LiberAnſelmi
gnoſceret ſi te deo ꝑ oīa recōciliatū prohis que olim feceras vllatenus ꝯtemnēdū cogitaret. Magis āt gratioſus ineffabileꝫ dei clemētia admirabit̉: nō ſolūin te: ſꝫ in ſe. in te: qꝛ te de tā ꝓfundo iniqͥtatis eripuit: in ſe: qꝛ ſola gr̄a eius ne īididē ꝓfundū rueret tenuit: ſe lauandoigit̉ magnificabit in te poſt gr̄am dei viui atqꝫ cōſtantiā quibus nitēs voragīeꝫtanti mali viriliter euaſiſti iuxta quā ꝙ⁊ ip̄e cōſiderabit niſi a deo adiutus fuiſſet: nō ita forſitā iter iuſticie tenuiſſꝫ Uides igitur qm̄ nil imꝑij fulgata cognitōpeccati tui: īmo qͣꝫ multum laudis ⁊ gratiarū cognita remiſſio ſui ſeruabit. ⁊cͣ.¶ Altricatio inter hoīem iuſtū ⁊ angl̓ꝫPſi etiā angl̓i ſi te ſocietate ſui¶ꝓpter peccata tua indignū vellent iudicare: haberes qͣliter cōtra eos iure te poſſes defēſare. Quō inqͥs mō: audi ꝓpone angelū aliquē quaſi talia tibi ꝓperantē. Tu homo de puluere factus: tu puluer qn̄qꝫ future: contra deū te extuliſti: cōtra p̄ceptū eius inſcenū oīs peccati ⁊ immūdicie tumidusdeieciſti: ⁊ nūc nr̄i ſil̓is eē q̄ris qͦs nunqͣꝫin aliquo volūtati dei contraiſſe cernis.Ad hec ita reſpondeat. Si gͦ vt dicis depuluere factus ſū: certe nō miꝝ ſi ventotemptatiōis impulſus in ſordes ſiue criminū lapſus. Ueꝝ agnita ⁊ credita miſericordia xp̄i ſpretis oībus que illū velle ſcire potui: in cūctis qͥ illū velle intellexi eminet ip̄m exemi. Unde tribulatōnes anguſtias ī fame: ſiti: vigilijs: ꝟberibus: cōtumelijs: alijſqꝫ mōis īnumerꝭad honorē eiꝰ ſuſtinere nō rēnui. Et q̄qꝫmūdana ꝓ viribus meis nihilipendēsip̄ius tantūmō ſolius gr̄e ꝑ ſingula recōciliari ſtudui. Uos aūt qͥd hoꝝ vnqͣꝫ ſuicauſa ſuſtinuiſtis ſemꝑ vos gl̓a ſꝑ iocūditas comitata ſꝑ vos tenuit dextera d̓iatqꝫ defendit impugͣtione oīs peccati:ita vt nulla vobis ſurriꝑet macula eiusItaqꝫ ſi a volūtate illius non cecidiſtis
ip̄ius dn̄i eſt: a quo iugiter tenti eſtis: ſꝫquia hec rationatio illos tātūmodo reſpicit: qui ꝑditionis ſue viui fecerunt: ⁊regnū celoꝝ violenter rapuerūt. Alij qͥin illo ſūt ſed alio mō intraturi: alia rōeparitatē angeloꝝ ſibi ſūt vendicaturi.Sꝫ queris qͥ forſitā iſta. Dicēt gͦ illis inregno dei nr̄a q̄rimus eqͣlitate beari donō ⁊ gr̄e ieſu xp̄i dn̄i nr̄i id aſcribimus qͥad hec dignatus eſt hō fieri: pati: mori:vt nos ab dm̄i delicto in ſanguīe ſuo iuſtificatos ip̄ius regni cōſortes efficeret.Uos igit̉ conſiderate an ſanguis xp̄i qͥꝓ nobis eſt effuſus: q̄at nobis eſſe ꝑfcacauſa ſalutis: qd̓ ad hoc angeli qͥ libētereo ꝙ boni ſūt rationi acquieſcere volūtdicerēt niſi que dicta ſūt ratōi niti ⁊ huiuſmōi hoīes iure ſuam eqͣlitatē debereſortiri. Cū itaqꝫ angeli atqꝫ hoīes quosmagis te iudicaueras innocētes: tibi cōſentiant: tibi ī cūctis ꝓ veritate rōis honorē deferāt: ꝑpēde ſi vales qͣꝫgrata ſitſapiētia iſta: qua tu ſicut ab om̄ibus ſicoēs a te cognoſcent̉ in vita tua: ſi auteꝫfueris malus: ꝟa oīno ſapientia priuatꝰtantis virgeberis doloribus: vt non ſolum inſipiens: verum omni modo ſias⁊ amens.De amicitia ⁊ inimicitia.Ona pars beatitudinis eſt amiIncitia: miſerie ꝟo inimicitia Perfecta autē amicitia eſt: que in inimicitiam ꝯuerti nō poteſt. Sed qͥs habet amicitiam tantam ⁊ filius erga patrem: quia cum nec vllus habet hic inimicitiam tantamqꝫ conuerti nō poſſit īamicitiam. Nec oīno hic habet inimicitiam ſūmam: in futuro autē aut amicitiam perfectam: aut inimicitiam qͥſqꝫ inueniet ſummā. Bonū etenī quemqꝫ ſicdeus om̄eſqꝫ alij diligēt boni: vt eū hr̄eodio vltra non poſſint. Ꝙͣtum nāqꝫ qͥsqꝫ ſeip̄m: tm̄ ⁊ eam diu diliget: ⁊ alteruꝫnec enī video quō aliter eſſe poſſit. Preſertiꝫ cū oēs vnū corpus xp̄i ſint: ⁊ chri-