Cur deus homo

cogere aut prohibere valet. Ad hoc em̄valuit in xp̄o diuerſitas naturaꝝ ⁊ vnitas perſone: vt quod opus erat fieri adhominū reſtauratōeꝫ ſi humana nō poſſet natura: fateret diuina: ⁊ ſi diuine minime conueniret. exhiberet humana: etnon alius. ſed idem ip̄e eſſet qui vtrūqꝫperfecte exiſtēs per humanā ſolueret ꝙilla debebat ⁊ per diuinam poſſet quodexpediebat. Deniqꝫ virgo que per fidēmunda facta eſt vt de illa poſſet aſſuminequaqͣꝫ crediderit illū moriturū niſi qꝛvellet quemadmodū per prophetā quide illo dixit oblatus eſt: quia ipſe voluit didicerat. Quapropter quoniā verafuit fides eius neceſſe erat ita futurū eēſicut credidit. Ꝙ ſi te iterū ꝑturbat qd̓dico neceſſe erat: memēto quia veritasfidei virginis non fuit cauſa vt ille ſpōte moreretur: ſed quia hoc futuruꝫ eratvera fuit fides. Ꝙͣobrem ſi dicit̉ neceſſe erat vt volūtate ſola moreretur quiavera fuit fides ſiue prophetia que de hͦpreceſſerat non eſt aliud qͣꝫ ſi dicas neceſſe fuiſſe ita futurum eſſe quoniā ſic futurum erat huiuſmodi auteꝫ neceſſitasnon cogit rem eſſe: ſed eē rei facit neceſſitatem eſſe. Eſt namqͣꝫ neceſſitas precedens que cauſa eſt: vt ſit res: ⁊ eſt neceſſitas ſequens qͣꝫ res facit. Precedens etefficiēs neceſſitas eſt cū dicitur celū volui quia neceſſe eſt vt voluatur: ſequēsvero ⁊ que nil efficit ſed ſic eſt cū dico teex neceſſitate loqui quia loqueris Cumenim hoc dico ſignifico nihil facere poſſe vt dū loqueris non loquaris non qd̓aliquid te cogat ad loquēdum. Nā violentia naturalis cōditionis cogit celumvolui: te vero nulla neceſſitas facit loqͥSed vbicūqꝫ eſt ꝓcedens neceſſitas: eet ſequens nō aūt vbi ſequēs ibi ſtatimet precedens. Poſſumus nāqꝫ dicere neceſſe eſt celū volui quia voluit̉ ſed nonſimiliter eſt verū idcirco te loqui qꝛ neceſſe eſt vt loquaris. Iſta ſequēs neceſ-

ſitas currit ꝑ oīa tēpora hoc mō Quicquid fuit neceſſe ē fuiſſe. Quicquid eſtneceſſe eſt eſſe ⁊ neceſſe eſt futurū fulſſe.Quicquid futurū ē neceſſe eſt futurumfniſſe. Hec eſt illa nccītas que vt tractatariſtotiles de ꝓpoſitionibꝰ ſingularibꝰet futuris videtur vrūlibet deſtruere etoīa eē ex neceſſitate aſtruere: hac ſequēti ⁊ nihil efficiēti neceſſitate qm̄ vera fuit fides vel ꝓphīa de criſto: quia ex voluntate nō neceſſitate moriturꝰ erat: neceſſe fuit vt ſic eſſet: hac hō factus ē: hacfecit ⁊ paſſus eſt Quicqͥd fecit ⁊ paſſuseſt hac voluit quecūqꝫ voluit. Ideo em̄neceſſitate fuerūt quia futura erāt ⁊ futura erāt quia fuerunt: et fuerūt quia fuerunt ⁊ ſi vis om̄i que fecit ⁊ ea que paſſus eſt veram ſcire neceſſitatē ſcito omnia ex neceſſitate fuiſſe quia ip̄e voluit.Uolūtatem ergo eius nulla p̄ceſſit neceſſitas. Quare ſi non fuerūt niſi qꝛ ip̄evoluit ſi nō voluiſſet nō fuiſſet. Sic vtiqꝫ nemo tulit aīam eiꝰ ab illo ſed ip̄e poſuit eā ⁊ iterū ſūpſit eam quia ptātē habuit ponēdi aīam ſuam ⁊ iterū ſumēdiea ſicut ip̄e dicit. B Satiſfeciſti mihiillū nō poſſe ꝓbari vlla neceſſitate mortem ſubiſſe nec me penitet vt hoc faceres importunū tibi extitiſſe. A Oſtēdimus vt puto certam rationē quomōdeus aſſumpſerit hoīeꝫ ſine peccato demaſſa peccatrice: ſed nequaqͣꝫ negandūeſtimo alia eſſe p̄ter iſtā qͣꝫ diximus: excepto hoc qd̓ diximus deus facere poteſt qd̓ hoīs ratio comp̄hendere nō poteſt. Uerū qm̄ ⁊ iſta mihi videtur poſſe ſufficere: ⁊ ſi aliā nunc inquirere vellem neceſſe eſſet inueſtigare quid ſit originale peccatū ⁊ quō a primis parētibꝰin vniuerſū genus hūanum p̄ter illū dequo agimus hoīem diffūdatur: et incidere ī quaſdā alias queſtiōes que ſuumpoſtulāt tractatum: ea qua diximꝰ ratione contēti que de incepto reſtāt opereꝓſeqͣmur. B Ut vis ſed eo eo pacto

c iij