Prologus in librum. Cur deus homo
Uus ſubditum qd̓ꝓpter quoſdā qui an̄qͣꝫ ꝑfectum et exqͥſitū eſſet primas ꝑtes eiꝰ me neſciente ſibi tranſcribebant feſtinātius quaꝫ mihioportunū eſſet. Ac id̓o breuius qͣꝫ vellēſum coactus vt potui ꝯſumare. Nā plura q̄ tacui inſeruiſſem et addidiſſem ſi inquiete ⁊ congruo ſpacio illud mihi edere licuiſſet In magna em̄ cordis tribulatiōe quā vn̄ ⁊ cur paſſus ſim nouit deusIllud in anglia rogatus incepi et in capuana ꝓuīcia peregrinatus ꝑfeci. Qd̓ẜm materiam: d̓ qua editū eſt (cur deushō) nominaui ⁊ in duos libellos diſtīxiQuorū prior quidē infideliū xp̄ianā fidem: qꝛ putāt illā rōni repugnare reſpuentiū cōtinet obiectiōes: et fideliū reſpōſiones: ac tandē remoto xp̄o quaſi nunqͣꝫ aliquid fuerit de illo probat rōnibusneceſſarijs eſſe impoſſibile vlluꝫ hoīemſaluari ſine illo. In ſcd̓o aūt libro ſimiliter qͣſi nihūl ſciat̉ de xp̄o mōſtrat̉: nō mi
¶ Anẜelmi Cantuariorum archipreſulis viri tū eloquētia: tum multarū reruꝫperitia doctiſſimi: archana de euangelica preparatione contra grecos inſtitutaprefatio: in librum Cur deus homo) felici augurio piētiſſime ſacrata: inchoat.
nꝰ aꝑta rōne ⁊ veritate naturā humanāad hͦ inſtitutā eē: vt aliqn̄ immortalitatebtā: totus hō. i. in corꝑe ⁊ in aīa frueret̉ac neceſſe eſſe vt hoc fiat de homine propter qd̓ factus eſt: ſed non niſi ꝑ hoīemdeū atqꝫ ex neceſſitate: et omnia que dechriſto credimus fieri oportere. Hanc p̄faciunculā cū capitulis totius oꝑis: omnes qui librū hunc tranſcribere volunt:ante eius principium vt prefigant poſtulo: quatenus in cuiuſcunqꝫ manus venerit quaſi in eius fronte aſpiciat: ſiquid ītoto corpore ſit quod non deſpiciat.¶ Explicit prologus.¶ Incipiunt capitula libri primi.¶ Queſtio de qͣ totū opus pēdet Ca. I.¶ Quomodo accipienda ſint que dicēcenda ſunt.¶ Capitulum. II.¶ Obiectiones infidelium et reſponſiones fidelium. ¶ Capitulum. III.¶ Quod hec reſponſiones vident̉ infidelibus ſine neceſſitate ⁊ quaſi quedampicture.¶ Capitulum. IIII.¶ Quod redēptio hominis nō potuitfieri ꝑ aliā ꝙ ꝑ dei ꝑſonam. ¶ Capi. V.¶ Qualiter reprehendant infideles qꝛdicimus deū morte ſua nos redemiſſe ⁊ſic dilectionem ſuam erga nos oſtendiſſe et ꝓ nobis expugnare dyabolum ve¶ Capitulum. VI.niſſe. 7¶ Quod nullā dyabolus habebat iuſticiam aduerſus hoīem ⁊ quare videaturhabuiſſe et cur deus hominem hoc modo liberaret.¶ Capitulū. VII.¶ Quomodo licet humilia que dicimꝰde chriſto nō ꝑtineant ad diuinitateꝫ tn̄incōueniens videat̉ infidelibus ea de illo dici ẜm hominem et vnde illis videatur idē hō nō ſponte mortuus eē. VIII.QQuod ſpōte mortuus ſit: et quod ſitfactus obediens vſqꝫ ad mortem: et propter qd̓ et deus illū exaltauit: et nō venivoluntatem meam facere: ⁊ ꝓprio filioſuo nō peꝑcit deus. et nō ſicut ego voloſed ſicut tu vis. 2. ¶Capitulum. IX.
a