AnſelmiLiber
cē idipſū quo maius cogitari nequit nōeſt id quo maius cogitari nequit qd̓ conuenire non poteſt. Sic ergo vere eſt aliquid quo maius cogitari non poteſt vtnec cogitari poſſit nō eē. Et hoc eſtu domine deus noſter. Si ergo vere es dn̄edeus meus vt nec cogitari poſſis nō eſſeEt merito. Si em̄ aliqua mēs poſſetcogitare aliquid melius te aſcēderet creatura ſuper creatorē: ⁊ iudicaret de creatore quod valde eſt abſurdū. Et quideꝫquicqͥd eſt aliud preter ſolū te poteſt cogitari nō eſſe. Solus igit̉ veriſſime oīmꝰet ideo maxime oīm habes eſſe: quia qͥcquid aliud eſt: nō ſit vere: ⁊ idcirco minꝰhabet eſſe. Cur itaqꝫ dixit īſipiēs in corde ſuo nō eſt deus? cū cauſa in promptuſit rationali menti te maxime oīm eſſe?Cur niſi quia ſtultus ⁊ inſipiens? iij¶ Quō inſipiens dixit in corde ſuo qd̓cogitari non poteſt. ¶ Capitulū. IIII.Erū quō dixit in cogitatu quodbcogitare nō potuit? aut quō eoIgitare non potuit qd̓ dixit in corde: cū idē dicere ſit in corde et cogitare?Qd̓ ſi vere: imo qꝛ vere: et cogitauit qꝛdixit in corde: ⁊ nō dixit ī corde: qꝛ cogitare nō potuit: non vno tantummō dicitur aliquid in corde vl̓ cogitat̉. Aliterem̄ cogitatur res: cū vox eam ſignificāscogitatur: aliter tamen id ip̄m quod reseſt intelliget̉. Illo itaqꝫ modo poteſt cogitari deꝰ nō eſſe: iſto vero minime. Nullus quippe intelligēs id quod deus eſt:poteſt cogitare: quia deus nō eſt: licet hͨverba dicat in corde aut ſine vlla aut cūaliqua extranea ſignificatōe. Deus em̄eſt id quo maiꝰ cogitari nō poteſt. Qd̓qui bene intelligit vtiqꝫ intelligit idipſūſic eſſe vt nec cogitatōe q̄at nō eſſe. Quiergo intelligit ſic eſſe: deum nequit eumnon eſſe cogitare. Gratias tibi bone domine: gratias tibi: quia quod prius credidi te donāte. Iam ſic intelligo te illuminantē: vt ſi te eſſe nolim credere: non
poſſim non intelligere.¶ Ꝙ deus ſit quicqͥd melius eſt eē quānon eſſe ⁊ ſolus exiſtēs per ſe oīa alia facit de nihilo.¶ Capitulū. V.Ui igitur es dn̄e deus quo niqhil maiꝰ valet cogitari Sed qͥses? niſi qd̓ ſummū oīm ſolū exiſtens per ſeip̄m: oīa alia fecit de nihilo.Quicqͥd em̄ hoc nō eſt: minꝰ quā cogitari poſſit. Sed hoc de te cogitari nō p̄tqd̓ ergo bonū deeſt ſūmo bono: ꝑ qd̓ eſtoē bonuꝫ? Tu es itaqꝫ iuſtus: verax: beatus: ⁊ quicquid melius eſt eſſe quā noneſſe: melius namqꝫ eſt eſſe iuſtum: quaꝫnon iuſtum beatū quā non beatū.Quō ſit ſēſibilis cū nō ſit corpꝰ. VI.Erū tum melius ſit eſſe ſenſibilem omnipotētem miſericordeꝫimpaſſibilem: quā non eſſe: quōes ſenſibilis ſi non es corpus? aut omnipotēs ſi omnia nō potes: aut miſericorsſimul ⁊ īpaſſibilis? Naꝫ ſi ſola corporeaſunt ſenſibilia qm̄ ſenſus circa corpus:et in corpore ſunt: quō es ſenſibilis cumnon ſis corpus? ſed ſumus ſpūs qui corpore melior eſt. Sed ſi ſentire nō eſt niſicognoſcere aut niſi id ad cognoſcēdumqui enim ſentit cognoſcit: ſcd̓m ſenſuuꝫproprietatem vt per viſum colores perguſtum ſapores? Non incōueniēter dicit̉ aliqͦmō ſētire: qͥcquid aliomō cognoſcit. Ergo dn̄e qͣꝫuis non ſis corpus: vere tamen eo mō ſumme ſēſibilis es quoſume omnia cognoſcis: nō quo animalcorporeo ſenſu cognoſcit. ¶ Ca. VII.¶ Quō ſit op̄s cū multa non poſſit.Ed et omnipotēs quō es ſi omnia nō potes? Aut ſi non potescorumpi: nec mentiri: nec facereverum eſſe falſum: vt quod factū eſt: nōeſſe factum ⁊ plura ſimiliter: quō potesomnia; An hec poſſe: non eſt potētia ẜimpotētia. Nam qui hec poteſt: quod ſibi non expedit: ⁊ quod non debet poteſtque quanto magis poteſt tanto magis