LiberAnſelmi
ius meditatōi coherētibꝰ vſitato ſermone colloquēdo ꝓtuleraꝫ ſub quodā eiusmeditatōis exēplo deſcriberē: cuius ſcilicet ſcribendo meditatōis magis ſcd̓mſuā volūtatē quā ſcd̓m rei facilitatē autmeā poſſibilitatē hāc mihi formā p̄ſtiterūt quatenꝰ auctoritate ſcripture penitꝰnihil in ea ꝑſuaderet̉. Sed quicqͥd ꝑ ſingulas inueſtigatōes finis aſſererꝫ id itaeē plano ſtilo ⁊ vulgaribꝰ argumētꝭ ſimpliciqꝫ diſputatiōe et rōis neceſſitas breuit̓ coge̓t et veritatꝭ claritatꝭ patēter on̄oeret. Uoluerūt etiā vt nec ſimplicibuspeneqꝫ fatuis obiectōibꝰ mihi occurrentibꝰ obuiare cōtēpnerē qd̓ quidē diu tēptare recuſaui atqꝫ mecū re ip̄a cōparāsmultis me rōibꝰ excuſare tēptaui. Qn̄em̄ id ꝙ petebat vſus ſibi optabant facilius tāto mihi illud actu iniūgebāt difficiliꝰ: tandē tamē victus tū p̄cū modeſtaimportunitate tū ſtudij eorū nō cōtempneda honeſtate: inuitꝰ quidē propter reidifficultatē ⁊ ingenij mei imbecillitatē ꝙp̄cabātur incepi ſꝫ libēter propt̓ eoꝝ caritatē quātū potui in eoꝝ diffinitōem effeci. Ad qd̓ cū ea ſpe ſim adductꝰ vt qͥcqͥdfacerē illis ſolis a qͥbus exigebat̉ eēt notū ⁊ paulo poſt idipꝫ vt vilē rē faſtidiētibus cōtēptū eſſet obruēdū ſcio me in eonō tā p̄cantibꝰ ſatiſfacere potuiſſe quaꝫp̄cibꝰ me ꝓſequētibus finē poſuiſſe. Neſcio tn̄ quo ſic p̄ter ſpem euenit vt nō ſolū p̄dicti fr̄es ſꝫ ⁊ plures alij ſcripturā ipſā qͥſqꝫ eā ſibi trāſſcribēdo in longū memorie cōmēdare ſatagerēt quā ego ſeperetractās nihil potui īuenire me in ea dixiſſe ꝙ nō catholicoꝝ patꝝ ⁊ maxīe beati auguſtini ſcriptꝭ cohereat. Quapropter ſi cui videbit̉ ꝙ in eodē opuſculo aliqͥd ꝓtulerim ꝙ aut nimis nouū ſit aut averitate diſſētiat rogo ne ſtatim me autvt p̄ſūptore nouītatū aūt falſitatꝭ aſſertore exclamet ſꝫ priꝰ libros beati auguſtini de trinitate diligēter ꝑſpiciat deindeſcd̓m eos opuſculū meum diiudicet.
Qd̓ em̄ dixi ſūmā trinitatē poſſe dicitres ſubſtātias grecos ſecutꝰ ſū qͥ cōfitētur tres ſb̓as eē in vna ꝑſona eadē fide.Naꝫ h̓ ſignificāt in deo ꝑ ſb̓am ꝙ nos ꝑꝑſonā. Quecūqꝫ aūt dixi ſub ꝑſonā ſecū ſola cogitatōe diſputātis ⁊ inueſtigātis ea q̄ prius nō aīaduertiſſet ꝓlata ſūtſic̄ ſciebā eos velle quoꝝ petitōi obſeqͥ ītēdebā. ¶ Precor aūt ⁊ obſecro vehemēter ſiqͥs hͦ opuſculū voluerit trāſſcriberevt hac p̄fationē in capite libelli ante ip̄acapitula ſtudeat p̄ponere. Multū em̄ ꝓdeſſe puto ad intelligēda ea q̄ legerit ibiSi qͥs priꝰ qua intentōe qͦue mō diſputata ſic̄ cognouerit. Puto etiā ꝙ ſiqͥs hācip̄am p̄fatōem viderit priꝰ nō temere iudicabit ſi qͥd ⁊ contra ſuā opinionē prolatum inuenerit.Explicit prefatio.¶ Incipiūt capitula.¶ Ꝙ ſit quoddā optīm ⁊ maximū ⁊ ſūmū oīm que ſūt.¶¶ Capitulū. j.¶ Capitulū. ij.¶ De eadem re.1Ꝙ ſit quedā natura ꝑ quā ē qͥcqͥd eſtq̄ ꝑ ſe eſt ⁊ ē ſūmū oīm q̄ ſūt. ¶ Cap̄. iij.¶ De eadē re qd̓ ſicut illa ē ꝑ ſe ⁊ alia ꝑillā ita alia ſit ex ſe ⁊ alia ex illa. Ca. iiij.¶ Ꝙ illa nō ſit vlla iuuāte cā ducta adeē: nec tamē ſit ꝑ nihil aūt ex nihilo: autquō intelligi poſſit eſſe ꝑ ſe ⁊ ex ſe .v.¶ Quō alia oīa ſicut ꝑ illā ⁊ ex illa. vj.¶ Quō intelligēdū ſit ꝙ omnia fecit ex¶ Capitulū. vij.nihilo.¶ Ꝙ ea que facta ſūt ex nihilo nō nihilerant anteqͣꝫ fierent quantū ad rationeꝫfaciētis.¶ Capitulū. viij.¶ Ꝙ illa ſit quedā rerū locutio ſicut faber dicit priꝰ apud ſe ꝙ facturꝰ eſt. ix.¶ Ꝙ tamen multa ſit in hac ſil̓itudinediſſimilitudo.¶Capitulū. x.¶ Ꝙ hec ſūme eēntie locutio ſit ſūmaeſſentia.¶ Capitulū. xj.¶ Ꝙ ſicut oīa ꝑ ſūmam eſſentiaꝫ facta¶ Cap̄. xij.ſūt ita vrgeāt ꝑ ip̄am.