AnſelmiLiber
citur poteſtate. Quare nullatenꝰ poteſttemptatio vincere rectam voluntatem:⁊ cum dicitur improprie dicitur. Nō eīaliud intelligitur qͣꝫ quia voluntas poteſt ſe ſubijcere temptationi: ſicut econuerſo cum imbecillis dicitur poſſe vinciꝗ̄ forti nō ſua poteſtate dicit̉ ſed aliena:quoniam non ſignificat̉ aliud niſi quiafortis habet poteſtatem vincendi imbecillem.¶ Quomodo ſit noſtra voluntas potens contra temptationes: licet videat̉impotens. CCapitulū ſextum. DUamuis ſic om̄ia impugnātia¶ Ovoluntati noſtre ſubijcias: atqꝫnullam temptationem illi dominari permittas: vt in nullo poſſim obuiare aſſertōnibus tuis: non tamen poſſūdiſſimulare quandam impotentiam eēin eadē voluntate: qͣꝫ fere omnes exprimitis: cum violentia temptationis ſuperamur. Quapropter niſi illam potētiam quam probas: ⁊ illam impotentiāquam ſentimus facias cōuenire: nō poteſt animus meus in quietem huiꝰ queſtionis peruenire M Iſtam impotentiam quam dicis voluntatis in quoputas eſſe. D In eo quia non poteſt perſeueranter rectitudini adherereM Si per impotentiam non adherꝫaliena vi auertitur a rectitudine. DCredo. M Que eſt hec vis? DUis temptationis M Hec vis nōquertit a rectitudine: ſi ipſa non vult ꝙſuggerit temptatio D Ita eſt. Sꝫipſa temptatio: ipſa ſua vi: cogit eā velle quod ſuggerit. M Quomodocogit eam velle. An ita vt poſſit eam qͥdem nolle: ſed non ſine graui moleſtia:an ita vt nullatenus poſſit nolle.DQuāuis fateri me oꝑteat nos aliquando ſic premi temptatōnibus: vt ſine difficultate non valeamꝰ nolle quod ſuggerunt: non tamen poſſum dicere ꝙ ſicnos vnqͣꝫ opprimant: vt ꝙ mouent nul-
latenus nolle poſſimus. M. Neſcio quomodo poſſit dici. Si enim vulthomo mentiri: vt non ſuſtineat morteꝫvt ſeruet vitam ad tempus: quis dicetimpoſſibile velle eum non mentiri: vt vitet eternam mortem: ⁊ ſine fine viuat.Quapropter iam dubitare hanc impotentiam ſeruandi rectitudinem non debes: quam dicis in noſtra voluntate eē:cum temptationibus conſentimus noneſſe ex impoſſibilitate: ſed ex difficultate. frequenti nāqꝫ vſu dicimꝰ nos nō poſſe aliquid: non quia nobis eſt impoſſibrle: ſed quia ſine difficultate non poſſumus. Hec autem difficultas non ꝑmittit libertatem voluntatis. Impugnarenamqꝫ poteſt inuitam voluntatem expugnare nequit inuitam. Hoc itaqꝫ modo puto te poſſe videre: quomodo conueniant potentia voluntatis: quam ratio veritatis aſſerit ⁊ impotentia quamhumanitas noſtra ſentit. Sicut enī difficultas nequaqͣꝫ voluntatis interimit libertatem: ita illa impotentia quam nōob aliud in voluntate dicimus eſſe: niſiquia non poteſt tenere ſuam rectitudinem ſine difficultate: non aufert eidemvoluntati perſeuerandi ī rectitudīe poteſtatem.¶ Quomodo voluntas fortior ſit qͣꝫtemptatio: etiam cum ab illa vincitur¶ Capitulum. VII.DIcut nequaqͣꝫ valeo quod probas negare: ita nullatenꝰ queoIvoluntatem fortiorem eſſe temptationi: cum ab ea ſuperatur: affirmare. Nam ſi voluntas ſeruandi rectitudinem fortior eſſet qͣꝫ temptationis impetus: fortius illa volendo qͣ tenet reſiſteret: qͣꝫ illa inſiſteret. Non enim aliundeſcio me magis vel minus fortiorem habere voluntatem: niſi quia magis vl̓ minus fortiter volo. Quapropter cum minus fortiter volo quod debeo: qͣꝫ temptatio: mihi ſuggerit ꝙ nō debeo quo-