Druckschrift 
Catholicon
Seite
296r
Einzelbild herunterladen
 

anteU DeT

29 6

gitudine ⁊ in ſpē: vel tuba qͣſi tuſa: qꝛ tuba ꝯcaua eſt. Etſcias ꝙ tuba legalis de qͣ hr̄ in. io. nūeroꝝ: erat vt dic̄ Iſephꝰ: fiſtula cātatoria pene magnitudīe cubiti: calamocapacior p̄bēs in pͥncipio latitudinē q̄ ꝯueniebat ori ſuoad ſuſceptōeꝫ ſpūs: q̄ hebraice dr̄ aſora. Et ſic̄ dr̄ in hiſtorijs: tuba hēbat qͣtuor vſus ad vocandū multitudineꝫ:ad mouēda caſtra: ad bella: ad feſta. Qn̄ .n. ſolēne hēbātepulū: ⁊ dies feſtos: ⁊ kl̓as: clangebāt. vn̄ in Pſal. Bucinate in neomēia tuba. vn̄ v̓ſus. Legalis ppl̓m tuba clāgore vocabat. In bellis caſtris feſtiſqꝫ ſonora tonabat.Tuber. a tumeo mes. dr̄ hͦ tuberris. fungꝰ: qꝛ ex tumoreterre ꝓdeat. vn̄ ⁊ tubera qͣſi tumera .i. qͣſi tumores terre: ⁊ ponit̉ ſepe pro tumore ⁊ ꝓ pctō general̓r. Teren. inadelphis. Collaphis eſt tuber totū caput. vn̄ tuberoſusſa. ſum. tuberibꝰ plenus: inflatus: ſuperbus. Et cōparat̉.vnde hec tuberoſitas tatis .i. inflatio vel ſuperbia.Tubero. a tuber dr̄ tub̓o ras .i. īflare: ſuꝑbire: vel tuberibꝰīplere. ⁊ ꝯponit̉: vt ꝯtubero ras. detubero ras .i. purgareTuberoſus ſa. ſuꝫ. in tuber ē. (vel eqͣre. ⁊ cor. be.Tubianei dicebant̉ illi ꝗ ex alienigeis ꝯuocati in auxiliuꝫiude venerāt. ⁊ dicebant̉ tubianei: qͣſi tuberis ꝯducti: ⁊ꝓducit ne. Hoc vult glo. in. 2. lib. Mach. c. 12. ſuꝑ illud.Et venerūt in caratha ad eos ꝗ dicunt̉ tubianei iudei.Tubicen. tuba ꝯpōit̉ cū canonis. ⁊ dr̄ h̓ tubicen cinis. ꝗ canit cū tuba: ⁊ cor. penl̓. tā ntī qͣꝫ gtī. vide in canonis.Tubicina. a tubicē dr̄ hᵉ tubicina ne. penl̓. cor. mulier q̄ caTucetariꝰ rij. in tucētū eſt. (nit cū tuba.Tucetū. a tūdo dis. dr̄ hoc tucētū ti. cibꝰ ꝗ fit ex carniū cōtuſione: ſic̄ ſalſicia eſt. Perſi. Sed grandes patine tucetaqꝫ craſſa. ⁊ inde bucetariꝰ cetarij. ꝗ cibū illū facit.Tuchidides in tuchis eſt.Tuchis interpretat̉ fortuna. vnde quidā grecus poeta diTuchis genꝰ auis .ſ. cuculus. Tudatꝰ dati. ī tudes videctus eſt tuchidides: quaſi fortunatus.Tudes. a tundo dis. dicit̉ hic tudes vel tudatus .i. malleꝰ.vnde tudatos appellamus illos qui habent capita groſſata ad modum mallei groſſi.Tudico cas. percutere cū malleo: ⁊ dr̄a tudes vel tudatꝰTueoreris. in tuor ris. eſt. Tuguriū rij. in teges videTuitus ta. tū. a tuor eris. tertie ꝯiugatiōis. Sil̓r ꝯtuitꝰ detuitus: intuitus: ſed tuor ſcd̓e ꝯiugatōis facit tutū. vndein doctrinali. Dat tutū tueor: tuitū tuor: ambo tueri.Tuli tuliſti dat̉ ꝓ p̄terito his verbis tollo ⁊ fero. ⁊ cor. tu.vn̄ attuli ſti. detuli: ꝯtuli: extuli: ſuſtuli. cor. penul.Tullius lij. ꝑ duo. l. ꝓpriuꝫ nomē cuiuſdā viri. Luca. in. 6.Tullius eloquij: cuius ſub iure togaqꝫTultus. a tulo lis. tuli vel tetuli tultuꝫ. Antiꝗtus dicebat̉Tulo lis. vide in tollo lis.tultus ta. tuꝫ. qd̓ tollit̉. vn̄ Greg. in mora. exponēs illudIob. Ferrum de terra tollit̉: dicit in. 18. lib. loquens deHattheo apl̓o. Sed de terra tultus in fortitudine ferri conualuit. vide etiam in tollo lis.Tumentum. a tumeo mes. hoc tumentum ti. quia in filovel tela tumeat: nec ſubtilitatem habeat. vnde tumentuoſus ſa. ſum .i. tumento plenus. ⁊ comparat̉.Tumeo mes. mui. mere .i. ſurgere: creſcere: inflare: ſuperbire. vn̄ h̓ tumor. oris. ⁊ tumeſco ſcis. inchoa. Tumeo ꝯponit̉: vt contumeo mes. circūtumeo mes. detumeo mes.diſtumeo mes. extumeo mes. ī eodē ſēſu iſta tria .i. vald̓tumere: vel ceſſare: a tumore remoueri. ītumeo mes .i.intꝰ vel ꝯͣ tumere. ꝑtumeo mes. obtumeo mes. retumeomes. ⁊ ab oībus iſtis inchoatiua cōtumeſco ⁊c̄. Tumeocū oībꝰ ſuis cōpoſitis eſt ne. ⁊ caret ſuꝑi. ⁊ cor. tu. Hora.in poetria. Ueſanū tetigiſſe tumēt fugiātqꝫ poetaꝫ. ⁊ inAurora dr̄. Hic tumet ille timet: fugit h̓ hoſtē: fugat illeTumidulus la. lum. dimi. aliquantulū tumidus.

Tumidus. a tumeo mes. dr̄ tumidus da. duꝫ .i. inflatꝰ: ſuꝑbus iratꝰ. Et comparat̉. ⁊ a gtō tumidi: addita tas. fit htumiditas tatis. ⁊ differūt tumidus ⁊ tumens: qꝛ tumidus eſt ꝗ ſemper tumet: tumēs vero ꝗ ad tp̄s ex aliquacauſa tumet. vide per ſimile in timidus.Tumor. a tumeo dr̄ h̓ tumor oris. vn̄ tumoroſus ſa. ſum. i.tumoribꝰ plenꝰ. Et cōparat̉. vn̄ hec tumoroſitas tātis.Tumulo in tumulus vide.Tumululus li. dimi. paruus tumulus.Tumultuariꝰ. a tumultuor aris. dr̄ tumultuariꝰ ria. riuꝫ. ⁊hinc tumultuarij dicebant̉ milites vel pedites. ꝗ ꝓ ſolotumultū ducebant̉ in p̄liū: vel qꝛ ſubito ⁊ cum tumultūexeūt ꝯͣ hoſtes ex improuiſo veniētes. vn̄ ⁊ illud genusmilitie dr̄ tumultꝰ vel tumultuatio: vel cōiuratio.Tumultuor aris. in tumultus eſt.Tumultus. a tumeo mes. dr̄ hic tumultꝰ tus .i. ſeditio: coniuratio: diuerſoꝝ garritus: qͣſi tumor multꝰ. vn̄ tumultuoſus ſa. ſuꝫ .i. tumultū plenus. Et cōparat̉. tumultuoraris .i. tumultū facere: ⁊ hinc tumultuariꝰ ria. riū.Tumulus. a tumeo mes. dr̄ h̓ tumulus li .ſ. mōs breuis: vl̓ſepulcrū: vel terra cōgeſta ſupra ſepulcrū. ⁊ dr̄ tumulusqͣſitumēs tellus. vn̄ h̓ tumullulus dimi. ⁊ tuml̓oſus ſa.ſuꝫ .i. tumulis plenꝰ. Et cōparat̉. vn̄ hec tumultuoſitas.Itē a tumulus ꝓ ſepulchro dr̄ tumulo las .i. ſepelire. vn̄tumultuatiꝫ aduer. Et ꝯparat̉: vt ꝯtumulo las. detumilo las. i. valde vel deorſuꝫ tumulare vel a tumulo remouere: de tumulo extrahere: intumulo las. retumulo las.Et eſt tumulo actiuū cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis. ⁊ cor. mu. Significatōes hꝰ noīs tumulus cōprehēdūt̉ in hoc verſu.Mons breuis eſt tumulus: buſtū: congeſtaqꝫ tellus.Tundo dis. tutudi. tuſuꝫ. tūdere .i. percutere: v̓berare: conterere: ꝯfringere. Tūdo ꝯponit̉: vt ꝯtūdo dis. cōtuſi. cōtuſuꝫ .i. ꝯterere: percutere: ꝯfringere. vn̄ cōtuſus ſa. ſumdetūdo dis. detudi detuſuꝫ .i. valde tūdere vel deorſuꝫ.extūdodis. extudi tuſuꝫ .i. extra tūdere vel tūdendo extrahere. intūdo dis. di. ſum. i. intꝰ vel valde tūdere. ꝑtūdo dis. ſi. ſum. obtūdo dis. ſi. ſum. i. ꝯͣ vel vndiqꝫ tūdere:obtūdere: in anguſtia claudere vel prohibere: obſerare:obturare: opprimere. vn̄ obtuſus ſa. ſum. retūdo dis. ſi.ſum .i. retro tūdere vel tūdendo retro opprimere: ⁊ acumē ferri deſtruere. Tundo ⁊ eiꝰ cōpoſita ſunt actīa. Itētūdo geminat p̄teritū in pͥma ſyllaba: ⁊ amittit ibi n. vttutudi penl̓. cor. ſed in ſuꝑ. remanet .n. vt tūſum. Cōpoſita ab eo oīa amittūt geminatōeꝫ in p̄terito ⁊ n. in ſup̄. vtꝯtuſi cōtuſuꝫ: retudi ſum. ⁊c̄. ẜm Pug. ⁊ hoc ẜm modernos teneas. Scd̓m antiquos tn̄ ſupīa p̄dictoꝝ v̓boꝝinueniūt̉ ſepe retinere .n. vt obtūſus. vn̄ Uirgi. in Geor.Uomeris obtūſi denteꝫ cauat arbore lintres. Et introduc̄ Priſ. iſtū verſuꝫ. Itē in pͦ Regū ca. i3. inuenit̉ ꝙ retūſe erant acies vomeꝝ. Inueniūt etiā ſupina p̄dictoꝝv̓boꝝ ſine n. Un̄ Aggei i. Sacculū ꝑtuſuꝫ. ⁊ format̉ tunſuꝫ a pͥma ꝑſona pn̄tis: do. in ſuꝫ. vt tūdo tūſum. Inuēit̉tondeo des. ⁊ fac̄ p̄teritū totōdi: ⁊ ſup̄. tōſuꝫ. vide in ſuoloco. Itē ſcias ꝙ cōpoſita a tūdo oīa cor. penl̓. p̄teriti: vtꝯtudi: detudi extudi: intudi: ꝑtudi: retudi: obtudi.Tunica. a tonꝰ dr̄ hec tunica ce. antiꝗſſima veſtis: qͣſi tonica: qꝛ in motu incedentis ſonū facit. Primū eniꝫ fuerūtpellicee tunice: ꝗbꝰ poſt eiectōꝫ de paradiſo Adā ⁊ Euainduti ſunt. vn̄ tunicella le. dimi. ⁊ tunicatꝰ ta. tū .i. tunica indutus vel tunicā habens ⁊ tunicoſus ſa. ſum .i. tunicis plenus: ⁊ tunico cās .i. tunicam induere.Tunicella le. dimi. parua tunica.Tunicula le. diminu. parua tunica.Tunſim aduerb .i. minutim: conciſim vel percuſſim: ⁊ dicitur a tundo tundis.Tunſum eſt ſupinum de tundo dis.