Druckschrift 
Opera : Daran: Gaunilo: Pro insipiente. Honorius <Augustodunensis>: De imagine mundi. Libri I-II. Mit Beigaben von Petrus Danhauser u. Johannes Löffelholz.
Einzelbild herunterladen
 

Liber anſelmi

ceret. alias cōederet cui magis credederes verbo an actioni eius. D Nontm̄ crederē ꝟbo qͣꝫtū oꝑi. M Plustibi diceret ſalubres een̄t oꝑe qͣꝫ ꝟbo.D Ita ē M Sic itaqꝫ ſi neſcires mētiendū: mētiret̉ aliqͥs corā te: etiam ſi diceret tibi ip̄e ſe debere mētiriplus ip̄e tibi diceret oꝑe ſe mētiri debere: qͣꝫ ꝟbo debere. Sil̓r cogitat aliqͥs aliqͥd: aut vult aliud: ſi neſcires andeberet id velle: ſiue cogitare: ſi volūta eiꝰ cogitatōꝫ videres: ſignificaret tibi in ip̄o oꝑe: qꝛ deberꝫ cogitare velle. Qd̓ ſi ita deberet: veꝝ diceret: ſinau mētiret̉. In reꝝ qͦꝫ exiſtētia ē ſil̓r veravl̓ fl̓a ſignificatō: qm̄ eoip̄o qꝛ ē: dicit ſedebere. D Uideo nūc aꝑte qd̓ hactenꝰ aīadu̓ti. M Progredeamurad ea reſtāt. D Precede ſeqͣr MSūmā āt ꝟitatē negab̓ rectitudi. D Immo nihil aliud illā poſſumfateri. M Cōſidera: qꝛ oēs ſupͣdicterectitudines ideo ſint rectitudīes. qꝛ illa in quibꝰ ſt̓: aut fiūt. aut faciunt qd̓ debēt: ſūma ꝟitas ideo ē rectitudo. qꝛdebet aliquid. Oīa illi debēt: ipſa ꝟonulli qͥcqͣꝫ debet: nec vlla rōe eſt: qd̓ eſt:niſi qꝛ eſt D Intelligo. M Uideſetiā qūo iſta rectitudo ſit oīm aliaꝝ ꝟitatū rectitudinū nihil ſit illiꝰ. DUideo aīaduerto in alijs qͣſdā tm̄effecta. ꝟitas eſt ī reꝝ exn̄tia ſit effectū ſūme ꝟitatis: ip̄a qͦꝫ eſt ꝟitatis: cogitatōis ē: eius eſt ī ꝓpōe: iſtedue ꝟitates nulliꝰ ſūt cauſe ꝟitatis MBn̄ ꝯſideras. Un̄ iaꝫ intelligere potes:qūo ſūmā ꝟitatē ī meo monologio ꝓbaui: habere pͥncipiū vl̓ finē ꝟitatemorōis. dixi qn̄ fuit veꝝ: qꝛ futu erat aliqͥd: ita dixi: acſi abſqꝫ pͥncipio iſta orō fuiſſet: aſſereret futuꝝ aliud: vt iſta ꝟitas eēt deꝰ: ſꝫ qm̄ pōtintelligi qn̄ orō iſta eēt ꝟitas illi deeſſetvt qꝛ intelligit̉: qn̄ iſta ꝟitas eſſe potuerit ſi eēt orō in poſſet: ītel-

ligat̉ illa vitas ſine pͥncipio fuiſſe: prima eſt huiꝰ ꝟitatis. Quippe veritas.orōis ſꝑ poſſet: ſi eiꝰ ca ſꝑ eſſetEtenī eſt ꝟa orō: dicit futuꝝ aliud: niſi re ip̄a aliquid futuruꝫ: neqꝫ aliquid ē futuꝝ ſi ſit ī ſūma ꝟitate. Similit̓ de illa intelligēdū eſt ꝟitate orōis: dicit: qꝛ p̄teritū eſt aliquid. ſi pll̓ointellectū ꝟitas orōni huic ſi fct̄ā fueritdeeſſe poterit: neceſſe ē: vt eiꝰ ꝟil̓atisſūma eſt iſtiꝰ nullꝰ finis intelligi poſſit. Idcirco nāqꝫ vere p̄teritū dicituraliquid: qꝛ ita eſt in re: ideo eſt aliquidp̄teritū: qꝛ ſic eſt ī veritate ſūma. Quaꝓpter ſi nūqͣꝫ potuit veꝝ futuꝝaliquid: nūqͣꝫ poterit veꝝ: preteritum aliud: impoſſibile ē pͥncipiumſūme ꝟitatis fuiſſe aut finē futuꝝ DNihil tue orōi obijci poſſe video. MRedeamꝰ ad indagatōem ꝟitatis quaꝫincepimꝰ D Totū hoc ꝑtinet ad indagandā ꝟitatē: verūtamē redi ad qd̓ visM Dic mihi an̄ tibi videat̉ alia rectitudo aliqͣ: p̄ter has: qͣs ꝯtēplati ſumDNō alia p̄ter has: niſi illa: eſt in rebus corꝑeis: multū eſt aliena ab iſtis:vt rectitudo ꝟgē. M In tibi illa videt̉ differre ab iſtis D Quia illa viſu corꝑeo cogͦſci pōt: iſtas rōis capittēplatio. M Nōne rectitudo illa corpoꝝ rōe intelligit̉ p̄ter ſubiectū: ꝯgͦſcitur. An ſi de alicꝰ corꝑis abſentis lineadubitet̉ ſi recta ſit: mōſtrari pōt: qꝛ innullā ꝑtē flectit̉. Nōne rōne colligit̉: qꝛrectā neceſſe eſt. D Etiā. Sꝫęa ſic rōe intelligit̉: viſu ſentit̉ ī ſubiecto. Ille ꝟo: niſi ſola mēte ꝑcipi poſſūt. MPoſſumus igit̉ niſi fallor diffinire: qꝛ ꝟitas ē rectitudo ſola mēte ꝑceptibil̓? D Nullo dicētē falli video. Nēpe nec plꝰ nec minꝰ cōtinet iſtadiffinitio ꝟitatis: qͣꝫ expediat: qm̄ nomērectitudinis diuidit ab re rectitudo vocat̉. Qd̓ vero ſola mēte ꝑcipipōt dr̄: ſeꝑat a rectitudīe viſibl̓i. Sꝫ