Liberrimus
mabis ꝯuenire: vt quā fecit iuſtā ad beatitudinē: cogat ſine culpa eſſe miſerā:hoīem̄ em̄ inuitū mori miſeꝝ eſt. BPatet quia ſi non peccaſſet homo nondeberet deꝰ ab eo morteꝫ exigere. A¶ Non ergo coegit deus xp̄m mori inquo nullum fuit peccatum ſed ip̄a ſponte ſuſtinuit mortem: non per obedientiam deſerēdi vitā: ſed propter obedienciā ſeruādi iuſticiā. ī qͣ tā fortiter ꝑſeuerauit vt inde mortē incurreret. Pt̓ etiādici qͥa p̄cepit illi mori pr̄: cum hͦ p̄cepitpr̄ vn̄ incurreret mortē. Ita ergo ſic̄ mādatū dedit illi pr̄ ſic fecit: ⁊ calice̓ quemdedit ei bibit et factꝰ ē obediēs pr̄i vſqꝫad mortē: et ſic didicit ex hijs q̄ paſſꝰ ēobediēciā id eſt qͦuſqꝫ debeat ſeruari iuſticia. Uerbū aūt qd̓ ꝓpoſitū ē: didicit.duobꝰ modis ītelligi pt̓. Aut eī didicit:dictū ē ꝓ eo ꝙ ē alios diſcere fecit. Autqꝛ ꝙ ꝑ ſcīam nō ignorabat exꝑimēto didicit. Qd̓ autē apl̓s cū dixiſſꝫ hūiliauitſemetipſū factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē:mortē autē crucis. ſb̓didit: ꝓpter qd̓ etdeꝰ illū exaltauit: et dedit illi nomē qd̓ē ſuꝑ om̄e nomē. Cui ſimile ē qd̓ dauiddicit. De torrēte ī via bibet: ꝓpterea exaltauit caput: nō ita dictū eſt qͣſi nullatenꝰ potuiſſet ꝑueīre ad hāc exaltatōmniſi ꝑ hāc mortis obediēciā et hͨ exaltatio nō niſi ī retributōem huiꝰ obedi ētiecollata ſit. Priꝰ euꝫ qͣꝫ pateret̉ dixit oīaſibi eſſe tradita a pr̄e: et iteꝝ oīa pr̄is eēſua: ſꝫ quō ip̄e cū pr̄e ſāctoqꝫ ſpū diſpoſuerat ſe nō aliter qͣꝫ ꝑ mortē celſitudīeꝫꝯīpotētie ſue on̄ſurū mundo: qͥppe qd̓niſi ꝑ illā mortē fieri diſpoſitū ē: cū ꝑ ilIā fit: nō incōgrue dr̄ ꝓpter illā fieri. Siem̄ intēdimꝰ aliqͥd facere: ſꝫ ꝓponimusnos pͥus alid̓ facturas ꝑ qd̓ illd̓ fiat. cūiā factū eſt qd̓ volumꝰ p̄cedere: ſi fit qd̓ītēdimꝰ: recte dr̄ ꝓpterea fieri qm̄ factūē ꝓpt̓ qd̓ differebat̉ qꝛ nō niſi ꝑ illd̓ fieri diſpoſitū erat. Nā ſi fluuiū quē equovel naui franſire poſſū: et propono. me
non niſi naui tranſiturū: et ideo differome trāſmeare qͥa nauis abeſt cum iamp̄ſto eſt nauis ſi trāſeo recte de me dicit̉nauis ꝑata fuit: ideo trāſiuit. et nō ſolūita loqͥmur qn̄ per illud qd̓ p̄cedere volumꝰ ſꝫ etiā qn̄ nō ꝑ illud ſꝫ tm̄mō poſt illud facere aliud aliqͥd ſtatuimꝰ. Si qͥsem̄ diſſer̄t cibū ſumere ꝓpterea qͥa nonduꝫ ea die miſſe celebratōi affuit: ꝑactoqd̓ priꝰ facere volebat: non incōgrue dr̄illi iam ſume cibuꝫ ꝓpterea qͥa iā feciſtipropter qd̓ ſumere differebas. Multoigit̉ minus inuſitata ē locutō cū xp̄s dr̄exaltatꝰ ꝓpterea qͥa mortē ſuſtinuit perquā et poſtqͣꝫ illā exaltatōeꝫ decreuit facere. Poteſt hoc et eo mō intelligi quoidem dn̄s legit̉ ꝓfeciſſe ſapīa et gratiaapud deū: nō qͥa ita erat: ſꝫ qͥa ille ſic ſehabebat ac ſi ita eſſꝫ. Nā ſic pꝰ mortemexaltatꝰ eſt qͣſi ꝓpter illā fierēt hec. Qd̓aūt ip̄e ait nō veni volūtatē meā facereſꝫ eiꝰ qͥ miſit me: tale eſt quale ē et illud.Mea doctrina nō eſt mea: nā qd̓ qͥs nōhabet de ſe ſꝫ a deo: hoc nō tā ſuū qͣꝫ deidicere debet. Nullus em̄ homo a ſe habet veritatē quā docet: aut iuſtam voluntatē ſed a deo. Non ergo venit xp̄svolūtatē ſuā facere ſed pr̄is: quia iuſtavolūtas quā habebat nō erat ex humanitate ſed ex diuinitate. Proprio em̄ filio nō peꝑcit deus ſꝫ ꝓ nob̓ oībus tradidit illū: nō eſt aliud qͣꝫ nō liberauit illū.Nā multa in ſacra ſcriptura huiuſmōiinueniūtur. Ubi aūt dicit: pater ſi fieripoteſt trāſeat a me calix iſte: verū tn̄ nōſicut ego volo ſed ſicut tu. Et ſi nō poteſt hic calix trāſire niſi bibā illū fiat volūtas tua: naturalem ſalutis ꝑ voluntatē ſuā ſignificat appetitū quo hūana caro dolorē mortis fugiebat. Uoluntatēvero patris dicit: non quoniā malueritpater mortem filij: qͣꝫ vitā: ſed quia humanū genus reſtaurari nolebat pater:niſi faceret homo tam magnū aliqͥd ſicut erat mors illa quia non poſcebat ra