Cur deus homo

mori vellet: nō magis hoc poſſet qͣꝫ poſſet nō eſſe quod erat. Nam ad hoc erathō vt moreret̉ ⁊ ꝓpter huiꝰ future mortis fidē de virgīe potuit aſſumi ſicut ſupra dixiſti. A Quēadmodū putas illum nō potuiſſe nō mori aut neceſſitatemortuū eſſe qꝛ nō potuit nō eē qd̓ erat:ita potes aſſerere illū non potuiſſe vellenō mori: aut ncc̄itate mori voluiſſe: qm̄quod erat nō eſſe non potuit. Nō enimmagis ip̄e factꝰ ē hō ad hoc vt moreret̉qͣꝫ vt vellet mori. Quapropt̓ ſicut nondebes dicere quia non potuit velle nonmori aūt nccͣitate voluit mori ſic nō eſtdicēdum qꝛ nō potuit nō mori aūt ncc̄itate mortuus ē. B Imoqm̄ eidē ſubiacēt rationi ſcilicet ⁊ mori ⁊ velle morivtrūqꝫ videt̉ in illo nccītate fuiſſe. AQuis ſe ſponte voluit hoīem facere vteadē immutabili volūtate moreret̉ ⁊ ꝑhuius fidē certitudīs virgo munda fieret de qua hō ille aſſumeret̉. B Deusfilius dei. A Nōne mōſtratū eſt ſupraꝙ dei volūtas nulla cogit̉ nccītate ſedtp̄e ſe ſpōtanea ſua ſeruat immutabilitate: quādo dicit̉ aliqͥd ncc̄itate facere.B Uere mōſtratū ē. Sed videmꝰ ecōtra qꝛ qd̓ d̓s īmutabilit̓ vult: non poteſtnō eſſe ſꝫ ncc̄e ē eē. Quia ꝓpter ſi deusvoluit vt ille hō moreret̉ nō potuit nonmori. A Ex eo qꝛ filiꝰ dei aſſūpſit hominē ea volūtate vt moreret̉ ꝓbas eundē hoīeꝫ nō potuiſſe nō mori. B Ita ītelligo. A An nō ſimiliter apperuit exhijs que dicta ſūt filiū dei ⁊ aſſūptū hominē vnā eſſe ꝑſonā vt idem ſit deus ⁊hō et filius dei ⁊ virgīs filius. B Siceſt. A Idem igit̉ homo ſua volūtatenon potuit non mori ⁊ mortuꝰ eſt. BNegare nequeo. A Quomō ergo voluntas dei nulla ncc̄itate facit aliqͥd ſedſua ptāte: ⁊ volūtas illius fuit volūtasdei: nulla nccītate mortuus eſt: ſed ſolaſua ptāte. B Argumētationibus tuisobuiare nequeo: nā nec ꝓpoſitōes qͣs

p̄mittis nec cōſequētias quas infers vllatenus infirmare valeo. Sed tamen hͦmihi ſemꝑ occurrit quod dixiſti quia ſivellet nō mori non magis hoc poſſet qͣꝫnō eē qd̓ erat: vere nāqꝫ moriturus eratquia ſi vero nō fuiſſet mortuus nō fuiſſet vera fides future mortis eiꝰ: per qͣꝫet illa virgo de qua natꝰ eſt et alij multimūdati ſūt a pctō. Nā ſi vera nō fuiſſetnil ꝓdeſſe potuiſſet Quapropt̉ ſi potuiſſet nō mori potuit facere nō eſſe verūꝙ verū erat. A Quare verū erat anteqͣꝫ moreret̉ quia moriturus erat. BQuomō hͦ ip̄e ſponte voluit ⁊ immutabili volūtatē. A Si ergo ſicut dicis idcirco nō potuit nō mori quia vere moriturus erat et ideo vere erat moriturꝰ qꝛhͦ ip̄e ſponte ⁊ immutabiliter voluit: ſequitur illū: nō ab aliud nō potuiſſe nonmori niſi quia immutabili volūtate voluit mori. B Ita eſt. Sed quecūqꝫ fuerit cauſa verū ē tamē qꝛ nō potuit nōmori ⁊ neceſſe fuit illū mori. A Nimisheres in nihilo: ⁊ vt dici ſolet queris nodū in ſcirpo. B An es oblitus qͥd obiecerim excuſationibꝰ tuis: in huius diſputatōis nr̄e principio: quia videlicetqd̓ poſtulabā nō faceres doctis: ſed mihi ⁊ hoc ipſum mecū petētibus. Suſtine igitur vt pro tarditate ⁊ habitudinenoſtri ingenij querā quatenus mihi ⁊ illis etiā in puerilibus queſtionibꝰ ſicut īcepiſti ſatiſfacias. A Iam diximus qꝛdeus in ꝓprie dicitur aliquid nō poſſe:aut neceſſitate facere.¶ Ꝙ in deo nō ſit nccītas vel impoſſibilitas ⁊ ꝙ ſit neceſſitas cogēs ⁊ neceſſitas non cogēs. ¶ Capitulū. XVII.Mnisº quippe nccitas ⁊ impoſIſibilitas eius ſubiacet volūtati.OIllius aūt volūtas nulli ſubditur neceſſitati aut īpoſſibilitati. Nil em̄eſt neceſſariū aut impoſſibile niſi quiaip̄e ita vult ip̄m vero aūt velle aūt nollealiquid propter neceſſitatē aut impoſ-

c ij