſi volo Ueꝝ eꝯͣ ſuggerit diabolꝰ: ſuggerit appetitꝰ: ⁊ vitiūvt voluptuoſe viuā ⁊ hēo poſſibilitatēhec faciendi ſi contradicere volo.¶ Cōfabulatio duaꝝ p̄dictarū ſororum.Ciēdū eſt qꝛ cū verecūdia q̄ eſtpeapd̓ hoīes int̓dū fallat ml̓tiſqꝫmodis per eam aditꝰ nobis vitioꝝ fiat. Uerecūdia q̄ eſt apd̓ deū nec

r 5